özge yılmaz
@zeuslahira
3 okur puanı
Ocak 2017 tarihinde katıldı
Her şeye inanabilirim, yeter ki inanılmaz olsun.
Sayfa 8
Reklam
Sustu.
Konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti.Biliyordu; anlamazlardı
Sayfa 190
Ancak benim ona olan aşkım tamamen farklıydı. Onu antik çağlardan tanıyordum; tuhaf çekik gözler, dar, yarı aralık dudaklar, dingin ve huzurlu bi ses. O, uzağımda kalan her şeyin vücut bulmuş haliydi. Yoksun bırakıldıklarımı aradığım, bana ait iken her nasılsa benden koparılan acı hatıralar…
Sayfa 101
Ben yine de o gözlere muhtaçtım, bir bakışı yeterdi.
Sayfa 17
İnsanlık fena bir ihtimali bir kere kendisine ufuk bilmesin; bir kere uçurumu görmesin.Bir daha ondan geriye dönemez.
Sayfa 393
Reklam