359 Sevinçle yaşayan ey iyi yiğit
Sözümü yabana atma, gönülden işit
360 Yılma, ayrılma doğruluk yolundan
Gençliği boşa geçirme, ondan yararlan
361 Sıkı tut gençliği, çabuk geçer
Nice sıkı tutsan da gençlik kaçar
362 Sende varken gençlik gücü
İbadet et, boşa geçirme bunu
363 Pişmanım, gençliğe öykünür özüm
Öykünmek yararsız, keseyim sözüm
364 Kimin kırkı geçerse yaşanmış yılı
Esenleşir onunla gençliğin dili
365 Elli yaşım değdirdi bana elini
Kuğu tüyüne döndürdü kuzgun gibi saçımı
366 Altmış yaş çağırır gel diye beni
Ecel pususu olmasa giderim şimdi
367 Kimin yaşı geçmişse altmışı
Tadı yok onun, kış olur yazı
368 Otuza dek koruduğumu aldı elli
Ne yaparım altmış değdirirse elini
369 Ne yaptım ki elli yaşım ben sana
Neden geldin şimdi bu öçle bana
370 Tatlı gelirdi bana gençlikte her işim
Zehir oldu şimdi yediğim aşım
371 Bedenim ok gibiydi, gönlüm yay
Gönlümü ok gibi yapmalıyım, bedenim oldu yay
372 Gençlik ne topladıysa bana
Yaşlılık gelip aldı, gelir sana da
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Roman ve Şiirlerinde İmgesel Yük
«Atsız, dörtlükler dâhil 53 şiirinin 29'unda toplam 62 defa ölüm kelimesini, 18 şiirinde olmak üzere 37 defa da kan kelimesini kullanmış. Mezar, gebermek, şehit, can vermek, yetim, öksüz, kefen, savaş, ecel, tabut, toprağa karışmak, yere düşmek gibi kelime ve deyimleri de hesaba katınca Atsız'ın şiirlerindeki imgesel yük ortaya çıkıyor, Hayati Tek de Atsız'ın romanlarını bir muhteva analizine tabi tutuyor, Bozkurtların Ölümü'nde ölüm 366, vurmak 251, kesmek 249, yaralamak 202, vuruşmak 185, savaş 171, kan 128, saldırmak 113, dövüş 98 defa geçiyor. Bozkurtlar Diriliyor'da ise sayılar şöyledir: vurmak-vuruşmak 165, savaş 101, yere düşmek 96, saldırmak 56, ölüm 47, dövüş 27, kesmek 26 defa geçiyor.»
Arkada da 366. gün çalıyor , hadi delirelimFelsefe
Yaşamı bilemezsin — yaşadığın, bilemediğindir: bildiğinde bile, neyi bildiğini bilemediğin…
Yaşamın, bilemediğin
olacak.
Cüneyd Bağdadî (298/910): “Tasavvuf” A llah’ın senin nefsinde bulanan kötü sıfatları öldürüp, kendisinin hoşnut oiduğu güzel sıfatlarla kalbini manevi diriliğe kavuşturmasıdır. ”
Maruf Kerhî (298/815): "Tasavvuf, hakikatlere sarılmak ve halkın elinde bulunan şeylerden ümidi kesmektir.”
Ebu Süleyman Dârânî (215/830): “Tasavvuf, kulun bütün fiillerini Hakk’tan bilmesi ve daima Hakk ile olmasıdır.”
İsmail b. Nüceyd (366/876): "Tasavvuf, Allah’tan gayri şeylerden gönlü tamamen çekmek, bilinmemeyi tercih etmek ve hayırlı olmayan şeylerden sakınmaktır."¹
El-Kettanî (322/933): “Tasavvuf, baştan sona güzel ahlaktan ibarettir. Ahlakça senden güzel olan kimse, tasavvuf yolunda da senden ileridedir."²
İmam Rabbanî (1034/1625): “Tarikat ve hakikat diye bahsedilen ilimler, şeriatın üçüncü merhalesi olan ihlası elde etmek içindir. Bu ilimlerin hedef ve hizmeti budur. "³
Diğer taraftan tasavvufun özü itibariyle, Peygamberimizin ve ashabının yaşayış tarzında görmekteyiz.
Hz. Peygamberimiz, çok sade ve tevazu içinde yaşardı. O, çağında güçlü bir devlet kurmuş olduğu halde dünyaya iltifat etmemiş, mal ve şöhret ile değil, sadece Yüce Allah’a kulluğuyla iftihar etmiştir.
_________________________
¹ Bkz: Kuşeyri, Risale, II, 355-360. (Babu’t-Tasavvuf)
² Sühreverdî, Avarifü’l-Mearif, 56.
³ İmam Rabbani, Mektubat, 36. Mektup.
Sayfa 17 - Semerkand Yayıncılık, 2. Baskı, Aralık 2003 (Çev: Yakup Çiçek ve Dilaver Selvi)·Kitabı okudu
Aristoteles 366 yıllarında, 17 yaşında Atina'ya gitti ve Platon'un Akademisi'ne kaydoldu; büyük olasılıkla hocasının ölümüne kadar, yani yirmi yıl orada kalmıştır. O dönemde Platon'un okulu çok ünlüydü; gerçek bir üniversite gibi örgütlenmişti, bir statüsü vardı: öğrenciler için lojmanlar, ders salonları, bir müze ve bir kütüphane.
