Ebû Hureyre'den rivayet edildiğine göre, bir kişi, Peygamber Sallallahu aleyhi ve sellem'e geldi (ve uzun süredir aç olduğunu söyledi). Bunun üzerine Allah Resûlü onu eşlerine gönderdi. Ancak onlar "Yanımızda sudan başka bir şey yok” dediler. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem "Bu kişiyi kim misafir eder?” diye sordu. Ensâr'dan bir kişi "Ben misafir ederim„ dedi. Ardından da onu eşinin yanına götürüp "Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem'İn misafirine bir şeyler ikram et" dedi. Ancak eşi "Yanımızda çocukların yiyeceğinden başka bir şey yok” karşılığını verdi. O da "Yemeğini hazırla, lambanı yak ve akşam yemeğini istedikleri zaman çocukları uyut” dedi. Eşi de yemeğini hazırladı, lambasını yaktı ve çocuklarını uyuttu. Ardından da düzeltir gibi yapıp lambayı söndürdü. Misafirlerine karşı yemek yiyor gibi yaptılar. Bundan dolayı da geceyi aç geçirdiler. Sabah olunca o kişi misafiri ile birlikte Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem'e gitti. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
"Yaptıklarınızdan dolayı Allah güldü -veya hoşnut oldu- ve şu âyeti indirdi:
-" 'Kendileri zaruret içinde bulunsalar bile onları kendilerine tercih ederler. Kim nefsinin cimriliğinden korunursa, işte onlar kurtuluşa erenlerdir. "
( Haşr 59/9. Hadis için bk. Buhârî, Menâkıbu'l-Ensâr 10, Tefsîru Sûre 59 (6); Müslim, Eşribe 173; Tirmizî, Tefsîru'l-Kur'ân 59; Nesâî, es-Sünenii 'l-kiibrâ, VI, 486; İbn Ebû Şeyhe' elMusannef, VII, 127; Ebû Ya'lâ, Müsned, XI, 56; ibn Hibbân, sahih, XVI, 254; Hâkim, elMüstedrek, IV, 145.)