Yaşamı sorgulatan, neden yaşadığını düşündüren bir kitap
Eşim kitabı okumuştu. “Ben de okuyayım” dedim. Zaten yazarın diğer kitaplarını sevmiştim. Böylece başladım.
Ama itiraf edeyim; kitap bana oldukça uzun geldi.
Bazen “keşke filmi olsa da izleyip bitirsem” dediğim bile oldu.
Okuması sabır, anlaması dikkat, devam etmesi yer yer çaba isteyen bir yolculuktu.
Ama bırakmak da kolay değildi; içine gerçekten emek verilmiş bir dünya vardı.
Yine de düşündürdü beni.
Hakkını yememek lazım.
Kitap; bilincin doğası, insan zihni, gerçeklik algısı, ölüm ve ölüm sonrası deneyimler, teknoloji ve “bedensiz varoluş” fikri gibi metafizik soruları merkezine alıyor.
Ve en çok da korkunun insanı nasıl şekillendirdiğini…
Gerçek dediğimiz şey, beynin sürekli yorumladığı bir deneyim olabilir mi?
Dış dünya tek bir gerçek değilse, zihin onu sürekli yeniden kuruyorsa…
“Beyin gerçeği görmez, tahmin eder.”
Bilinç sadece nöronların ürünü mü?
Yoksa daha geniş bir alanın içinde mi oluşuyor?
Belki de bilinç, beynin içinde değil; beynin “aldığı” bir şeydir.
Korku; kontrol ihtiyacı doğurur.
Kontrol; bilinci daraltır.
Daralan bilinç daha fazla korku üretir.
Bu bir döngü gibi işler.
Kitap ölümü de klasik bir “son” gibi değil;
9/10
2026 146. kitabı
Yola Düşünce 
Demet Tezcan
Demet Tezcan, kalemiyle okuyucuyu coğrafyalar arası bir seyahate çıkarırken aynı zamanda insan ruhunun derinliklerine doğru edebi bir yolculuğa da davet eden bir kalem. Benim için bu eser, yazarın üslubuyla kurduğum bağı perçinleyen ve 24 saat geçmeden okuyup bitirdiğim ikinci Demet Tezcan kitabı oldu. 174 sayfadan oluşan kitap, adeta bir çırpıda okunabilecek kadar akıcı, duru ve sürükleyici bir dile sahiptir.
"Yola Düşünce", esasen klasik ve alışılagelmiş bir gezi yazısı olmanın çok ötesinde bir konuma sahiptir. Eser, seyahatname, yolname, deneme ve anı türlerinin iç içe geçtiği, edebi yönü kadar düşünsel ağırlığı da hissedilen derin bir "şahitlik" kitabıdır. Tezcan; Suriye, Lübnan, Pakistan, Cibuti ve daha pek çok İslam coğrafyasında bizzat tanık olduğu insani durumları, ümmetin çektiği acıları ve saklı kalmış hayat hikâyelerini, kendi içsel sorgulamalarıyla birleştirerek başarılı bir şekilde aktarıyordu. Özellikle Yahudiler ve işgalci İsrail rejimi hakkındaki tespitleri, siyonizmin coğrafyadaki yıkıcı etkilerini ele alış biçimi ve bu zulme karşı koyduğu net duruş, kitabın en güçlü ve tamamen katıldığım yönlerinden birini oluşturuyor.
Ancak kitabın genel olarak takdir ettiğim bu başarılı anlatımının yanında, fikrî ve itikadi açıdan mesafe koyduğum, düşünce dünyamla uyuşmayan önemli noktaları da mevcut. Yazarın Şia dünyasına ve coğrafyasına karşı sergilediği aşırı hoşgörülü tutum, bu ekolden sürekli müspet bir dille bahsetmesi metnin geneline yansıyan belirgin bir tercih.
