Salih Mirzabeyoğlu‘nun 2007 yılında çıkan kitabı… Alt Başlığı: “Maddenin Kritiği”… Mirzabeyoğlu‘nun kitabları içinde bana en çok hitab edeni mi desem, nasıl desem?.. Kitabın ilk iki bölümü, tarihî madde algısı sürecinin ve bu sürecin ürettiği kavramların tanımlanması, açıklanması, İslâm Tasavvufu’na âit verimlerle karşılaştırılması gibi bir zeminde geçiyor: Madde, şekil, sûret, materia, form, fizik, metafizik, tabiat, natür, vesaire.
Kitabın üçüncü bölümü ise, ki neredeyse yarısı, şu başlığı taşıyor: “Objektif İdealizm ve Marksizm”… İşte bu kısmı okumaya, oradan bir şeyler anlamaya bayılıyorum. Marksizmden konuşmak, onun getirdiği meseleler üzerine tartışmak zevklidir. Ama sırf o kadar değil… Sadece orada 160 sayfa kadar süren konuların bir dökümünü yapmak bile, meselenin hangi çapta ele alındığı hakkında fikir verir sanırım:
Felsefe İhtiyacı ve Bölünme-Birleştirme, Hegel-Marks-Lenin, Madde (Materia) Mefhumu, Maddenin (Materia)nın Vasıfları, Hareket ve Değişim, Kâinatın Maddî Bütünlüğü, Varlık ve Yokluk, Varlık ve Yokluğun Birliği, Varlık-Yokluk-Oluş (Hegel’i anlamak isteyenler için…), Mutlak ve İzafî Hakikat…, İlliyetin Mahiyeti ve Gerçeklik Vasfı, Tesadüf Zarurete Engel Olabilir mi? Mekân ve Zamanda Sonsuzluk, Mekân ve Zaman, Metodun Önemi, Marksist Diyalektiğin Kanunları,
Formel ve Diyalektik Mantık, Mantık ve Bilgi Teorisi Olarak Diyalektik, Mesele,
Düşünce Zâhir Olmadır, Madde ve Şuur I, Madde ve Şuur II, Şuur Nedir?, İn’ikas Olarak İdrâk, Ampirizm – Tenkidî Felsefe ve Çözümlemesi, Madde Nedir?Tecrübe Nedir? Temel Hatâ, Bilginin Temel Hedefi ve Hakikatin Ölçüsü Olarak Pratik