Herkese Merhaba
Bugün sizlere 
Abdulhadi Muradi kaleminden 
Pergelin İki Ucu kitabının yorumu ile geldim
Haziran ayının sıradaki kitabı 2026 yılı basımlı 186 sayfalık bir kitap
•Her gün binlerce düşünce geçiyor aklımızdan, binlerce hayal kuruyoruz. Peki, kaçını gerçeğe dönüştürmek için küçük de olsa bir adım atıyoruz? Bugün karşınıza, tam da bu sorunun ortasına bomba gibi düşen, okurken kendimi sürekli Ben bugüne kadar kime evet derken kendime hayır dedim? diye sorgularken bulduğum harika bir kitapla geldim.
•Kitap tür olarak tam bir kişisel farkındalık ve içsel dönüşüm rehberi. Ama öyle klişelerden tamamen uzak.
•Beni en çok vuran kısımlardan biri Pergel Teorisi oldu. Yazar diyor ki; insan hayatta bir pergel gibi olmalı. Bir ayağını kendi değerlerine, kalbine, yani merkezine sağlamca sabitleyeceksin ki, rüzgarda savrulan bir sonbahar yaprağı gibi oradan oraya sürüklenmeyesin. O sabit ayak orada durdukça, diğer uca ufukları, dünyaları, yeni yolları keşfetme özgürlüğü doğuyor işte.
•Bir de o kaçışlarımızla yüzleşme anı var... Kaçtığımız ne varsa bir gün karşımıza çıkar, çünkü ruh yarım kalan hiçbir duyguyu unutmaz satırını okuduğumda durup uzun uzun düşündüm.
•Kendinize bir iyilik yapın ve pergelin o sabit ayağını bulmak için bu yolculuğa bir şans verin.
Yazarımızın kalemine sağlık
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
Abdulhadi Muradi kaleminden Pergelin İki Ucu kitabının yorumu ile geldim
Haziran ayının sıradaki kitabı 2026 yılı basımlı 186 sayfalık bir kitap
•Her gün binlerce düşünce geçiyor aklımızdan, binlerce hayal kuruyoruz. Peki, kaçını gerçeğe dönüştürmek için küçük de olsa bir adım atıyoruz? Bugün karşınıza, tam da bu sorunun ortasına bomba gibi düşen, okurken kendimi sürekli Ben bugüne kadar kime evet derken kendime hayır dedim? diye sorgularken bulduğum harika bir kitapla geldim.
•Kitap tür olarak tam bir kişisel farkındalık ve içsel dönüşüm rehberi. Ama öyle klişelerden tamamen uzak.
•Beni en çok vuran kısımlardan biri Pergel Teorisi oldu. Yazar diyor ki; insan hayatta bir pergel gibi olmalı. Bir ayağını kendi değerlerine, kalbine, yani merkezine sağlamca sabitleyeceksin ki, rüzgarda savrulan bir sonbahar yaprağı gibi oradan oraya sürüklenmeyesin. O sabit ayak orada durdukça, diğer uca ufukları, dünyaları, yeni yolları keşfetme özgürlüğü doğuyor işte.
•Bir de o kaçışlarımızla yüzleşme anı var... Kaçtığımız ne varsa bir gün karşımıza çıkar, çünkü ruh yarım kalan hiçbir duyguyu unutmaz satırını okuduğumda durup uzun uzun düşündüm.
•Kendinize bir iyilik yapın ve pergelin o sabit ayağını bulmak için bu yolculuğa bir şans verin.
Yazarımızın kalemine sağlık
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
Hayal kırıklığı
Puan vermedi
Bir Stephen King kitabı benim için her zaman risktir. Çünkü sevdiğim onlarca kitabının yanında, keşke hiç okumasaydım dediğim bir o kadar kitabı da var. Özellikle Kara Kule serisi hâlâ bambaşka bir yerde.
Billy Summers ise beni hiç şaşırtmadı.
