9/10
Beğendi
·2026 17. kitabı
Serenad 414 sayfadan oluşuyor. Ben 16 günde okudum; tabii bu süreçte araya başka kitaplar da girdi.
Konu gerçekten çok etkileyiciydi., kökler, dinler, ırklar, savaşlar , devlet çatışmaları vs.. iyi insan kötü insan ayrımı , seçimler, hayat yolu, değişimler , eski yeni , kuşak çatışması, yakın tarih geçmiş yüzyıl.. kitapta ne ararsanız var , harika eşleşmeler , hayatların çatışmaları.. mükemmel betimlemeler , dul bir kadının yaşam savaşı… savaşın insanları nasıl yok ettiği, kıymetli beyinleri nasıl harcandığı, Türkiye’nin 4 dini kucaklaması .. neler neler…
Kitabın bana göre tek kusuru gereksiz ayrıntılar ve bu ayrıntıların sürekli tekrar edilmesi oldu. Bir noktadan sonra okuru gerçekten yoruyor. Sürekli yemek yedim, kahve yaptım, duş aldım, kahvaltı hazırladım gibi günlük rutinlerin her defasında uzun uzun anlatılmasına gerek olmadığını düşündüm. Bu tekrarlar bazen kitabın temposunu düşürüyor.
Bunun dışında oldukça güçlü, etkileyici ve dolu dolu bir romandı. Kesinlikle tavsiye ederim.
RAMSES
𝗜Ş𝗜Ğ𝗜𝗡 𝗢Ğ𝗟𝗨
Chrıstıan JACQ
Bazı kitaplar vardır, yıllar sonra yeniden elimize aldığımızda bile aynı heyecanı hissettirir okuruna.
Ramses Işığın Oğlu’da benim için kesinlikle böyle bir kitap oldu.
Daha önce okumuş olmama rağmen, Ramses’in o daha on dört yaşındaki hâline yeniden tanıklık etmek beni yine aynı şekilde etkiledi. Çünkü bu hikâye sadece bir prensin değil, bir gücün doğuşunun hikâyesi.
Firavun I. Seti’nin oğlunu acımasız sınavlardan geçirmesi, ona bir baba gibi değil de geleceğin hükümdarı gibi yaklaşması kitabımızın en çarpıcı tarafıydı kesinlikle. Ve Ramses’in o sınavlar karşısındaki duruşuyla daha o yaşta bile kaderini kabullenişini hissettük her sayfada.
Veee Şenar..
Taht için yanıp tutuşan, kurnazlığıyla her an tehlike yaratan Ramses’in abisi Şenar.
Ramses’in etrafının aslında ne kadar düşmanla çevrili olduğunu fark etmesi çok uzun sürmüyor. Ve o andan itibaren hikâye sadece bir büyüme hikâyesi olmaktan çıkıp tam anlamıyla bir hayatta kalma mücadelesine dönüşüyor.
Bu yolculukta neyse ki Ramses yalnız değil.
Musa’nın zekâsı, Setau’nun gizemli dünyası, Ameni’nin sadakati ve Nefertari ile olan o saf ama güçlü bağ…
Hepsi Ramses’in dönüşümünde ayrı bir yer tutuyor.
Ve en güzel kısmıda sonunu biliyor olsam bile, o dönüşümü yeniden okumak ayrı bir keyifti benim için.
Çünkü kitabın sonunda artık o çocuk yok.
Yerine, gücünü fark eden ve tahtın gerçek varisi olmaya adım atan bir Ramses var.
Yıllar sonra Ramses’i yeniden okumak serimizin sadece bir tarih anlatısı değil, aynı zamanda unutulmaz bir karakter yolculuğu olduğunu da hatırlattı bana.
Ve evet, devamını okumak için de sabırsızlanıyorum.
Syf: 414 
Christian Jacq 
Ramses - Işığın Oğlu
Christian Jacq Ramses - Işığın Oğlu
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
...ancak hikayesi anlatılan insanlar var oluyordu.Duygu ve Düşünce
Puan vermedi·416 syf.·
2026 2. kitabı
Kitap üç bölümden oluşuyor. İlk bölüm, daha çok Maya’nın hayatına odaklanan ve asıl konuya girmeden önce karakteri tanıtan kısımdı; açıkçası bu kısmı oldukça sıkıcı ve yorucu buldum. İlk bölümde çok sıkıldığım için kitabı ilerletmekte zorlandım ve elimde çok uzun süre kaldı.
