MoonlitPerse
@0lalala
Bu hayatın ne için olduğunu ya da neden bize verildiğini hala bilmiyorum.
Yeni hesapları takip etmiyorum
109 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
İçine Çökmek Üzerine
Puan vermedi·128 syf.·
2026 5. kitabı
Kafka’yı ilk okuduğumda da böyle olmuştu. Tanıdık. Yabancı bir isim, yabancı bir coğrafya, yabancı bir zaman — ama içindeki his yerli. Dazai’de de aynı şey oldu.
Bir günde, bir çırpıda bitirdim. Bırakamadım.
Yozo’nun yalnızlığı bağırarak gelmiyor. Sessizce oturuyor yanınıza, sanki hep oradaymış gibi. İnsanlarla aynı odada, aynı masada — ama bir yerde, çok içeride, camın arkasında duruyorsunuz. Bu camı kim koydu oraya, ne zaman — bilmiyorsunuz. Sadece var.
Ve o camın arkasından insanlara gülümsüyor, şakalar yapıyor, soytarılık ediyor. Sevilmek için değil, fark edilmemek için. Gerçek görünürse kaçacaklar diye. Yalan üstüne yalan, performans üstüne performans — ta ki altında kalan gerçek tamamen kaybolana dek.
En yakınındaki kadın bile onu anlamadan babasını suçluyor. En yakın arkadaşı “sıfırdan başlayalım” diyor, sonra tam o umudun içinde eskiyi yüzüne vuruyor. Anlaşılamamak bu kadar somut, bu kadar sessiz anlatılabilirmiş.
Sonu üzücü değildi benim için. Kaçınılmazdı. Dazai bunu yazmış olmaktan değil, bilmiş olmaktan yazıyor. Ve o bilgi okunuyor.
Kafka’nın kahramanları sisteme çarpar. Dazai’ninki içine çöker. İkisi de yabancı, ikisi de kayıp. Ama Yozo’nun kaybı daha sessiz, daha utançla yoğrulmuş. Ve belki bu yüzden daha tanıdık.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İmkânsızın Şarkısı: Gölgede Kalan Duyguların Romanı·352 syf.·
10/10
2026 4. kitabı
İmkânsızın Şarkısı benim için yalnızca okunup biten bir roman olmadı; adeta hissedilerek yaşanan bir deneyime dönüştü. Kitabı elimden bırakmadan, sıkılmadan, büyük bir akış hissiyle bitirdim. Haruki Murakami’nin anlatımındaki o sade ama derin ritim, okuru sessizce hikâyenin içine çekiyor. Dışarıdan bakıldığında sakin görünen cümlelerin altında yoğun bir duygusal dünya akıyor.
Romanın en güçlü taraflarından biri, insan ilişkilerindeki kırılgan bağları olağanüstü bir incelikle yansıtması. Özellikle sevgi, kayıp, özlem, yalnızlık ve yetişkinliğe geçişin sancıları öyle doğal bir şekilde işlenmiş ki karakterlerin duyguları okura doğrudan geçiyor. Murakami, insanların birbirine söylediklerinden çok söyleyemediklerini anlatan bir yazar gibi geliyor bana. Belki de bu yüzden kitap bu kadar etkileyici.
Benim için çok özel olan bir başka taraf ise romanda geçen şarkılar oldu. Kitapta adı geçen parçaların tamamından bir çalma listesi oluşturdum ve bu deneyim okuma sürecini daha da derinleştirdi. Müziğin romanın atmosferini tamamlaması, karakterlerin ruh hâllerini daha yoğun hissettirmesi gerçekten çok etkileyiciydi. Özellikle Norwegian Wood (This Bird Has Flown) etrafında kurulan duygusal yankı, romanın bellekte kalıcılığını artırıyor.
Murakami hakkında sıkça dile getirilen bir konu, eserlerinde yer alan erotizm ve bedensellik unsurları. Bazı okurlar bunu rahatsız edici bulabiliyor. Ben ise tam tersine, bu bölümlerin insan ruhunun bastırılmış, gölgede kalmış taraflarına ışık tuttuğunu düşünüyorum. Bana göre bu rahatsızlığın kendisi çoğu zaman toplumun bastırdığı duygularla ilgili. Murakami’nin başarısı da burada yatıyor: hayatın yalnızca parlak ve kabul gören yüzünü değil, karanlıkta bırakılmış, konuşulmayan, hatta bazen insanın kendinden bile sakladığı duyguları görünür
Serenad Üzerine Birkaç Düşünce
Puan vermedi·416 syf.·
2021 15. kitabı
Bu kitabı okurken beni en çok etkileyen şey, ırkçılığın ve ötekileştirmenin insanlara ne kadar büyük acılar yaşatabileceğini çok güçlü bir şekilde anlatması oldu. Okudukça insanın içi gerçekten sıkışıyor. Çünkü anlatılanların bir kısmı kurgu değil, tarihte gerçekten yaşanmış olaylara dayanıyor.
Özellikle Nadia’nın hikâyesi beni çok etkiledi. Onun yaşadıkları, bir insanın sadece kimliği ya da inancı yüzünden nasıl yok sayılabildiğini gösteriyor. İnsan okurken ister istemez şunu düşünüyor: Bir insanın hayatı bu kadar değersiz olabilir mi?
Romanda anlatılan MV Struma faciası da bu açıdan çok sarsıcı. O gemideki insanlar sadece yaşamak, güvenli bir yere ulaşmak istiyordu. Ama önyargılar, korkular ve politik kararlar yüzünden yüzlerce insan hayatını kaybetti. Bunu düşünmek bile insanın kalbine ağır geliyor.
