İbrahim Tenekeci, Sabit Fikir'e yazdığı bir yazısında şöyle demişti: "Kendini kurtarmak yahut kazanımlarını korumak için başkalarını, genellikle de arkadaşlarını feda edenlerin çağındayız. Dürüst ve düzgün insanların üzgün olduğu bir dünyanın içindeyiz. Ölenle ölemiyor, gidenle gidemiyor, kalanla kalamıyoruz." Tam da böyle zamanlarda Tenekeci okumak gibi bir alışkanlığım var. Mevcut dünyanın işleyişi bana göre değil fakat insan içindeyiz. Şiirler, kitaplar bir tür kurtuluş yolu. İbrahim Tenekeci'yi okumayı özlemişim. Yazılarını takip etmek bir yana keşke bir sürü kitap çıkarsa da hepsini hatmetsem. Bu kitabı da güzeldi. Yazarı okumaya başlayacaklara önce Ağır Misafir ve Uçuş Denemeleri kitaplarını öneririm. Veya keyfiniz ne isterse.
Havalar soğumadan büyüdüm, bildim;
İyilik bile değilmiş masum.
Canıma okuyan tüm bu kitaplar;
İnsan iyidir, insanlar değil
Elinden tutmamak bir eğitimdir
Gibi şeyler yazmazlar.
Bir şey uçardı kuşlardan bana
Yalnız benim bildiğim...
İlerliyor dünya, adi adımla
Yapılan gökdelen, yıkılan hatır
İmkansız insanlar ... Dedim ayıptır;
O tatsız durum sürüyor hala,
Bir gül kaç eder, lütfen hatırla ...