Eserin oluşturma aşaması ile ilgili araştırmalar yaptım ve 
James O'Barr bu eseri oluştururken kendi yaşadığı bir olaydan ilham almış.Trafik kazasında nişanlısı Bethany'nin sarhoş bir sürücü tarafından öldürülmesi yüzünden zor günler geçirmiş ve bunu çizmeye başlamış.Bir tane gazete haberinden de etkilenmiş bunu ortaya koyarken.Hatta eserdeki çete üyeleri ismi Detroit'teki duvar yazılarından alınmış.Eserde de Eric ve Shelly arabadayken bir çete saldırısına uğruyor.İkisi de ölüyor.Ve işte ölümünden sonra bir tane karga geliyor ve bu sayede Eric diriliyor.Ama bu sefer biraz daha farklı şekilde.Ve intikam almak istiyor, çete üyelerini birer birer öldürmeye başlıyor.Şimdi merak ettim neden karga? Bunu ilerdikçe sonlarda öğrendim ve araştırdım.Mitolojik olarak karga çokça anlam içeriyor.Bunu kendim söylemeyeceğim, okuyanlar için heyecanı kalsın.Ve bir diğer sevdiğim kısım alıntılar.Şarkılardan sözler, şairlerden şiirler vb. (Özellikle Arthur Rimbaud)
Yani klasik bir intikam serisi diyemeyiz, içinde biraz mistik şeyler, biraz mitolojik öge.Yani bu çok farklı inanılmaz güzel bir gotik eser denebilir.Ha bu arada 1994 yapımı filmi var.Brandon Lee oynuyor.1993'te çekiliyor ve bir tane kurusıkı tabancada mermi kalmış ve ateş alınca Brandon Lee ölüyor.Filmin büyük çoğunluğu zaten çekilmiş o yüzden geri kalan dublör ile hallediyorlar ve işte film çıkıyor.Bir gün filmini de izleyeceğim.Hoşça kalın.
James O'Barr bu eseri oluştururken kendi yaşadığı bir olaydan ilham almış.Trafik kazasında nişanlısı Bethany'nin sarhoş bir sürücü tarafından öldürülmesi yüzünden zor günler geçirmiş ve bunu çizmeye başlamış.Bir tane gazete haberinden de etkilenmiş bunu ortaya koyarken.Hatta eserdeki çete üyeleri ismi Detroit'teki duvar yazılarından alınmış.Eserde de Eric ve Shelly arabadayken bir çete saldırısına uğruyor.İkisi de ölüyor.Ve işte ölümünden sonra bir tane karga geliyor ve bu sayede Eric diriliyor.Ama bu sefer biraz daha farklı şekilde.Ve intikam almak istiyor, çete üyelerini birer birer öldürmeye başlıyor.Şimdi merak ettim neden karga? Bunu ilerdikçe sonlarda öğrendim ve araştırdım.Mitolojik olarak karga çokça anlam içeriyor.Bunu kendim söylemeyeceğim, okuyanlar için heyecanı kalsın.Ve bir diğer sevdiğim kısım alıntılar.Şarkılardan sözler, şairlerden şiirler vb. (Özellikle Arthur Rimbaud)
Yani klasik bir intikam serisi diyemeyiz, içinde biraz mistik şeyler, biraz mitolojik öge.Yani bu çok farklı inanılmaz güzel bir gotik eser denebilir.Ha bu arada 1994 yapımı filmi var.Brandon Lee oynuyor.1993'te çekiliyor ve bir tane kurusıkı tabancada mermi kalmış ve ateş alınca Brandon Lee ölüyor.Filmin büyük çoğunluğu zaten çekilmiş o yüzden geri kalan dublör ile hallediyorlar ve işte film çıkıyor.Bir gün filmini de izleyeceğim.Hoşça kalın.
Carrie Soto ve Muazzam Geri DönüşüEdebiyat
Carrie Soto, kendi döneminin en iyisi olan babası ve koçu Javier Soto'nun etkisiyle küçüklüğünden beri hayatını dünyanın gelmiş geçmiş en iyi tenisçisi olabilmeye adamıştır. Tartışmalı hareketleri nedeniyle hiçbir zaman en sevilen olmasa da hiç kimse onun tenise katkılarını ve bitmek bilmeyen azmini inkar edemez. 80'li yılların ortalarında ulaşabileceği her hedefine ulaşmıştır. Ancak her şeyin olduğu gibi, kariyerinin başında dünyaya yabancı olan ve tenis dünyasını temelinden sallayan üstün becerilerinin de bir son kullanma tarihi vardır, bu yüzden 1988'de emekli olmak zorunda kalır. O an 1994'te, yükselişte olan Nicki Chan'in en çok Grand Slam sahibi tenişçi rekorunu elinden almanın eşiğine gelmesini izleyeceğinden habersizdir.
