İnsanlar benim gibi kötülerin cehenneme gideceğini düşünür. Ama kötüler cehenneme gitmez. Zaten burası cehennemdir. Zihninde tek bir umut ışığı olmadan her an karanlıkta yaşıyor olmak cehennemden farksızdır. Gerçek cehennem, cehennem olduğunu bilmeden sürekli korku içinde yaşamaktır.
Bir şeyleri yapabilecek olan ama bunların gerçekleşmesine hiç önem vermeyen ve kalbinin derinliklerinde bunları yapmadığı için hep pişmanlık duyan; yapabildiklerinin ödülünü gizliden gizliye hafife alan ama daha da gizlice yapabilmenin ödüllerine ve coşkusuna özlem duyan bir adam.
İçimdeki sevgi denilen duygunun yaşayan ve titreyen gökkuşağı sönüyordu. Yerine ikide bir her şeye karşı parlayan mavi, zehirli öfke alevleri tutuşmuştu. Bu saçma, bulanık ve hayattan yoksun dünyada, ağır bir hınç duygusu ve yalnızlığımın bilinci küllenmiş bir ateş gibi için için yanıyordu yüreğimde.