Açıkçası yazardan beklemediğim bir başlangıç yaptı. 186. sayfaya geldiğimde hâlâ paranormal olaylar, açıklanamayan gizemler ya da o klasik Stephen King hissi yoktu. Hatta yer yer sıkıcı olmaya bile başladı.
Belki de bu yüzden ana karakterle bir türlü tam bağ kuramadım.
Koca bir profesyonel tetikçinin; bir çocuk resmi, aile hissi ya da arkadaşlık duygusuyla zihninin bu kadar karışması bana çok geçmedi. Sonra kendi kendime, “Belki de emeklilik hayali ona hata yapma lüksü hissettirdi,” dedim ve okumaya devam ettim.
Hikâyeye sonradan dahil olan Alice karakteri kısa süreliğine kitabın temposunu değiştirdi.
Hatta bir anda kült bir filme dönüşecekmiş hissi yarattı. “Tamam,” dedim, “şimdi hikâye açılıyor.” Ama bir kiralık katil hikâyesinin hak ettiği aksiyonu bir türlü alamadım.
Gerilim yok.
Aksiyon yok.
Bir sonraki bölümü okuma isteği ise neredeyse hiç yok.
Az sayıdaki aksiyon sahnesi de heyecandan oldukça uzaktı.
Yüzüne boya sürüp sıkı korunan bir eve operasyon yapılması ya da bir medya patronunun evine bu kadar rahat girilmesi bana fazlasıyla zorlama geldi. Bazı anlarda Stephen King’in hikâyeyi ilerletmek için “bu da böyle olsun” dediğini hissettim.
Kitap, son 37 sayfaya kadar neredeyse sıfır heyecanla ilerledi.
Stephen King’e saygım sonsuz. Ama bu kitap, “Okumasam da olurmuş,” dediğim eserlerinin arasına girdi.
Puanım: 4/10
Kullarım sana beni sorduklarında, (bilsinler ki) ben onlara çok yakınım. Bana dua edenlerin dualarını kabul ederim.” (Bakara sûresi, 186)
“Darda kalanların, kendisine yalvardıkları zaman duasını kabul eden ve onları sıkıntıdan kurtaran kim?” (Neml sûresi, 62)
Mutluluk Psikolojisi
Adından da anlaşılacağı üzere Mutluluk Psikoloji ve Stresle Başa Çıkma üzerine bir eser. Günümüz koşullarında herkes bir mücadelenin içerisinde, kimisi baş edebilirken kimisi bocalayabiliyor ya da pes ediyor ve sonucunda stres, depresyon illetiyle mücadele ediyor. İçerisinde eminim ki herkes hoşuna gitmediği yanını, yarasını bulabilecek ya da kendinizle alakalı aydınlanma yaşayabileceksiniz. Özellikle zor ve yorgun bir zihinden geçmekte olduğum zamanda okudum. En basitinden insan bir fikrin içerisinde durduğunda tek gerçek oymuş gibi sanar veya tek çıkış oymuş ve diğer yollar kapanmış gibi. Öyle değil arkadaşlar her şeyin birden fazla yolu, çözümü olabilir. Bazen çözümü olmayan şeylerde olabilir. Toparlayacak olursam herkesime hitap eden bir dille yazılmış. Ve Nevzat hocamızın konferanslarına, konuşmalarına denk gelenler kitapta da bu şekilde devam ettiğini görecektir. İyi okumalar diliyorum.
Nevzat Tarhan 
Mutluluk Psikolojisi
Nevzat Tarhan Mutluluk PsikolojisiTevhid Bozulursa Her Şey Bozulur·160 syf.·Din
10/10
2026 32. kitabı
Tevhid ehlinin okuyup istifade edeceği, fakat günümüzde birçok kişinin ağır bulacağı bir kitap.(Muhakkak okunması gerekiyor)
Kitapta müellif, irtidat meselesini sadece tanım olarak değil; itikadî, amelî ve sözlü boyutlarıyla detaylı bir şekilde ele almış. Yani mesele sadece “dinden çıkmak” deyip geçilecek bir konu değil. Hangi söz, hangi amel, hangi inanç insanı küfre götürür; Konudan sonra deliller diyip; hadislerle, ayetlerle tek tek anlatılıyor. müellif.
