Moledro
@Astrophe
27 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Eskiden doğru saydığı tüm görüşlerden kopma kararı herkesin benimseyebileceği bir örnek değildir; zaten dünyada hemen hemen bu işe hiç yatkın olmayan iki çeşit insan vardır:
birinciler kendilerini olduklarından daha usta sanarak acele yargılar ortaya koymaktan çekinmeyen,tüm düşüncelerini bir düzen içinde sürdürme konusunda yeterince sabır göstermeyen kimselerdir. Bu yüzden edindikleri ilkelerden bir kere kuşkulanmaya ve herkesin tuttuğu yoldan ayrılmaya yöneldiler mi bir daha doğru yola çıkan patikayı bulamazlar ve tüm yaşamlarında doğru yoldan ayrılmış kalırlar.
İkincilere gelince, onlar doğruyu yanlıştan ayırt etme konusunda kendilerini yetiştirenlerden daha az becerikli oldukları yargısına varacak kadar akıllı ya da alçakgönüllü olduklarından daha iyisini kendileri aramaktansa başkalarının görüşlerini izlemekle yetinirler.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dikkatinizi çekerim: kötümserlikten vazgeçişim canlılığımın en düşük olduğu yıllardadır. Kendimi yeniden toparlama içgüdüsü bir yoksunluk ve ümitsizlik felsefesini yasaklamıştı bana...Hem yetkinlik dediğimiz şey aslında nereden anlaşılır? Yetkin bir insan duyularımıza hoş gelir: öyle bir ağaçtan yontulmuştur ki aynı anda hem sert, hem narin, hem de güzel kokuludur. Sadece kendine yarayan şeyden tat alır; yarama sınırı aşıldığı an beğenisi de biter,hoşlanması da...Zararlı olanın ilacını tahmin eder, kötü rastlantıları kendi yararına kullanır, onu öldürmeyen şey, daha güçlü kılar onu. İçgüdüsel olarak gördüğü,duyduğu,yaşadığı her şeyden kendine has sonuç çıkarır: Seçici bir ilkedir, birçok şeyi kabul etmez. İster insanlarla, ister kitaplarla ya da yörelerle olsun, hep kendi çevresindedir: seçer, izin verir, güvenir ve böylece onurlandırır. Her çeşit uyarıma karşı yavaşlıkla, uzun bir temkinin ve arzulanan bir gururun yer ettirdiği o ağırlıkla tepki verir. Yaklaşan uyarımı gözden geçirir, ona karşı durmayı düşünmez bile. Ne ''şanssızlığa'' ne de ''suça'' inanır: Kendiyle ve diğerleriyle baş etmesini bilir. Öylesine güçlüdür ki her şey onun iyiliğine çalışmak zorunda kalır.
Her yeni gün, kendimizi adayabileceğimiz başka bir projenin taze yıkımı. Her gün, hırslarımızın anlamsızlığının, sınırlarımızın taze ifşası. Söyleyecek, yazacak hiçbir şeyimiz olmadığından, hiçbir şeye hiçbir şekilde katkıda bulunamayacağımızdan, dünyanın bizi çoktan yendiğinden, ele geçirdiğinden, bizi ölümüne dövdüğünden başka ne öğrendik?
Sayfa 94
Salgın sonuç olarak ölmekte olanların ve ölenlerin oluşturduğu bir kitle yaratır.''Sokaklar ve tapınaklar'' ölülerle doludur. Çoğu zaman kurbanları gerektiği gibi tek tek gömmek artık mümkün olmaz; ölüler, binlercesi aynı mezarda olmak üzere, kütlesel mezarlarda üst üste yığılırlar.
