Eylül
@100lyl001
İg: 100lyl001
5 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsanın kendisini ulaştığı şeyle da- yanışma içinde hissetmesi nasıl olabilir? Acılarımızı inceltip, bir bahçeyle ilgilenir gibi ilgilenebiliriz onlarla; fakat kendimizi askı- ya almadan hangi yolla serbestleşebiliriz onlara karşı? Lânetlenme karşısında uysal olan bizler, acı çektiğimiz ölçüde var oluruz
Reklam
Geceleri yatağa uzanır ama uyuyamazdım, nefret edecek bir sürü şey gelirdi aklıma, ama sonunda yine kendimden nefret ederdim.
Zira... artık kendimi daha uzun süre kandırmayacağım; o adam bana o zaman sarılsa, beni o zaman istese, onunla dünyanın öbür ucuna giderdim, hem kendi adım... hem çocuklarımınkini lekelerdim... insanların dedikodularına aldırmaz, mantığımım sesini dinlemez, Madam Henriette'in daha bir gün öncesinde tanımadığı Fransız genciyle yaptığı gibi, onunla kaçardım... nereye, ne zamana kadar diye sormaz, önceki yaşamıma bir an bile dönüp bakmazdım... paramı, adımı, mal varlığımı, onurumu onun uğruna feda ederdim... dilenirdim, bu dünyada onun beni sürükleyebileceği her tür aşağılanmaya razı olurdum belki de. İnsanların ayıp dediği, saygın gördüğü her şeyi görmezden gelirdim, şayet ağzından bir sözcük olsa çıksa, bana doğru bir adım atsa, beni anlamayı denese, o an ona tüm kalbimi verirdim. Ama... size söyledim ya, bu garip tavırlı adam bana ve içimdeki kadına göz ucuyla bile bakmıyordu... ben ona teslim olmaya öyle hazırdım, onun aşkıyla öyle yanıp tutuşuyordum ki bunu ilk olarak kendimle baş başa kaldığında anladım, onun aydınlık, deyim yerindeyse melek gibi yüzünü heyecana boğan o türküyü , içimin karanlık dehlizine düşüp terk edilmiş bir kalbin boşluğunda fırtına yaratınca anladım.
Sayfa 56
İyi geceler ..Alıntı
Hayatta olduğuma içten içe ikna olduğum tek bir an bile olmadı. Etrafımdaki şeylerin varlığına olan farkındalığım o kadar geçici ki, bu şeylerin bir zamanlar gerçek olduğunu ve artık yavaşça kaybolup gittiklerini hissediyorum daima. Evet bayım, şeylerin, kendilerini bana göstermeden önceki hallerini bir an için de olsa görmeye hasretim uzun zamandır. Önceden sakin ve güzel olduklarını düşünüyorum bu şeylerin. Yani muhtemelen sakin ve güzeldiler çünkü, hakkında öylelermiş gibi konuştuklarını duyuyorum insanların.
İçimde durmadan kabaran, dinmek bilmeden sızlayan bir şey vardı. Eve son derece huzursuz döndüm. Ruhumda, cinayet işlemişim gibi bir ağırlık vardı.
Sayfa 117
Reklam