"Delirmenin insanı yaşattığı söylenir; en azından bilinç kaybolduğu için daha az acı çekilir; ölü uyunur."
"Hasta değilim! Gerçekten de gencim, güçlü ve sağlıklıyım. Damarlarımdaki kan özgürce akıyor, kaslarım her istediğimi yerine getiriyor; evet, bütün bunlar doğru, yine de bir hastalığım, hem de insanların kendi elleriyle bulaştırdıkları ölümcül hastalığım var."
Victor Hugo'dan okuduğum ilk kitaptı ve ilk kitabın verdiği heves ile bir günde bitirdim. Çıtayı ne kadar yükselttiysem o yükseklikte kaldı. Kitabın akıcılığı sizi alıp kendi benliğinize götürecek. Bırakmak istemeyeceksiniz. Aslında bu garip bir durum. Trajedilerle dolu bir kitabı hevesle okumam kulağa normal gelmiyor doğrusu. Bizler ne zaman öleceğimizi bilmiyoruz bu nedenle genellikle ölümü düşünmeyip geleceğe odaklanıyoruz. Peki geleceğin var olduğunu nereden biliyoruz? Bir insanın ölüm gününü bilip yaşadığı duyguları, gözlemlediği insanları, nasıl nefes alabildiğini okuyoruz. 19 yaşında, yeni yeni kitaplara alışan biriyim ve anladım ki kitaplar hayalperestliğimizi arttıra dursun, aslında hayatın gerçeklerini yüzümüze çarpmak için varlar. Ben bu kitaptan iki tane ders çıkardım: birincisi, ölümün var olduğu ve ilelebet var olacağı. İkincisi ise özgürlüğün tanımlanılamaz bir özgürlük olduğu. Özgürlük; aldığımız nefeste, damarlarımızdaki kandadır ve bunun keyfini çıkartmak gerekir. Eğer bu çıkardığım derslerden bir kitap okumak istiyorum derseniz size bu kitabı dehşetle tavsiye ederim. Yaşasın yaşam! Yaşasın özgürlük!
Kendime bir dipnot: Bu kitabı 5 sene sonra tekrar oku.
Victor Marie Hugo (Fransızca telaffuz: [viktɔʁ maʁi yɡo]; 26 Şubat 1802, Besançon - 22 Mayıs 1885, Paris) Romantik akıma bağlı Fransız şair, romancı ve oyun yazarı. En büyük ve ünlü Fransız yazarlardan biri kabul edilir. Hugo'nun