Allahım! Mülkümüzü ve milkimizi daim eyle! Devletimize zeval verme! İlme çalışanların yolunu kolaylaştır! Zihinlerini bilgiyle kalplerini hikmetle donat! Her kademedeki yöneticilerimizi yanlışa düşmekten koru! Niyetleri halis olanların adımlarını sağlamlaştır! Tüccarımıza, sanatkarımıza, esnafımıza hayır kapıları aç! Yazarımıza, çizerimize, hatibimize, etkili şahsiyetlerimize akıl, bilgi, vicdan, güzel ahlak ver! Her birini sapmaktan, saptırılmaktan ve saptırmaktan uzak tut! Çocuklarımıza güzel arkadaşlar, temiz ilişkiler, ümit ve güven dolu bir kalp ver! Evlerimize huzur, gönüllerimize genişlik, kazancımıza bereket ver! Senden başkasına el açtırma, zira Senin vermediğini kimse veremez, Senin verdiğine kimse mâni olamaz."
Teessüfü dedirten, eski zamanın lezaizinin zeval ve firakından neş'et eden manevî elemlerdir. Çünkü zeval-i lezzet elemdir. Bazen muvakkat bir lezzet, daimî elem verir. Düşünmek ise o elemi deşiyor, teessüf akıtıyor.
Alıntıcıya zeval olmaz :)
Kadın dediklerimizin o belalı soyu, Ölümlü insanların o baş belası. Fukaralığa bir türlü alışamaz kadınlar,
Hep bolluktur onların özledikleri.
İşte bunun gibi bulutlarda gümbürdeyen Zeus Yarattı baş belası olarak
kadınlar soyunu ölümlü insanlara,
O kadınlar ki kötülüktür işleri güçleri
İyiliğe karşı kötülük sağladı onlarla.
Güzel kızlar, kahverengi, siyah, gri saçlı parıltılı kadınlar; delikanlılar, yapılı erkekler ve yaşlılar; soylular ve köylüler; hepsi her gün leş gibi zindanların karanlık mahzenlerinden gün ışığına çıkarılıp, Giyotin hanıma, o bitmek tükenmek bilmez susuzluğunu gidersin diye kırmızı şarap niyetine ikram edilmek üzere sokaklardan geçirilip götürülüyorlardı.
Özgürlük, Eşitlik, Kardeşlik ya da Ölüm! En kolay hayata geçirileni sonuncusuydu; Giyotin'e zeval gelmesin!
