9/8
@1335_
90 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Seyircilerin çoğunluğu oyunumu alkışlayıp salonu terk ederken, birkaçı da oyunun kime ait olduğunu sorgulayıp gözlerini sahne kenarında oturduğum sandalyeme doğru çevirseler de seyirciler beni göremeden evlerine gidiyordu.
Bedenin çıkamadığı, ruhun toprağa gömüldüğü kayboluş.
Kendimi evime kapatıp kalemin haykırdığı, ruhun acıdan kendini yitirdiği bir beden.
Varoluşumun ağırlığı altında evimin duvarlarının beni uçuruma ittirdiği, hayatımı bir kitap için yaşamaya inandırdığım hayatta kalışlarım.
Gecenin karanlığında kaybolup, geceden daha koyu bir siyaha dönüşümüm.