Nicki Chan ve rekoru için oluşturduğu tehdit, Carrie Soto'nun yeniden tenis dünyasına atılması için bir katalizör görevi görür ve Carrie, aynı yıl rekorunu elinde tutmak için geri dönmeye karar verdiğini duyurur. Bu kararın ona pahalıya patlayacağının farkındadır. Neticede spor dünyası, katı yürekli olarak anılan “Savaş Baltası"ndan hiçbir zaman hazzetmemiştir ve bu durum, o günden bu güne pek değişmemiştir. Carrie, dünyayı haksız çıkarmayı ve rekorunu elinde tutmayı başarabilecek midir?
Öncelikle bu kitap, bu dönemde en çok ihtiyacım olan şeydi. Bakın, kitap tamamen tenis hakkında. Haliyle bir sürü tenis maçı/antremanı okuyoruz kitapta. Ve kitap buna rağmen benim gibi tenise pek de ilgi duymayan birine bile kendini okutmayı başardı. Tenisle ilgili geçenler ne kadar doğru bilemem ama kitap epey akıcı ve sürükleyici, ne olacak diye merak etmeden duramıyorsunuz. Ayrıca önemli olan kazanmak değil, eğlenmek gibi küçüklüğümüzden beri duyduğumuz ama belki de önemini asla tam olarak kavrayamadığımız bir mesajını böylesine güçlü bir şekilde
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gerçekse Asla Bitmez (The Crow) - Ölümsüz AşkFantastik
Karanlık, cinayet, intikam, edebiyat ve aşk…
Hepsinin bir arada olduğu yer yer fantastik bir roman olsa da duygular gerçek. Uzun süredir su gibi şeffaf bir kitap okumamıştım. İçi dışı bir olması garip bir dehşetle sardı evimi, balkonumu, odamı. Elimde olduğu her an bir 
Edgar Allan Poe hikayesinin kaybedenlerini okudum.
“Şifa var mıdır Gilead merheminde
söyle bana yalvarıyorum
Kuzgun dedi ki: “Bir daha asla!”
Ünlü bir yazar olan William Blessing eşi Amy ile mutlu bir hayat yaşamaktadır. Donald Marquette ile tanışınca fesatlığın, kıskançlığın Tanrısı ile tanıştığının farkına varmaz. Gözünü Amy’e diken Donald, adamları ile beraber William’ın eşsiz Poe koleksiyonuna ve edebiyat antika eşyalarına da el uzatır. Bir gece Kont, Marquis, Mick ve Baxter ile beraber Blessing’lerin evlerine giderler ve William’ı öldürürler. Ve William’ın tüm hayatına sahip olduklarını düşünürler. Ama bir şeyi unutuyorlardı. Bir Karga’nın varlığı…
Mistik güçleri olan Karga, intikamını alması için Blessing’i tabuttan çıkarır. İçindeki ateşi ona yeniden hatırlatır. Bir amacı olduğunu ve intikamını almazsa Poe’nun da kemiklerinin sızlayacağını anlatır adeta. Suçlu bir vicdan! Kan tadı verir insanın ağzına. Yazarımız 
David Bischoff bu duyguyu öyle iyi vermiş ki 
Ölümsüz Aşk romanında, hayranlıkla okumak düştü payıma.
Marquis’i Kuyu ve Sarkaç, Baxter Brittle’ı Amontillado Fıçısı, Mick ve Thedore’u Morg Sokağı Cinayeti kitaplarındaki sonlarına uygun bir şekilde cezalandırıyor düşmanlarını Blessing.
Sizce William ve Amy yeniden bir araya gelebilir mi? Karısına duyduğu sevgi ve yaptığı tasvirler öyle kalbime dokundu ki yazara hayran olmamak elimde değil.
Kitapta 
Stephen King 
Clive Barker 
Dean R. Koontz gibi edebiyat devlerinden de bahsediliyor sıkça. 2026 yılının en iyi romanını okudum ve beni bu romanla buluşturan adama, karanlıklar
Edgar Allan Poe hikayesinin kaybedenlerini okudum.
“Şifa var mıdır Gilead merheminde
söyle bana yalvarıyorum
Kuzgun dedi ki: “Bir daha asla!”