Bugün insanların en büyük yanılgılarından biri şu:
“Kalbim temiz, iman kalpte.” Deyip dinle Resulle dalga geçmeler, şakalar yapmalar…
Oysa kitap, bunun böyle olmadığını açıkça ortaya koyuyor. Çünkü Kur’an bu konuda net:
Andolsun ki sözlerini onlara soracak olsan, “Lafa dalmış, eğleniyorduk.” diyeceklerdir. De ki: “Allah’ı, ayetlerini ve Resûl’ünü mü alaya alıyorsunuz?”
Özür dilemeyiniz! Muhakkak ki imanlarınızdan sonra kâfir oldunuz. Sizden bir grubu bağışlasak bile suçlu günahkârlar olmaları nedeniyle bir diğer gruba azap edeceğiz.
(9/Tevbe, 65-66)
Ayetin iniş sebebine baktığımızda, sadece “şaka yaptık” diyen insanların bile bu sözlerinden dolayı küfre düştüğü görülüyor. Yani mesele “niyetim kötü değildi” diyerek geçiştirilecek bir mesele değil.
Yani bir söz, bir alay, bir küçümseme… İnsan farkında bile olmadan imanını kaybedebilir. (Hatta kaybediyor bu ayette net)
İbn Kayyim el-Cevziyye’nin şu sözüyle devam edelim:
“Allah’ın hükmü olduğunu bildiği hâlde onunla hükmetmenin gerekmediğine inanan kimse büyük küfür işlemiştir.”
Bu söz, özellikle günümüzde çokça tartışılan “Allah’ın hükmüyle hükmetme” meselesini doğrudan açıklıyor.
Kur’an da zaten bu konuda açık:
“Hüküm yalnızca Allah’ındır”
(12/Yûsuf, 40)
Ama bugün ne görüyoruz?
İnsanlar Allah’ın hükümlerini bir kenara bırakıp, beşerî sistemleri
"Tarihin tozlu raflarında kalmış, pek gündeme getirilmemiş mevzuları geçmişimizi tanımak ve unutmamak için ortaya çıkarmak kültürel değerlerimize yapılan büyük bir hizmettir."
sf. 186
Bence bu söz tam da bu kitabın amacını, içeriğini en güzel bir şekilde açıklıyor. Kitap 17 kısımdan oluşuyor ve her bir bölümde İstanbul'un unutulmaya yüz tutmuş, ezilmeye çalışılmış yerlerini ,önde gelen isimlerini, adetlerini tarihin o tozlu raflarından çıkarıp önümüze koyuyor. Son iki bölümde ise İstanbul hakkında gezi yazısı bulunan bazı avrupalıların kitaplarından bazı kısımları eklemişler. En çok hoşuma giden şey ise kitabın tasarımı, iç dizaynı oldu sanırım. Nasıl anlatabilirim ki harikuladeydi, uzun zaman sonra beni inceleme yazmaya iticek kadar. Okurken beni mutlu hissettiren çok hoş bir kitaptı. Belki de hergün önünden geçtiğimiz o yerlerin nasıl bu hale geldiğini, önceden ne hallerde, kimlerin elinde olduğunu bilmeliyiz bence. İstanbul'u azıcıkta olsa sevdiğinizi düşünüyorsanız kesinlikle bi bu kitabi bir de 
Bir Başka İstanbul kitabını okumalısınız asla bir şey kaybetmezsiniz aksine hayatınıza bir çok şey katar
~bu şehri gönlüne payitaht eyleyenlere
Bir Başka İstanbul kitabını okumalısınız asla bir şey kaybetmezsiniz aksine hayatınıza bir çok şey katar
~bu şehri gönlüne payitaht eyleyenlere