Nietzsche Ağladığında

9,0/10  (535 Oy) · 
1.896 okunma  · 
475 beğeni  · 
11.913 gösterim
Yoğun ve sürükleyici olan yeni bir düşünce romanı sunuyoruz: Nietzsche Ağladığında. Edebiyatla da düşünülebileceğini gösteren müthiş bir örnek...

Sahne Psikanalizin doğumu arifesindeki 19. yüzyıl Viyana'sı. Entelektüel ortamlar. Hava soğuk.

Aktörler Nietzche: Henüz iki kitabı yayımlanmış, kimsenin tanımadığı bir filozof. Yalnızlığı seçmiş. Acılarıyla barışmış. İhaneti tatmış. Tek sahip olduğu şey, valizi ve kafasında tasarladığı kitaplar. Karısı, toplumsal görevleri ve vatanı yok. İnzivayı seviyor. Tanrı'yı öldürmüş. "Ümit kötülüklerin en kötüsüdür çünkü işkenceyi uzatır" diyor. Daha sonra, "Kendi alevlerinizde yanmaya hazır olmalısınız: Önce kül olmadan kendinizi nasıl yenebilirsiniz?" diyecek. Ümitsiz.

Breuer: Efsanevi bir teşhis dehası. Ümitsizlerin kapısını çaldığı doktor. Psikanalizin ilk kurucularından. Kırkında, bütün Avrupalı sanatçı ve düşünürlerin doktoru olmayı başarmış. Güzel bir karısı ve beş çocuğu var. Zengin. Saygın. Hayatı boyunca "ama" pozisyonunda yaşamış biri.
Freud: Breuer'in arkadaşı. Henüz genç. Geleceği parlak. Şimdi yoksul.

Salomé: Erkeklerin başını döndüren kadın. Çekici. Özgür. Evliliğe inanmıyor. Bazen aynı anda birçok erkekle beraber oluyor. Sanatçıları ve düşünürleri tercih ediyor. Kırbacı var.
KONU Ümitsizlik. Bir gün, erkeklerin başını döndüren kadın, Salomé, Nietzsche'den habersiz Breuer'e gelir. "Avrupa'nın kültürel geleceği tehlikede, Nietzsche ümitsiz. Ona yardım edin" der. Breuer, Salomé'yi tekrar görebilmek umuduyla "peki" der. Ve varoluşun kader, inanç, hakikat, huzur, mutluluk, acı, özgürlük, irade... ve neden, nasıl gibi en önemli duraklarından geçen bir yolculuk başlar..

Kendisiyle ve hayatla yüzleşmekten çekinmeyenlere...
  • Baskı Tarihi:
    Ağustos 2016
  • Sayfa Sayısı:
    144
  • ISBN:
    9755391465
  • Orijinal Adı:
    When Nietzsche Wept
  • Çeviri:
    Aysun Babacan
  • Yayınevi:
    Ayrıntı Yayınları
  • Kitabın Türü:
Neslihan Coşkun 
03 Tem 2015, Kitabı okudu, 9/10 puan

Yorgunluğumun boyutunu hatırlatan bir kitap daha oldu benim için .. Bir "dostum"un önerisi ile üniversite kütüphanesinden gri kapaklı sayfalarını çevirdikçe mutsuz ve ödünç alınan bedenlerde yaşamanın zorluğuyla karşı karşıya kalınan kitaplardan .. şu cümleye denk gelip; gözlerimi kapatıp hüzün dolu , hiç bir beklenti içersinde olmayan tebbüssüm ifadesiyle defalarca kez okudum 'Ümit kötülüklerin en kötüsüdür, çünkü işkenceyi uzatır. ' körpecik ömrümde bu cümleyi niçin defalarca kez okuduğumu bilmeden bitirdim .. Kalemine sağlık .. IRVIN D. YALOM

Meyrem KARADENİZ 
 08 Tem 11:54, Kitabı okudu, 18 günde, Beğendi, 9/10 puan

Merak uyandırarak başlayan, özellikle son 70 sayfaya kadar yoğun olarak düşünce sancıları yaşatan ve sonrasında çözülen düğümlerle etkilenerek okuduğum bir baş yapıt. Breuer ve Nietzsche'nin diyalogları ile beyin fırtınaları yaşattığı, tekrar okumayı düşündüğüm kitap, en azından bir kere okunmalı. Doyurucu ve zekice kurgulanmış romanın gerçek verilerle harmanlanması da etkisini arttırıyor. Yazılacak çok şey var ama her okur hissesine düşecek payı kendi almalı diye düşündüğüm için yazmayacağım ;) Kitaplarla kalınız...

