Terapi sürecinin sonraki aşamasında kişinin kendini artık sadece iyi, anlayışlı, yüce gönüllü, her an kontrollü ve her şeyden önce de "hiç bir şeye muhtaç olmayan" bir insan olarak algılayamaması onu önceleri oldukça sarsar. Çünkü bu zamana kadar öz saygısını tümüyle kendinde varsaydığı bu baştanbaşa olumlu özellikler üzerine bina etmişti.