Devleti yönetenler iyi ya da kötü kahraman ya da zalim ne olursa olsun içinden çıktıkları toplumun yansımasıdır halk ruhunun birer kopyasıdır kendi toplum üretimidir dolayısıyla halk nasılsa devleti yönetenler de aynen öyle olacaktır. Bu yüzden her hal hak ettiği şekilde yönetilir denilmiştir.
Gökyüzü hala yıldız dolu. Leyla ile Mecnun yıldızları biri doğuda biri batıda, ışıklarını ona çevirmişler sanki. Onlara bakarken, dudaklarına bir gülümseme yayılıyor. Gülümsemede derin bir keder. “Leyla ve Mecnun, bu rengini altından alan iki yıldız hiç yaklaşmazlar mı birbirine, hiç kavuşmazlar mı?”
Her defasında bir hayatın defterini şu ya da bu şekilde kapatırken biriktirdiklerimizi de beraberimizde götürüyoruz. Söyleyemediğimiz , söylense de artık tuhaf kaçacak bir sürü kırgınlık... Fakat asla açığa vurmasak bile hep aynı hikâyelerin etrafında dönüp duruyoruz. Herşey unutulabiliyor. Ruhumuzdaki tanımı zor çizikler hariç.