“Ve bu da benim yüzüm. Tüm dünyanın görmesi için maskesiz ve apaçık ortada. Kalbime gelince... Eğer yanan kalbimi, Dante’nin sevgili Beatrice’si için yaptığı gibi elime alıp kaldırabilseydim, içimin sevgiyle dolup taştığını görürdünüz. Hem de sevginin en deriniyle. Hepimiz için. Ama en çok, biriniz için.”
"Kendimdeki değişimi seyrediyorum. Âşık olmanın bir mucizeye inanmaya benzediğini düşünmeye başladım. Aşk da beklentiler ve inançlarla ilgili. İnsan kendisi için hâlâ kurtuluş ümidi olduğuna ve günün birinde özel birinin bunu mümkün kılacağına inanıyor. Bir mucize özlemi değil mi bu? Bu dünyadan fazla bir şey beklememen gerektiğini bilsen de içindeki bir şey diretiyor... umut etmeyi sürdürüyor... sevdiğin kişinin seni seveceğini umut etmeyi."