Ünlü bir yazar olan William Blessing eşi Amy ile mutlu bir hayat yaşamaktadır. Donald Marquette ile tanışınca fesatlığın, kıskançlığın Tanrısı ile tanıştığının farkına varmaz. Gözünü Amy’e diken Donald, adamları ile beraber William’ın eşsiz Poe koleksiyonuna ve edebiyat antika eşyalarına da el uzatır. Bir gece Kont, Marquis, Mick ve Baxter ile beraber Blessing’lerin evlerine giderler ve William’ı öldürürler. Ve William’ın tüm hayatına sahip olduklarını düşünürler. Ama bir şeyi unutuyorlardı. Bir Karga’nın varlığı…
Mistik güçleri olan Karga, intikamını alması için Blessing’i tabuttan çıkarır. İçindeki ateşi ona yeniden hatırlatır. Bir amacı olduğunu ve intikamını almazsa Poe’nun da kemiklerinin sızlayacağını anlatır adeta. Suçlu bir vicdan! Kan tadı verir insanın ağzına. Yazarımız David Bischoff bu duyguyu öyle iyi vermiş ki Ölümsüz Aşk romanında, hayranlıkla okumak düştü payıma.
Marquis’i Kuyu ve Sarkaç, Baxter Brittle’ı Amontillado Fıçısı, Mick ve Thedore’u Morg Sokağı Cinayeti kitaplarındaki sonlarına uygun bir şekilde cezalandırıyor düşmanlarını Blessing.
Sizce William ve Amy yeniden bir araya gelebilir mi? Karısına duyduğu sevgi ve yaptığı tasvirler öyle kalbime dokundu ki yazara hayran olmamak elimde değil.
Kitapta Stephen King Clive Barker Dean R. Koontz gibi edebiyat devlerinden de bahsediliyor sıkça. 2026 yılının en iyi romanını okudum ve beni bu romanla buluşturan adama, karanlıklar
"Bir şey (birçok şey, bir şeyler) öğrenmek için okumak, kitaba yönelmek ile, haz duyulduğu (duyulacağı umulduğu) için okumağa oturmak arasında, gerçekten, büyük bir fark var mı? Hatta, herhangi bir fark var mı?"
Türk edebiyatının en özgün postmodern yazarlarından 
Bilge Karasu kaleminden 
Ne Kitapsız Ne Kedisiz 1994 yılında yayımlanan ve Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü'ne layık görülen yazarın ödüllü deneme inceleme kitabıdır. Eser, felsefe düşünce türünde kendine özgü ifadeleriyle metis yayınlarından okuyucuları ile buluşur Türk entelektüel dünyasının ve hayvansever kitap kurtlarının adeta ortak mottosu haline gelmiştir. yazarın okuduğum ilk kitabı ama her bir cümlesinin altını çizdim sanki çünkü yazar
“Hangi yazar -okumayı yaşamının bir parçası saymışsa- kitap üzerine, kitaplarla ilişkiler üzerine bir şeyler yazmamış?” diyerek benim dikkatimi zaten çekmeyi başarmıştı.
"Okur kitap arar ama, kitabın da okuru bulduğunu ben çok gördüm." dediği anda benimde bu kitaba karşı ilgim daha da arttı.
Kitap 8 farklı denemeden oluşuyor ve konular birbirinden farklı olsa da her bir bölümde merakınız artıyor ve o bölüm ve diğer bölümlerle bir bütün olduğunuzu hissediyorsunuz. Son bölümde ise 50 yaşında değilseniz 50 yaşınızdaki halinizi düşündürüp artık sizi başbaşa bırakıyor.
"Durmaksızın öğrenmek gerekiyor; kendini tanımak, her günün değişikliğine kendini uyarlamak."
bu bölümde altını çizdiğim acaba ben nasıl olurdum diye düşündüğüm alıntıyı paylaşıyorum.
Diğer bölümleri toparlayacak olursam:
*Okumanın kitapseverler için ne ifade ettiği ve ortak his ve duyguların anlatıldığı bölüm
*İletişimde dilin, imgelerin ve düşüncenin rolü ve önemi üzerine düşüncelerini aktardığı bölüm
*Kitapların sadece fiziksel birer nesne değil, hayatı anlamlandırma aracı olduğunu ifade ettiği bölüm
*İnsanların
Bilge Karasu kaleminden Ne Kitapsız Ne Kedisiz 1994 yılında yayımlanan ve Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü'ne layık görülen yazarın ödüllü deneme inceleme kitabıdır. Eser, felsefe düşünce türünde kendine özgü ifadeleriyle metis yayınlarından okuyucuları ile buluşur Türk entelektüel dünyasının ve hayvansever kitap kurtlarının adeta ortak mottosu haline gelmiştir. yazarın okuduğum ilk kitabı ama her bir cümlesinin altını çizdim sanki çünkü yazar
“Hangi yazar -okumayı yaşamının bir parçası saymışsa- kitap üzerine, kitaplarla ilişkiler üzerine bir şeyler yazmamış?” diyerek benim dikkatimi zaten çekmeyi başarmıştı.