BİROL COŞKUN 
02 Kas 2015, Kitabı okudu, 9 günde, Beğendi, 10/10 puan

Açıkçası bu kitap okuduğum en güzel kitaplardan bir tanesi... Adeta kafama balyozla vuruluyormuş gibi hissettim. Herkese tavsiye ediyorum.

ZEYNEP BULAN YAZICI 
19 May 12:11, Kitabı okudu, Beğendi, 9/10 puan

Bu kitabı okumam, insan olarak hepimizin anlam dünyamızı aslında ne kadar da dar bir çerçeve üzerine oturtmuş olduğumuza dair bir farkındalığın uyanmasını sağladı bende. Dar bir çerçeveyle kendisini ve dünyayı seyre daldığının farkına varabilen her insan, isterse kendisini büyük ve gerçek değişimlere hazırlayacak olan o kapıdan adımını dışarı atmasıyla, dünyasını, korkular ve kendisine yüklediği anlamlarla nasıl da prangaladığının farkına varacak; attığı her adım, kendisinin kendisine vurduğu zincirin birer halkasını kıracaktır.

Sonra güneşin bugüne kadar aslında gözlerine her gün yeniden doğmuş olduğunu fark edebilmiş olmanın huzuruyla, zincirin son halkasını da kıracak ve yeniden kendisine, özüne doğacaktır insan tüm inancıyla… Bu kitabın, her yeni günde, insanın insanlığa doğuşunun bir muştucusu olması dileğiyle, herkese iyi okumalar diliyorum.

Hasan G. 
22 May 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 9/10 puan

Çok sevdiğimiz, bizde yer eden filmleri defalarca izlemişliğimiz vardır; aynı şeyin kitaplar için de geçerli olduğunu düşünürüm hep. Belki defalarca değil ama bazı kitaplar belli bir periyotta en az 2 kere okunmayı hak ederler.
Benim için bunlardan biri ‘Nietzsche Ağladığında’ olmuştur. Felsefe alt yapım pek bulunmaz, fakat derinlemesine girme denemişliğim olmuştur, galiba biraz fazla derin oldu ki boğuldum. Nietzsche’nin ‘Böyle Buyurdu Zerdüşt’ü kapasitemin yetmemesinden mi, tam konsantre olamadığımdan mı, bilemiyorum algılayamadım, bıraktım. Anladım ki sert bir dalış yapıp çakılmaktansa yumuşak bir giriş yapıp alışmak lazım.

Bir hikaye, bir roman, bir öykü içerisinde felsefeyi yedirmek, harmanlamak böyle bir giriş için en ideal olanı sanırım. Bu böyle bir kitap. Irwin Yalom; kafasında Freidrich Nietzsche, tanı uzmanı Dr. Breuer, psikanaliz kurucularından Freud’un geçtiği bir öykü yaratmış ve bunu; bu önemli şahsiyetlerin gerçek yaşam öyküleriyle, gerçek yazışmalarıyla ve kitaplarından(İnsanca Pek insanca, Böyle Buyurdu Zerdüşt vb.) yaptığı alıntılarla destekleyerek harika bir felsefi roman ortaya çıkartmıştır. Aynı zamanda yerinde ve şaşırtıcı şekilde kullanılan metaforlar renk katmış kitaba.
Felsefe dediğimizde beyni zorlar, hırpalar. Romanın felsefe ile bütünleşmesi ise aklın dinlenmesine fırsat verip tazelenmesine olanak sağlıyor. Bu sebeptendir ki, çok sevdim bu kitabı, hem Nietzsche’yi daha yalın bir şekilde anlayabilmek açısından hem de zihne egzersizler yaptırdığı güzel alt yapısı için.