Ancak ikinci kısma geçtikten sonra kitap müthiş bir hız kazandı ve hikaye çok güzel bir şekilde sonlandı. İlk bölümdeki o bunaltıcı havadan sonra, dürüst olmak gerekirse böyle etkileyici bir son beklemiyordum.
İçerik olarak ise hikaye çok dokunaklı ve güzeldi; bilmediğim birçok tarihi konuyu bu kitap sayesinde öğrendim. Kitap Maya gibi benim de cahilliğimi yüzüme vurdu. Hatta öğrendiklerim üzerine biraz araştırma yaptım ve yapmaya da devam edeceğim. Karakterler arasında en çok Max’i sevdim. Max’e veda etmeyi hiç istemezdim ama belki onu alıntılarımızla yaşatabiliriz.
"Elveda Max, elveda Nadia" (414)
Elveda talihleri ortak, yaşamları uzak kadınlar...
414.sayfada takılı kaldım. Bir kadın olarak sindiremediğim, beş on kere okuyup yine yine kızdığım, konduramadığım bir o kadar da gerçek bir paragraf…. Ah Hatice Şehbal Targut.! Anneanne…
Herkese Merhaba
Bugün sizlere 
Rumeysa Peşman kaleminden 
Zamanın Dehlizi kitabının yorumu ile geldim
Mart ayının sıradaki kitabı 2025 yılı basımlı 414 sayfalık bir kitap
•Son sayfayı kapattığımda hissettiğim o ağır sessizliği nasıl anlatsam? Nisan ve Sina ile öyle bir yol yürüdüm ki, artık onlar benim için sadece birer kurgu karakter değil; sanki dertlerini bizzat dinlediğim, yaralarını beraber sarmaya çalıştığım iki yakın dostum. 2024’e, o "4 yıl sonraki" o keskin viraja geldiğimde anladım: Bu seri sadece bir fantastik kurgu değil, bir ruhsal hesaplaşma destanıymış.
•Zaman yolculuğu zaten başlı başına beyin yakan bir tema ama buna bir de yüz körü bir katil detayı eklenince işler bambaşka bir boyuta evriliyor. Kimin kim olduğunu bilmediğiniz o tekinsiz atmosfer her an tetikte tutuyor.
•Nisan, onu tanıdıkça içindeki o karanlığı, intikam uğruna merhametini nasıl bir kenara bıraktığını iliklerimde hissettim. Kaybettim ama yenilmedim diyen o sarsılmaz iradesiyle o sadece bir kurban değil; kendi cehennemini elleriyle inşa eden bir savaşçı.
•Sina, bu fırtınanın ortasındaki en güvenli limandı. Nisan’ın darmadağın olan arkasını toparlamaya çalışırken kendi kırgınlıklarını nasıl susturduğunu izlemek kalbimi çok sızlattı.
•Onların arasındaki o slowburn aşk, sevgi ve nefretin aynı olduğu o ince çizgide yürümek gibiydi. Acıyla yoğrulmuş, sabırla bekletilmiş ve verilen sözlerin ağırlığıyla harmanlanmış bir bağ..
•Rumeysa hocamızın kaleminden zaman yolculuğu, dram ve intikamın böylesine şiirsel ama bir o kadar da sert işlendiği bu seriyle Nisan ve Sina’yı iyi ki tanıdım. Onlarla beraber gökyüzüne bakmayı, zamanın kıymetini o durmayan akışta anlamayı öğrendim.
Sizce tutulması imkânsız olan sözler sadece birer yalan mıdır? Yoksa her sözün bir bedeli mi vardır?
Yazarımızın kalemine sağlık
Kitap
Rumeysa Peşman kaleminden Zamanın Dehlizi kitabının yorumu ile geldim
Mart ayının sıradaki kitabı 2025 yılı basımlı 414 sayfalık bir kitap
•Son sayfayı kapattığımda hissettiğim o ağır sessizliği nasıl anlatsam? Nisan ve Sina ile öyle bir yol yürüdüm ki, artık onlar benim için sadece birer kurgu karakter değil; sanki dertlerini bizzat dinlediğim, yaralarını beraber sarmaya çalıştığım iki yakın dostum. 2024’e, o "4 yıl sonraki" o keskin viraja geldiğimde anladım: Bu seri sadece bir fantastik kurgu değil, bir ruhsal hesaplaşma destanıymış.
