"Bir insanla aramızdaki bağlar sadece zihnimizde mevcuttur. Hafıza zayıfladıkça bu bağları gevşetir; kanmak istediğimiz ve başkalarını aşk, dostluk, kibarlık adına, herkes ne der korkusuyla veya görev duygusuyla inandırdığımız hayale rağmen ,tek başımıza var. Oluruz insanoğlu kendi dışından çıkamayan, başkalarına ancak kendi içinde tanıyabilen ve aksini iddia eden yalan söyleyen bir varlıktır."
"Arzu ilerledikçe, gerçek sahiplenme de giderek uzaklaşır. Dolayısıyla, mutluluğa ya da en azından ıstırap çekmene haline ulaşılabilse dahi, peşine düşülmesi gereken şey arzunun tatmini değil, giderek azaltılıp nihayet yok edilmesidir. Sevdiğimiz varlığı görmeye çalışırız, oysa gormemeye çalışmamız gerekir çünkü sadece unutmak arzusu yok edebilir."