KeMâL 
06 May 10:36, Kitabı okudu, 7 günde, Beğendi, 10/10 puan

Uzun süredir rafta duran bu kitabı kitapagacı grubunun sayesinde okudum. Çok etkilendiğimi ve beğendiğim kitapların arasına eklediğimi belirtmek isterim.
Nietzsche sadece adını biliyordum ve bir de Böyle Buyurdu Zerdüşt adlı kitabını duymuştum. Kitap bana dedi ki bu adamı bir oku fikirleri seninle bağdaşıyor bazı çelişkiler olsada. Nietzsche'ye giriş dersek sanırım bu kitap güzel bir başlangıç olur. Kitap kısa sanmayın yazı karakteri küçük ( malum ayrıntı yayınları ). Hemen okunup bitirilecek bir kitap değil. İçersinde çok süper alıntılar var.
Yazara gelirsek ilk defa Yalom okudum. Böylesine bir kurguyu yazması gerçekten mükemmel ötesi bir beyin. Karşısına birini alıp sohbet etme havasında mükemmel bir dil kullanmış. Sıkılacağınızı düşünmüyorum bu kitapta. Çünkü karşılıklı atışma çerçevesinde geçmiş olaylar.
Kitabı Nietzsche ile Brauer adlı psikoloğun karşılıklı sohbet seansları oluşturmakta. İçerisinde Salome, Sigmund Freud da canlandırılmış ve fikirleriyle. Ümitsizliği konu alan çok güzel bir roman. Psikanaliz konusuna büyük atıf yapılmış. Felsefe severler mutlaka okumalı. Tavsiye ederim...

İrşat İpek 
31 Mar 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 9/10 puan

Biraz yorucu bir kitap. Büyük insanların sorunları, sırları ve aşkları da büyük olurmuş.
Giriş kısmı biraz dikkat gerektirir. Yazarın kurgusu oldukça başarılı. Çevirmen de oldukça başarılı...

Yasemin Yavuz 
23 Mar 10:50, Kitabı okudu, 45 günde, Beğendi, 9/10 puan

Akıcı ve sürükleyici bir anlatımı olmasına rağmen benim zaman yaratamamamdan dolayi uzun süredir elimde dolaştı. Gittigim her yere benimle beraber geldi. İşe, otobüse , servise, gezmeye vs.vs çünkü zaman bulabildigim en ufacık bir anda bile merakla okumak istediğim bir kitap oldu kendileri.
İlginç bir hikaye kurgusu. Sonlara doğru değişen roller, artan heyecan merak. Kesinlikle bugüne kadar okumadigim icin kendime kızdığım eser ve yazar.

Nurdan Güler 
18 May 15:43, Kitabı okudu, 19 günde, Beğendi, Puan vermedi

Akıcı bir dil kullanarak yazılmış bu roman , bir çırpıda okunup bitirilmesinden ziyade, cümleleri üzerinde uzun uzun düşünülüp tartışılacak ve bolca altı çizilecek bir kitap olmuş. Çok çok beğendim..

Özge Gören 
 03 Eyl 21:10, Kitabı okudu, 7 günde, Beğendi, 9/10 puan

Felsefe, psikoloji. İki dev öyle güzel buluşmuş ki kitabı okurken gözlerimi sabit bir noktaya dikip düşündüğüm dakikaları toplasam, kitabı bir kere daha okuyabilirdim herhalde.
Kitabı okurken akla sürekli 'acaba hangi olay ve kişiler kurgu, hangileri gerçek' sorusu geliyor haliyle. Ancak son bölümde yazar gerçekleri ve kurguları açıklayarak soru işaretlerini giderdi sağ olsun :)
Nietzsche'yi daha önce okumayanlar eminim onun felsefesini merak edecekler. Nietzsche'yi daha önce okumuş olanlarsa biraz daha iyi anlayacaklar.
Ve son olarak,
'Hakikâtin ne kadarına dayanabilirsin?'

