Ziya
@zydnz
6 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Ogrenmek ve analiz etmek
Kitap bireysel deneyimler üzerinde ciddi analizler ve düşünce seansları yapıldığını hissettiriyor. Dili akıcı okurken kesinlikle sıkmıyor.
Kitapta çok sevdiğim bölümlerden biri de okul/memuriyet ile özel sektör karşılaştırması. Günde 7 saatini iş yerinde geçiren memur ile 10 saat iş yerinde geçiren, mesai dışında aramalara maruz kalan ve ek mesai ücreti alamayan beyaz yakalarin kıyaslanması iyi bir noktaya değinmiş. Ikisi arasındaki en büyük dilemma ise birinde mesleki tatminlik az iken diğerinde kişisel hayat ayrımı az neredeyse yok olmasi bence.
Okulun günümüzde hayatın içindeki yeri de güzel analiz edilen noktalardan biri. 
Öğrenmeyi Öğrenmek
Öğrenmeyi Öğrenmek
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Size ihtiyaçlar çıkarmalıyızİnceleme
Kitap papalagi yani denizin uzaklarindan Beyaz yelkenleri ile göğü delercesine gelen beyazların 1900 lerdeki yaşam/düşünce rutinlerini elestirmektedir.
Kitabın sonunda kısaca biyografisi de yer almaktadır.
Kitapta yazarımızın anlattığı o güzel ada da bugün küresel kültüre uyum sağlamış, sokaklarda sadece araçların gezdiği obezite sorunun büyüdüğü bir yer olmuştur.
Kitap hayatımızı/yaşamımızı/işimizi sorgulatan bir biçimde ele alınmış.
1900 lerde kapitalizmi:
"Size yeni ihtiyaçlar cikartmaliyiz" diyerek vurgulamis
"Eğer insan çok fazla şeye gereksinim duyuyorsa bu büyük bir yoksulluğun göstergesidir Çünkü bu ihtiyaç, o insanın büyük ruhun (yaratıcı) şeyleri açısından yoksul olduğu kanıtıdır.
7 puan çünkü artık bunlar bilindik şeyler ve her mecrada bu sorgulamalarının yapıyoruz.
Göğü Delen Adam 
Erich Scheurmann
Göğü Delen Adam Erich ScheurmannRuh Adam
Kitap ilk 30 sayfada sizi kavrayıp romanın içine çekmektedir. Kullanmış olduğu şiirler kitapla bir bütün haline gelmiş ve bir aşçı esası ile hepsini ustalıkla birbirine yedirmistir.
Haklı bir eleştiri olarak türk gençlerini, askerlikten uzaklaşmasını ve anaların asker anası olduğunu eleştirisi de dozunda ve yerinde olduğunu düşünmekteyim.
Daha güzel bir son olabilirdi ama kitap kesinlikle 10/10 bir kitap. 
Ruh Adam 
Hüseyin Nihâl Atsız
Ruh Adam Hüseyin Nihâl AtsızBir şeyi 40 kere söylersen gerçek olur
Cehenneme Övgü
Kitap totalitarizmi eleştirmek için birçok absürt olayı tekrar tekrar kullanmaktadır. En göze çarpanları: gece uyumak baskı sonucu olurmuş. Karanlıkta av/toplama faliyetlerini ilk insanlarin yapamayip gece uyucak şekilde mutasyona uğrayan insanları eleştirmek yerine sistemi eleştiriyor.İnceleme
Cehenneme Övgü
Kitap totalitarizmi eleştirmek için birçok absürt olayı tekrar tekrar kullanmaktadır. En göze çarpanları: gece uyumak baskı sonucu olurmuş. Karanlıkta av/toplama faliyetlerini ilk insanlarin yapamayip gece uyucak şekilde mutasyona uğrayan insanları eleştirmek yerine sistemi eleştiriyor.Teee şu yaban
Yaban Çok güzel bir anlatı. İnsanların meşgul olduğu isler ile dünyaya olan bakışlarının nasıl şekillendiğini çok güzel anlatmış. Hissiyat ve akıcılık olarak kusursuz bir yapıt.
Bunların hiçbiri “ne yaptığını” bilmiyor. Eğer, bilmiyorlarsa kabahat kimin? Kabahat, benimdir. Kabahat, ey bu satırları heyecanla okuyacak arkadaş; senin-dir. Sen ve ben onları, yüzyıllardan beri bu yalçın tabiatın göbeğinde, herkesten, her şeyden ve her türlü yaşamak zevkinden yoksun bir avuç kazazede halinde bırakmışız. Açlık, hastalık ve kimsesizlik bunların etrafını çevirmiştir. Ve cehalet denilen zifiri karanlık içinde, ruhları, her yanından örülü bir zindanda gibi mahpus kalmıştır.
Bu zavallı insanlardan, sevgi, şefkat ve insanlık namına, artık ne bekleyebiliriz? Bu iklimin çoraklığı, ruhlarını ku-rutmuştur. Bu ıssızlık ve bu gurbet onlara müthiş bir egoizm dersi vermiştir. Onun için her biri kendi yuvasında bir kunduza dönmüştür.Kitap Alıntısı
Yaban Çok güzel bir anlatı. İnsanların meşgul olduğu isler ile dünyaya olan bakışlarının nasıl şekillendiğini çok güzel anlatmış. Hissiyat ve akıcılık olarak kusursuz bir yapıt.
Bunların hiçbiri “ne yaptığını” bilmiyor. Eğer, bilmiyorlarsa kabahat kimin? Kabahat, benimdir. Kabahat, ey bu satırları heyecanla okuyacak arkadaş; senin-dir. Sen ve ben onları, yüzyıllardan beri bu yalçın tabiatın göbeğinde, herkesten, her şeyden ve her türlü yaşamak zevkinden yoksun bir avuç kazazede halinde bırakmışız. Açlık, hastalık ve kimsesizlik bunların etrafını çevirmiştir. Ve cehalet denilen zifiri karanlık içinde, ruhları, her yanından örülü bir zindanda gibi mahpus kalmıştır.
Bu zavallı insanlardan, sevgi, şefkat ve insanlık namına, artık ne bekleyebiliriz? Bu iklimin çoraklığı, ruhlarını ku-rutmuştur. Bu ıssızlık ve bu gurbet onlara müthiş bir egoizm dersi vermiştir. Onun için her biri kendi yuvasında bir kunduza dönmüştür.