Yusuf’un ve Muazzez’in hayattan bir tek istekleri vardı: Beraber olmak…
Şimdilik beraberdiler.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir zamanlar birbirilerinden ayrılmak,birbirlerini kaybetmek ihtimalinin korkusunu çekmiş olmasalar,belki de birbirleri için ne kadar kıymetli olduklarını hâlâ bilmeyeceklerdi.
Eski şapkalarımız,ayakkabılarımız, elbiselerimiz gün geçtikçe bizden bir parça olmaz mı? Onları sık sık değiştirmek isteyişimiz de bu yüzden değil midir? Yeni bir elbise giyen adam az çok benliğinin dışına çıkmışa benzer:
Kendinden uzaklaşmak,ona bir değişikliğin arasında bakmak ihtiyacı,yahut “Ben artık bir başkasıyım!” diyebilmek saadeti.