Bu durumun en somut örneği, Ali Şeriati’nin mezarına yapılan ziyaretin anlatıldığı bölümde karşımıza çıkıyor. Yazarın, Şeriati'nin kabrini "sıradan fanilerin kabri gibi değil, sade ama mezarı da düşüncesindeki
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Dan Brown' un daha önce 
Dijital Kale ve 
İhanet Noktası isimli eserlerini okuduklatan sonra, efsane Robert Langdon serisinin ilk kitabı olan 
Melekler ve Şeytanlar' ı bitirmiş olmanın heyecanı içindeyim.
Bence Dan Brown bu türün en iyisi mi bilemem ama çok iyi olduğu kesin.
Zaten kitaplarının Tom Hanks (Robet Landon) gibi elit bir aktör tarından başrol olarak çekilmesi bunun kanıtı diye düşünüyorum.
Kitap Katolik inancın ve İllimunati ile diğer bir ifadeyle dinin bilim ile çekişmesini konu alıyor.
Kitabın içeriğini özetlemem mümkün görünmüyor bu yüzden "hala" okumayan varsa şiddetle okunmasını öneririm.
Not: Yıılar önce okuduğum seriye 
Sırların Sırrı eklenmesi nedeniyle dönüp baştan okuma cesaretini gösterdiğim için kendimi alkışlıyorum.
Kitap kısacık bircok hikayeyle kadınlarla ilgili hikayeler anlatiyor; düşmüş, sevmis, garip davranisli, konuşmayan ya da acı çekmiş bircok kadin..
Kitapta yer yer guldum ve yer yer de hüzünlendim. İnsan ne kadar değişik sadece kadın değil erkekte. Herkesin binlerce aynı olduğunu sandığı hayati var ama ilginclestirmek icin cesur adımları atanları okurken kendisi icin bu adımı atmak cok zor geliyor.
166 nci sayfada çocuklarla ilgili bir yazı var. Son satir beni çarptı! Gercekten carpti ve içim kan ağladı. Ama 174 ncu sayfada kadınların boyun egmesiyle ilgili bir önerme vardi onun sonunda da peygamberimizin (s.a.v) en iyi kadın yumuşak basli kadındır ifadesini farkli şekilde anlamla anlatı içine koymaları ayrica çıldırttı.
Yeryüzünde İslamiyet kadar kadına değer veren baska bir din olmadı. Çünkü bizim peygberimiz (s.a.v) hoşgörü dini derdi bizim dinimize icin. Japonya gecen sene 10 kat, özellikle yabancılardan İslamiyete bu kadar artış görülmesinin sebebi bu. Ne yapmış olursan ol tertemiz başlama hakki veriyor. Kadını pis bir varlık olarak değil birer emanet olarak Allahtan alıyor erkekler. Bu devirde kulaktan dolma kısa videolarla değil herkesin; genci, yaşlısı dinini öğrenmesi dileğiyle.
Dan Brown,Sırların Sırrı incelemesiGizem /Gerilim
Puan vermedi
Dan Brown; Da Vinci Şifresi, Melekler ve Şeytanlar ve Cehennem gibi dünya çapında tanınan, gizem ve gerilim türünün en güçlü örneklerine imza atmış bir yazar. Kendisi; Sırların Sırrı,Kayıp Sembo kitabında da yine zekice kurgulanmış;uzun, sürükleyici ve sırlarla dolu bir hikayeyle karşımıza çıkmıştır.Bu romanı yazarın diğer eserlerinden ayıran en büyük fark tüm olayların sadece 12 saatlik dar bir zaman diliminde gerçekleşmesidir. Ana karakterimiz Robert Langdon'ın, eski akıl hocasını kurtarmak için girişmesi kitaba yüksek bir tempo, bolca aksiyon ve kesintisiz bir gerilim katıyor. Ayrıca yazarın Noetik bilim ve kriptanaliz gibi alanlarda verdiği Dan Brown genel kültür tadındaki bilgiler, kurguyu çok daha ilgi çekici bir hale getiriyor.Lakin Dan Brown’ın genel külliyatına baktığımızda, her kitabın konusu çok güzel ve çekici olsa da yazarın hep aynı formülü uyguladığı hissiyatından kaçamıyoruz. Da Vinci Şifresi veya Melekler ve Şeytanlar ile Sırların Sırrı’nı kıyasladığımızda, temelde sadece olayların ve mekanların değiştiğini, yazarın üslup ve gidişat olarak kendisini tekrar ettiğini görüyoruz.Şayet Dan Brown’ın diğer kitaplarındaki o tanıdık şablonu seviyor ve macera dozundan keyif alıyorsanız, bu sürükleyici kitabı da listenize kesinlikle eklemeli ve okumalısınız.
