Yürüyen merdivende kitap okuyan topal
Sıkılmış bir yumruğa hazır duvar.
Gölgesi kendinden muntazam işçi.
Çay bidonu içindeki kaşık yalnızlığı.
Sadece 40 yaşından sonra sigara başlayanların bildiği sır.
Sevmediğiniz insanları merhametiniz ile ezin. Nasıl kıvrandıklarını göreceksinizdir..
Dostoyevski
Berceste
@Berceste06
·
Şiddeti reddetmek, şiddeti mahcup eder. Fiziksel şiddetin karşısına yüce insanlığı ve yapmacıksız onuruyla çıkan birine vurmaya devam eden kişi kendi onurunu ve ruhunu kaybeder.
Yeterince uzun süre koştuğunuzdaysa bir an gelir müthiş bir hafiflik hissedersiniz, bir yarışta kendinizi geçmişsiniz gibi. "Temponuzu bulmakla"geçen bir sürenin sonunda, ki bazen uzundur bu süre, bedeniniz kendi soluk alıp verme hızını yakalar ve ayaklarınız, yolda sıçramanızı isteyen bu ritmik çağrıya cevap verir, yerden tekrar tekrar tüy gibi havalanırsınız. Koşarken tecrübe edilen hafifliğe yürüyüşte nadiren rastlanır ve bedeni kışkırtarak edinilen hafiflik hissinden tamamen farklıdır. Koşarken kaslarda oluşan gerginliği hissetmenin verdiği sarhoşluk değildir bu, daha ziyade anestezinin bedene yavaş yayılması gibi, yorgunluğun yarattığı zihinsel bir kayıtsızlıktır. Koşmanın verdiği hafiflik yerçekimine karşı yorulmadan kazanılmış bir zaferdir ve bedenin sahip olduğu güce bir kez daha tanıklık etmiş oluruz.