Sibel
@5ibel
14 Mayıs 1948'de İsrail'in resmen kuruluşuna giden süreci adeta dakika dakika anlatan kitap, Filistin meselesine esas teşkil eden noktaları, özel arşivlerdeki belgelerden de yaralanarak ayrıntılarıyla ortaya koyuyor. Filistin topraklarının Siyonistler tarafından işgalinin, Arap tarafının bu durum karşısındaki tavrının oldukça gerçekçi bir fotoğrafı çekilmiş. Kitap ayrıca Müslüman, Hristiyan ve Yahudi taraflarda olayı bizzat yaşayan kişilerle yapılan uzun görüşmeler ve röportajları da içeriyor. Bazı bölümler zaman zaman kitabın taraflı olduğunu düşündürse de bölgeye dair derinlemesine bilgi sahibiyseniz olayları objektif bir şekilde değerlendirebilirsiniz. İslam dünyasına dair çok sayıda özeleştiride bulunmamızı sağlıyor aslında. Geçen onca yılın ardından değişen pek de bir şeyin olmadığını görmek ayrıca yürek burkuyor. Kaderinin iplerini başkalarının eline verdiğinde sonuç hep aynı..
Ortadoğu'nun tarihine dair insanı hayrete düşüren, birbirinden ilginç binlerce anekdot var. Söz konusu bölge üç semavî dinin izini taşıyan topraklar olunca yaşananlar çok daha farklı bir boyuta evriliyor.
Olaylara çok yönlü bakarak bölgenin siyasî tarihindeki çarpıcı kısımları 20 bölümde ele alan Taha Kılınç, Ortadoğu'yla ilgili gerçekçi ve makûl bir bakış kazanmamızı hedefliyor. Bu durum bazen canımızı sıksa da bu topraklarda kurulan boş hayallerin çabuk yıkılmaya mahkûm olduğunu okudukça daha da iyi anlıyoruz. Kitabı bitirip kapağını kapattığımda bölge ülkeleri, günümüzdeki ilişkileri, çekimserlikleri ve 'süpergüçlerin' mücadele sahası olmalarını daha iyi anladığımı düşünüyorum.
"Bölgenin ve dünyanın bütün ülkeleri bu dar karenin içine girmeye ve burada etkili olmaya çalışırken, bölgenin sakinlerine sadece olayları izlemekle yetinmek ve nesne olmayı kabullenmek yakışmaz." diyor Taha Kılınç. Müslümanların bu toprakların dününe, bugününe ve yarınına dair kayıtsız kalmaması, yaşadığı coğrafyayı yakından tanıması adına okunması gereken kitaplardan yalnızca bir tanesi..
Nurettin Topçu’nun 1950 ve 60'lı yıllarda çeşitli dergilerde yayınlanmış yazılarından oluşan kitapta, eğitim sistemimiz pek çok farklı açıdan ele alınıyor. Mevcut yetersizlikler ve hatalar anlatılırken çözüm için öneriler de sunuluyor ki bazı önerilerin günümüzde hayata geçtiğini görüyoruz. Ancak bahsedilen birtakım aksaklıklar ne yazıkki hâlâ güncelliğini koruyor. Yapılan yeniliklerin, verilen eğitimin hatta ibadetlerin şekilcilikten öteye gitmemesinden dem vuran Topçu, her işin ruhunu anlamayı esas görüyor. İyi bir eğitimin ahlak ve şahsiyet sahibi insanlar meydana getirmesi gerektiğini sıklıkla vurguluyor. Kitabın genelinde bahsedilenlere katılmakla beraber günümüz şartları düşünüldüğünde ütopik bulduğum kısımlar da yok değil. İlim yolunda gençlere rehberlik eden herkese tavsiye edebileceğim bir eser.
Bol istifadeli okumalar diliyorum :)
Güzide ile Arif'in yol hikâyelerine şahit oluyoruz kitapta. Yol hikayesi dediysek öyle alelade bir yol değil; tefekkür ve dua dolu bir yol. Biz her güzelliği bu dünyada istiyoruz ama Rabbimiz asıl güzellikleri ebedî aleme saklıyor. Arif ve Güzide'nin doyumsuz muhabbetleri hep bu yola akıyor. Umutsuzluk bertaraf oluyor. Gölgeler unutuluyor, asıllara bakılıyor. Kitapta tam da içimde taşıdığım umudun tanımını buldum. Yazarın üslûbu da sıcacık, çok çok sevdim : )
Peki kimler okusun? Hayatta hep yolcu olma hâlini sevenler okusun. Derdi tasası dünya olanlar okusun. İstediği şey hemencecik olmayınca hayata küsenler okusun. Umudunu kaybetmek üzere olanlar okusun.
Nureddin Yıldız'ın alışageldiğimiz üslûbu ile kaleme aldığı, 16 başlıktan oluşan kitap; sünnetin zorunluluğu, günümüze aktarılış şekli, sünnetin bize ulaşma sürecine hizmet edenlerin çalışma tarzları, hadisleri nasıl okumamız gerektiği gibi konuları içeriyor. Özellikle Riyazu's Salihin ya da diğer hadis kitaplarından önce okunmasının bu eserlerden daha fazla istifade edebilmek adına gerekli olduğunu düşünüyorum.
