Afra Kuzu
@AfraKuzu
Belçika
11 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Birçok insan için nezaket adeta dış dünyaya sunulan bir vitrin gibidir.
Tanımadığımız birine gülümsediğimizde veya bir yabancıya yardım ettiğimizde aldığımız anlık takdir sosyal
onay mekanizmamızı besler. Ancak gerçek karakter kimsenin izlemediği veya onay beklemediğimiz o karanlık/özel alanlarda, yani en yakınlarımızın yanında şekillenir.
Psikolojide yakınlık paradoksu insanların en kötü davranışlarını neden hep en çok sevdikleri kişilere sakladığını açıklar.
Bunun birkaç nedeni vardır:
• Filtre Yorgunluğu: Gün boyu dışarıda nazik olma rolünü oynayan birey bilişsel bir yorgunluk yaşar. Eve geldiginde bu maskeyi takacak enerjisi kalmaz (Ego Depletion).
• Koşulsuz Sevgi Istismarı: Yabancılar bizi terk edebilir veya hakkımızda kötü konuşabilir bu yüzden onlara karşı tetikteyizdir. Ancak aile ve yakın dostlar nasıl olsa hep burada olacaklar güveni verdiği için birey en gerçek halini onlara yansıtmaktan çekinmez.
- Darren Gingras
kurtarıcı kompleksi diye geçen bir davranış kalıbı var. Bu komplekse sahip insanlar diğer insanların yaşadıkları sorunlarda onlara yardım etme ve onları kurtarma ihtiyacı hissediyorlar. İlginç olan kurtarıcı kompleksi'ne sahip insanların karşılarına çıkan insanlardan başka, özellikle yardıma ihtiyacı olan ve kendi hayatına dair sorumluluk almamış insanları farkında olmadan araması ve bulması. Hep dile getirilen bir ifade vardır ya "sorunlu insanlar hep mi beni buluyor "diye, işin aslı tam tersi; farkında olmadan sen onları arıyorsun ve buluyorsun.
Sayfa 79
