baris

baris
@zincirsiz
halbuki konuşmaya ne kadar muhtacım. her şeyi içinde boğmaya mecbur olmak, diri diri mezara kapanmaktan başka nedir?
durduğum yer benim değil iken, gidebilecek bir yerimin olmaması ne acı; gidebilecek bir yerim yok iken hala ve inatla olmayışım ne gaflet; nihayetinde ölmüyorken yaşıyor olan insanın, yaşıyorken öldüğünü bilmemesi bu, bu ne tuhaf bir hayret..
belki de bir kuruntudur yaralayan kalbimi her insan bir uyumsuzluktur ölü olmadıkça..
iyi aksamlar sayin kaybedenler..