•Zaman yolculuğu zaten başlı başına beyin yakan bir tema ama buna bir de yüz körü bir katil detayı eklenince işler bambaşka bir boyuta evriliyor. Kimin kim olduğunu bilmediğiniz o tekinsiz atmosfer her an tetikte tutuyor.
•Nisan, onu tanıdıkça içindeki o karanlığı, intikam uğruna merhametini nasıl bir kenara bıraktığını iliklerimde hissettim. Kaybettim ama yenilmedim diyen o sarsılmaz iradesiyle o sadece bir kurban değil; kendi cehennemini elleriyle inşa eden bir savaşçı.
•Sina, bu fırtınanın ortasındaki en güvenli limandı. Nisan’ın darmadağın olan arkasını toparlamaya çalışırken kendi kırgınlıklarını nasıl susturduğunu izlemek kalbimi çok sızlattı.
•Onların arasındaki o slowburn aşk, sevgi ve nefretin aynı olduğu o ince çizgide yürümek gibiydi. Acıyla yoğrulmuş, sabırla bekletilmiş ve verilen sözlerin ağırlığıyla harmanlanmış bir bağ..
•Rumeysa hocamızın kaleminden zaman yolculuğu, dram ve intikamın böylesine şiirsel ama bir o kadar da sert işlendiği bu seriyle Nisan ve Sina’yı iyi ki tanıdım. Onlarla beraber gökyüzüne bakmayı, zamanın kıymetini o durmayan akışta anlamayı öğrendim.
Sizce tutulması imkânsız olan sözler sadece birer yalan mıdır? Yoksa her sözün bir bedeli mi vardır?
Yazarımızın kalemine sağlık
Kitap
Trevanian’ın 
Şibumi'si, casusluk hikayesi gibi başlayıp zamanla çok daha geniş bir anlatıya dönüşen, karakter odaklı bir eser. Hikaye, suikastçı Nicholai Hel’in geçmişi, yetenekleri ve dünyaya bakışı etrafında şekilleniyor.
Romanın en dikkat çekici yanı, klasik aksiyon ve casusluk anlatılarından farklı bir yerde durması. 
Trevanian, yalnızca bir olay örgüsü kurmakla kalmıyor; aynı zamanda karakterin zihnine, felsefesine ve yaşam anlayışına da odaklanıyor. “Şibumi” kavramı üzerinden sadelik, ustalık ve dinginlik gibi temalar işlenirken, metin zaman zaman neredeyse felsefi bir tona yaklaşıyor.
Anlatım yer yer oldukça akıcı, yer yer ise detaylara fazlasıyla giren bir yapıya sahip. Özellikle bazı teknik anlatımlar ve uzun betimlemeler, hikayenin temposunu düşürebiliyor. Buna rağmen karakterin derinliği ve romanın kendine has atmosferi, okuma isteğini büyük ölçüde koruyor.
Şibumi, casusluk türünü daha düşünsel bir zemine taşıyan, farklı bir okuma deneyimi sunan bir roman. Her bölümü aynı tempoda ilerlemese de karakteri ve kurduğu dünya sayesinde akılda kalıcı bir etki bırakıyor.
Şibumi'si, casusluk hikayesi gibi başlayıp zamanla çok daha geniş bir anlatıya dönüşen, karakter odaklı bir eser. Hikaye, suikastçı Nicholai Hel’in geçmişi, yetenekleri ve dünyaya bakışı etrafında şekilleniyor.
Romanın en dikkat çekici yanı, klasik aksiyon ve casusluk anlatılarından farklı bir yerde durması. Trevanian, yalnızca bir olay örgüsü kurmakla kalmıyor; aynı zamanda karakterin zihnine, felsefesine ve yaşam anlayışına da odaklanıyor. “Şibumi” kavramı üzerinden sadelik, ustalık ve dinginlik gibi temalar işlenirken, metin zaman zaman neredeyse felsefi bir tona yaklaşıyor.
Anlatım yer yer oldukça akıcı, yer yer ise detaylara fazlasıyla giren bir yapıya sahip. Özellikle bazı teknik anlatımlar ve uzun betimlemeler, hikayenin temposunu düşürebiliyor. Buna rağmen karakterin derinliği ve romanın kendine has atmosferi, okuma isteğini büyük ölçüde koruyor.
Şibumi, casusluk türünü daha düşünsel bir zemine taşıyan, farklı bir okuma deneyimi sunan bir roman. Her bölümü aynı tempoda ilerlemese de karakteri ve kurduğu dünya sayesinde akılda kalıcı bir etki bırakıyor.