Altan Şabanoğlu

Altan Şabanoğlu
@Altan87
İstanbul
İstanbul
20 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Ah, düşlerim kaç kez, elle tutulur şeyler gibi dikilmiştir karşıma; gerçekliğin yerini almak değil, kendilerinin de gerçekliğe ne kadar benzediğini bana anlatmaktır dertleri; çünkü onları reddetmekteyimdir, çünkü onlar ansızın dışarıdaki dünyadan fırlayıvermiştir, sokağın öbür başından birden çıkıveren tren gibi ya da gece vakti kim bilir ne anlatan, ansızın patlayıvermiş bir fıskiye, bir Arap yalellisini hatırlatan, biten günün tekdüzeliğinden koparak yükselen çığırtkanın sesi gibi.
Sayfa 31 - Can
Felsefe
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Akıl hastanesine kapatılırsan başına gelebilecek en kötü şey aklının başında olmasıydı.
Sayfa 235 - Pegasus·Kitabı okudu
İnsan ve Duygular
İnsan!!
"Baksana, buradaki insanlar... Ne sence? Siyonist mi? Antisiyonist mi? Ateist mi? Komünist mi?" Derin bir iç çekti kelimelerin üstününü çizerek. "Ne fark eder ki? Dikkatli bakınca sadece insanları görürsün, o kadar. Kırılgan ve bozulmaya meyilli. En iyiye de en kötüye de muktedir."
Sayfa 228 - Pegasus·Kitabı okudu
İnsan ve Duygular
“Kafka Tamura, herkesin hayatında artık geri dönülemez bir noktaya geldiği olur. Nadiren de artık daha ileri gidemeyebiliriz. O noktaya geldiğimizde, bu iyi bir şey de olsa kötü bir şey de olsa, sessizce kabullenmekten başka çaremiz olmaz. İşte bu şekilde hayatta kalmayı başarırız.
Sayfa 231 - Doğan kitap·Kitabı okudu
Edebiyat
Uygarlık ve kültür, bireylerin çalışmalarının eseridir. Asrımızda bire ortadan kaybolmuştur. İnsanlar, başkaları tarafından kendilerine dayatılan bir yaşam tarzını sürdürüyorlar. Alışveriş yapacağı marketten okuyacağı kitaba, giyeceği giysiye kadar başkaları karar veriyor fakat o, kendisinin karar verdiğini sanıyor. İnsan hiçbir zaman bu kadar kendinden uzaklaşmadı. Her şey merkezden ve görünmeyen bir el tarafından yönetiliyor. Kalabalıklar içinde birey, bir toz zerresi gibi kaybolup gidiyor, insanlar birbirine benzer hale geliyorlar.
Sayfa 56·Kitabı okudu
1000Kitap