Kitaptan 304 Alıntı

Emre Ö. 
19 Tem 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 10/10 puan

Yaptığım seçimler başkalarını tutsak ediyorsa ben o özgürlüğü seçemem.

Nietzsche Ağladığında, Irvin D. YalomNietzsche Ağladığında, Irvin D. Yalom
Ferah 
04 Şub 2015, Kitabı okudu, Puan vermedi

''Belki de sevdiğiniz insanları düşünmektesiniz; ama daha derinlere inin... Sonunda, sevdiğinizin onlar olmadığını göreceksiniz. Siz, bu sevginin içinizde yarattığı duyguları seviyorsunuz. Siz arzuyu seviyorsunuz, arzu edilen şeyi değil...''

Nietzsche Ağladığında, Irvin D. YalomNietzsche Ağladığında, Irvin D. Yalom
Meyrem KARADENİZ 
15 Haz 19:31, Kitabı okudu, İnceledi, Beğendi, 9/10 puan

Kişinin kendisine dışarıdan bakmasını öğrenmesi gerek.

Nietzsche Ağladığında, Irvin D. Yalom (Sayfa 69 - Ayrıntı)Nietzsche Ağladığında, Irvin D. Yalom (Sayfa 69 - Ayrıntı)
Ferah 
06 May 2015, Kitabı okudu, Puan vermedi

“Zaman hapishanesinden kaçmanın bir yolu yok muydu? Ah, keşke tekrar en baştan başlayabilseydi! Ama nasıl? Nereden? Kiminle?”

Nietzsche Ağladığında, Irvin D. YalomNietzsche Ağladığında, Irvin D. Yalom

''Birden doğrulup çevreme baktığımda kimsenin yanımda olmadığını, bana eşlik eden tek şeyin zaman olduğunu görüyorum...''

Nietzsche Ağladığında, Irvin D. YalomNietzsche Ağladığında, Irvin D. Yalom
M. 
13 Tem 23:33, Kitabı okudu, İnceledi, 6/10 puan

Nietzsche
"Belki," dedi Nietzsche, " bir erkek ancak bir erkek gibi davranarak kadının içindeki kadının ortaya çıkmasına yol açar."

Nietzsche Ağladığında, Irvin D. YalomNietzsche Ağladığında, Irvin D. Yalom

"Ümit mi? Ümit en son kötülüktür!
... Pandora'nın kutusu açılıp, Zeus'un içinde sakladığı bütün kötülükler dünyaya saçıldığı zaman, orada son bir kötülük kaldığından kimsenin haberi olmamıştı: Ümit. O zamandan beri, insanlar yanlışlıkla kutuyu ve içindeki ümidi iyi şans olarak yorumladı. Fakat Zeus'un arzusunun, insanların, kendilerini işkenceye teslim etmeleri olduğunu unuttuk. Ümit kötülüklerin en kötüsüdür, çünkü işkenceyi uzatır."

Nietzsche Ağladığında, Irvin D. Yalom (Sayfa 90)Nietzsche Ağladığında, Irvin D. Yalom (Sayfa 90)
Black Mamba 
06 Eki 20:06, Kitabı okudu, Beğendi, Puan vermedi

Yalnızlık
Yalnızlığıma yenilip, düşkünlüğümü başkalarına anlatacak olduğum ender zamanlardan sonra, hep kendimden nefret etmişimdir.

Nietzsche Ağladığında, Irvin D. Yalom (Sayfa 347 - Ayrıntı)Nietzsche Ağladığında, Irvin D. Yalom (Sayfa 347 - Ayrıntı)
BİROL COŞKUN 
30 Eki 2015, Kitabı okudu, İnceledi, Beğendi, 10/10 puan

Benim düşlediğim aşk iki insanın birbirini sahiplenme çabasından çok daha öte bir şey.

Nietzsche Ağladığında, Irvin D. YalomNietzsche Ağladığında, Irvin D. Yalom
31 /