"Okur kitap arar ama, kitabın da okuru bulduğunu ben çok gördüm." dediği anda benimde bu kitaba karşı ilgim daha da arttı.
Kitap 8 farklı denemeden oluşuyor ve konular birbirinden farklı olsa da her bir bölümde merakınız artıyor ve o bölüm ve diğer bölümlerle bir bütün olduğunuzu hissediyorsunuz. Son bölümde ise 50 yaşında değilseniz 50 yaşınızdaki halinizi düşündürüp artık sizi başbaşa bırakıyor.
"Durmaksızın öğrenmek gerekiyor; kendini tanımak, her günün değişikliğine kendini uyarlamak."
bu bölümde altını çizdiğim acaba ben nasıl olurdum diye düşündüğüm alıntıyı paylaşıyorum.
Diğer bölümleri toparlayacak olursam:
*Okumanın kitapseverler için ne ifade ettiği ve ortak his ve duyguların anlatıldığı bölüm
*İletişimde dilin, imgelerin ve düşüncenin rolü ve önemi üzerine düşüncelerini aktardığı bölüm
*Kitapların sadece fiziksel birer nesne değil, hayatı anlamlandırma aracı olduğunu ifade ettiği bölüm
*İnsanların
__Kitap köy köy gezerek halk şarkıları derleyen bir gezginin Figui ismindeki ihtiyarla tanışması ile başlıyor.
Kitap, ihtiyarın hayatının gençlik ve yaşlılık dönemlerini anlatıyor (1940-1970 ler arası olmalı çünkü Mao'nun devrimlerinin oldugu Büyük İleri Atılım ve Kültür Devrimi yıllarındaki koşulları kapsıyor).
Gelelim hikayeye: (Spoiler içerir!)
Figui, zengin bir toprak sahibinin, sorumsuz, ahlak yoksunu, kumarbaz oğludur. Yine çok zengin bir şehirlinin kızı olan Jiazhen ile evlidir. Ancak hamile kadına yaptıgı psikolojık ve fiziksel zulm*n yazılacak bir tarafı yok. Bir gün kumarda atalarından kalan son malları ve evi kaybetmesi ile hayatları değişir. Babasını ve annesini kaybeder. Mao'nun Büyük İleri atılımı ile aılesıyle sıfırdan yaptıgı küçük tarlasına el konur, kominerler aracılıgı ile toplu işlenir. Hıkayeyı çok özetlemek istemıyorum. Bundan sonrası talihsiz olaylar silsilesidir. Kalan hayatında Oğlunu, Kızını,Karısını, Damadını ve torununu bir bie topraga verir her birinin ölümü de ayrı sarsıcı.
Kitap o dönemde Çin'in sosyolojik yapısını öyle içten anlatmıs ki 1993 te yayınlandıgı gibi yasaklanmış, bununla kalmamış 1994 te filmi yapılmıs, ödüllere doymamıs ancak o da yasaklanmış.
Çin edebiyatının en etkileyici iki romanı arasında kabul edilmiş.
Kitap adı ile müsemma aslında, insan gençliği, zamanı, sağlıgı, parası hiç bitmeyecek gibi yasıyor. Sonra ımtıhanlar geliyor. Ve ömür kayıplarla beraber nihayete dogru ilerliyor. Hikayenin basında yaptıklarının bedelini yasayacak herhalde diyorsunuz, ama bu bedeli hangi terazi kaldırabilir ki? Çok acı ve bir o kadar da insanı düşündüren, hayatına ayna tutan, sorgulatan, uzaklara daldıran bir kitap. Yaşamımda böyle bir kitaba yer verebildiğim için kendimi şanslı hissediyorum.
Okuyacaklara güzel bir hayat dileğiyle...__
Öykü türünden eserleri çok sık okumadığımı her fırsatta söylüyorum. Bir hikâyenin beni yakalaması için süre geçmesi gerekiyor ve yakaladıktan sonra da çabucak bitsin istemiyorum ne yalan söyleyeyim. Öyküler bu yüzden beni bir tık itiyor. Buna rağmen iyi öykü bulduğumda da okumayı seviyorum. Ömür İklim Demir'in bu ilk kitabı ise muazzam bir öykü kitabıydı. Her hikâyede bir ters köşe, her hikâyede incelikli kurgu derken on öykünün neredeyse tamamına bayıldım.
İlk iki üç öykü zaten meşhur 1994 30 Aralık pastane patlamasını konu alıyor. Onat Kutlar'ı kaybetmiştik patlamada.
Diğerleri de muazzam.
Şiddetle tavsiye ediyorum bu kısa kitabı.