Dan Brown genel kültür tadındaki bilgiler, kurguyu çok daha ilgi çekici bir hale getiriyor.Lakin Dan Brown’ın genel külliyatına baktığımızda, her kitabın konusu çok güzel ve çekici olsa da yazarın hep aynı formülü uyguladığı hissiyatından kaçamıyoruz. Da Vinci Şifresi veya Melekler ve Şeytanlar ile Sırların Sırrı’nı kıyasladığımızda, temelde sadece olayların ve mekanların değiştiğini, yazarın üslup ve gidişat olarak kendisini tekrar ettiğini görüyoruz.Şayet Dan Brown’ın diğer kitaplarındaki o tanıdık şablonu seviyor ve macera dozundan keyif alıyorsanız, bu sürükleyici kitabı da listenize kesinlikle eklemeli ve okumalısınız.Yoksulların nefret ettikleri bir şey varsa, o diğer yoksullardır.
Muriel Barbery (28 Mayıs 1969, Kazablanka-Fas) Fransız roman yazarı ve felsefe profesörüdür. 2000 yılında ilk romanı Une Gourmandise yayınlandı. Bu kitap on iki dile çevrildi. 2006 yılında çıkan ikinci kitabı Kirpinin Zarafeti (L'Élégance du hérisson) Fransa'nın en çok satanlar listesinde 30 hafta boyunca ilk sırada yer aldı. Mayıs 2008'e kadar elli baskısı yapılan eserin bir milyondan fazla kopyası satılmıştı. 2008 yılında bir sanatçı rezidansı olan Villa Kujoyama'da yaşamaya hak kazanan Barbery, şu anda eşiyle birlikte Kyoto'da yaşamaktadır.
Kitap konusundan ziyade içeride verdiği derin felsefik sorgulamalarla incelenmeli çok iyi pasajlar okuyoruz her biri ders niteliğinde.
**"Hayatın bir anlamı vardır ve bunu da büyükler bilir" lafı herkesin inanmak zorunda kaldığı evrensel bir yalandır. Yetişkin olup da bunun yanlış olduğu anlaşıldığında artık vakit çok geçtir. Sır dokunulmadan kalır; ama kullanılabilecek bütün enerji de uzun süredir salakça faaliyetlerle saçılıp savrulmuştur. Geriye kalan ise kişinin kendi yaşamına hiç bir anlam bulamamasını maskelemeye çalışarak kendini uyuşturmasıdır. Üstelik kendini daha iyi ikna edebilmek için de kendi çocuklarını aldatır. (Syf.13)
** Baştan beri Colombe'la ben savaştık; çünkü Colombe'a göre yaşam, karşındakini yok ederek zafer kazanmak gereken sürekli bir mücadele. Rakibini ezmemişse ve onun alanını kıtı kıtına yaşayabileceği kadar daraltmamışsa kendini güvende hissedemez. Başkalarına yer olan bir dünya onun eftenpüften savaşçı ölçütleri ne göre tehlikeli bir dünyadır. Ama aynı zamanda, ufacık bir temel görev için onlara muhtaçtır: Onun gücünü birinin kabul etmesi gerekir. Dolayısıyla vaktini olası tüm imkanlarla beni ezmeye çalışmanın yanısıra, benim ona, kılıç çeneme dayalıyken, en iyi olduğunu ve onu sevdiğimi söylememi