Zekiye Kafali

Zekiye Kafali
@zekiyekafali
ོ ོ ོ
Otuz Beş Yaş
Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder. Dante gibi ortasındayız ömrün. Delikanlı çağımızdaki cevher,
Sayfa 227·Kitabı okudu
Şiir
Reklam
Akacaktı zaman kendi başına, ben hiç olmamışım gibi. Şehir ben hiç gelmemişim gibi yaşayacak, bugün çocuk olanlar, adımı bilmeden usul usul yaşlanacaktı. Hatırlanmayacaktım. Doğrusu da buydu. Bu defteri, hatırlanmaya değecek bir fenalık yapmadan kapatabilmek. Bu dünyadan, ona en az hasarı vererek, erimeye gelmiş bir kar tanesi gibi geçebilmek. Daha iyisi de yapılabilirdi elbet, ama ben yapamamıştım.
Sayfa 322·Kitabı okuyor
Roman
“Yanında iyi biri olmayı hayal ettiğin, senin için doğru kişidir,” dedi içimden bir ses.
Sayfa 320·Kitabı okuyor
Roman
Yabancıların birbirini kötü düşlerden uyandırabileceğinden bahsederken, “Bu kadarını yapabiliriz birbirimiz için, değil mi?” diye sormuştu. Evet, en azından bu kadarını yapabilmeliydik. Aynı dünyadan ve zamandan geçtiğimiz için, bu hususta kendimizi borçlu bile hissetmeliydik. Güzel düşlere yatıramasak da birbirimizi, hiç değilse kâbuslardan uyandırabilmeliydik. 
Sayfa 320·Kitabı okuyor
Roman
Ama biz insanlar, birbirimize sandığımızdan fazla benziyorduk galiba. Genellikle görünmeye çalıştığımızdan daha mutsuz oluyor, çabucak bozulan bir küçük makine gibi ha bire hata veriyor, azıcık toparlandıktan sonra da savruluşlarımızın adına insanlık hali diyorduk.
Sayfa 319·Kitabı okuyor
Roman
Reklam