Bence kitabın en güçlü tarafı şu:
Okura sadece bir hikâye anlatmıyor, empati kurmayı öğretiyor. Başka insanların acılarını, korkularını ve umutlarını hissettiriyor. Kitabı bitirdiğimde içimde şöyle bir düşünce kaldı:
İnsanların birbirine daha çok merhamet göstermesi gerekiyor. Çünkü nefret ve ayrımcılık en çok masum insanlara zarar veriyor.
Nadia’nın hikâyesi de tam olarak bunu hatırlatıyor. Bazı hikâyeler bitse bile insanın içinde kalıyor ya… İşte bu kitap da bende öyle bir iz bıraktı.
Sahilde Kafka:Mitoloji,Bilinçaltı veİnsan Ruhunun Karanlık Ormanı·651 syf.·
Sahilde Kafka 
Haruki Murakami
Sahilde Kafka: Mitoloji, Bilinçaltı ve İnsan Ruhunun Karanlık Ormanı
Sahilde Kafka, modern edebiyatta mitoloji ile insan psikolojisini güçlü biçimde bir araya getiren romanlardan biridir. Haruki Murakami bu eserinde yalnızca bir hikâye anlatmaz; insan ruhunun derinliklerinde dolaşan arketipleri, travmaları ve kader duygusunu mitolojik bir dil aracılığıyla görünür kılar.
Romanın merkezinde yer alan Kafka Tamura karakteri aslında sadece evden kaçan bir çocuk değildir. O, insanın kendi kaderiyle yüzleşme yolculuğunun sembolüdür. Babasının ona söylediği kehanet — babasını öldüreceği ve annesiyle birlikte olacağı — açıkça Oedipus mitine gönderme yapar. Antik mitolojide olduğu gibi burada da insanın kaderden kaçmaya çalıştıkça aslında kaderinin içine doğru sürüklendiğini hissederiz.
Murakami’nin kurduğu yapı klasik bir gerçeklik anlatısından çok mitolojik bir evren gibi işler. Gerçek ile rüya, bilinç ile bilinçdışı, zaman ile hafıza sürekli iç içe geçer. Gökten yağan balıklar, konuşan kediler ya da zamandan kopmuş karakterler fantastik bir süs değildir; bunlar insanın iç dünyasını temsil eden sembollerdir.
Romanın dikkat çekici katmanlarından biri de insanın “gölge tarafı”dır. Carl Jung’un ortaya koyduğu gölge arketipi, yani insanın bastırdığı karanlık yönleri, romanın birçok sahnesinde hissedilir. Kafka Tamura’nın korkuları, öfkesi ve yalnızlığı aslında insanın kendi içindeki karanlıkla karşılaşmasının edebi bir ifadesi gibidir.
Romanda özellikle anne tarafından terk edilme teması derin bir varoluş yarası olarak işlenir. Çocuklukta yaşanan sevgisizlik, karakterin bütün hayatını şekillendiren bir boşluğa dönüşür. Kafka’nın yolculuğu bir bakıma bu boşluğu anlamlandırma çabasıdır. Murakami burada çok temel bir gerçeği hatırlatır: İnsan çoğu zaman hayatını
10/10
2026 2. kitabı
Sahilde Kafka Haruki Murakami
Sahilde Kafka: Mitoloji, Bilinçaltı ve İnsan Ruhunun Karanlık Ormanı
Sahilde Kafka, modern edebiyatta mitoloji ile insan psikolojisini güçlü biçimde bir araya getiren romanlardan biridir. Haruki Murakami bu eserinde yalnızca bir hikâye anlatmaz; insan ruhunun derinliklerinde dolaşan arketipleri, travmaları ve kader duygusunu mitolojik bir dil aracılığıyla görünür kılar.
Romanın merkezinde yer alan Kafka Tamura karakteri aslında sadece evden kaçan bir çocuk değildir. O, insanın kendi kaderiyle yüzleşme yolculuğunun sembolüdür. Babasının ona söylediği kehanet — babasını öldüreceği ve annesiyle birlikte olacağı — açıkça Oedipus mitine gönderme yapar. Antik mitolojide olduğu gibi burada da insanın kaderden kaçmaya çalıştıkça aslında kaderinin içine doğru sürüklendiğini hissederiz.
Murakami’nin kurduğu yapı klasik bir gerçeklik anlatısından çok mitolojik bir evren gibi işler. Gerçek ile rüya, bilinç ile bilinçdışı, zaman ile hafıza sürekli iç içe geçer. Gökten yağan balıklar, konuşan kediler ya da zamandan kopmuş karakterler fantastik bir süs değildir; bunlar insanın iç dünyasını temsil eden sembollerdir.
Romanın dikkat çekici katmanlarından biri de insanın “gölge tarafı”dır. Carl Jung’un ortaya koyduğu gölge arketipi, yani insanın bastırdığı karanlık yönleri, romanın birçok sahnesinde hissedilir. Kafka Tamura’nın korkuları, öfkesi ve yalnızlığı aslında insanın kendi içindeki karanlıkla karşılaşmasının edebi bir ifadesi gibidir.
Romanda özellikle anne tarafından terk edilme teması derin bir varoluş yarası olarak işlenir. Çocuklukta yaşanan sevgisizlik, karakterin bütün hayatını şekillendiren bir boşluğa dönüşür. Kafka’nın yolculuğu bir bakıma bu boşluğu anlamlandırma çabasıdır. Murakami burada çok temel bir gerçeği hatırlatır: İnsan çoğu zaman hayatınıJung un hayatı
Puan vermedi
Kitabımı işyerinde kaybettim ve basımı yok karaborsa ikinci ellerde isyan ediyorum. En sevdiğim kitaptı nasıl artık basımı olmaz aklım almıyor bi türlü bu durumu beş ay önce 250 tl ye aldığım bi kitaba şimdi 1500 tl vermek canını acıtıyor