Beni kıyamet kopmasıyla çaysız kalmam arasında seçim yapmak zorunda bıraksalar, dünya yıkılsa umurumda olmayacağını, ama çayımdan vazgeçmeyeceğimi haykırırdım.
“Ne yaparsak tekrar şiirsel bakış açısına dönebiliriz? Sanırım kendi hislerimizi önümüze yığıp onlardan bir adım uzaklaşarak ve yalın gerçekliğe bürünüp başkasıymışçasına o hisleri inceleyecek bir ortam yaratarak. Şairlik, kendi cesedini tek başına parçalara ayırmak ve hastalığın vahametini tüm dünyaya duyurma görevini üstlenmek demektir.”
İyi bir kral olarak anılmak istiyorsanız iki seçeneğiniz vardı. Ya güzel günlerin kralı olup bereketli yıllarda tahtınızdan olurdunuz ya da ülkenizi kriz zamanında yöneten kral olurdunuz. Kriz yoksa da varmış gibi gösterir , bir savaş başlatıp bu savaşa girmezse ülkeyi ne kadar korkunç bir krizin beklediğini ve her şeyin kötüye gideceğini gösterirdiniz. Önemli olan savaşın büyüklüğü değil , onu kazanmaktı.