Atacan Ağüzüm
@Atacann
Yarım porsiyon aydınlık.
Yıldız Teknik Üniversitesi
72 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Aklım bir düşünceye takıldı: Hayatımda ilk defa, birçok ozanın söylediği, onca düşünürün nihai bilgelik olarak öne sürdüğü hakikati gördüm. Hakikat şuydu; sevgi, insanın ulaşabileceği en yüksek ve en büyük hedefti. O anda, insan şiirinin, insan düşünce ve inancının ayırt ettiği en büyük sırra haiz oldum: İnsanın kurtuluşu sevgiyle ve sevgidedir. Elinde hiçbirşeyi kalmamış bir insanın dahi, kısacık bir an için bile olsa, sevdiğine ilişkin düşüncelerden nasıl mutluluk duyabileceğini anladım. İnsanın, kendini olumlu eylemle ifade edemediği ve tek yapabileceğinin çektiği acılara doğru bir yolla (onurlu bir yol) katlanmak olabileceği mutlak issızlık durumundaki birinin, sevdiğine dair içinde taşıdığı imgeye sığınarak tatmin olabileceğini gördüm. Hayatımda ilk defa “Melekler sonsuz bir görkemin ebedi düşüncesinde kayboldu” sözlerinin ne ifade ettiğini anladım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aklım bir düşünceye takıldı: Hayatımda ilk defa, birçok ozanın söylediği, onca düşünürün nihai bilgelik olarak öne sürdüğü hakikati gördüm. Hakikat şuydu; sevgi, insanın ulaşabileceği en yüksek ve en büyük hedefti. O anda, insan şiirinin, insan düşünce ve inancının ayırt ettiği en büyük sırra haiz oldum: İnsanın kurtuluşu sevgiyle ve sevgidedir. Elinde hiçbirşeyi kalmamış bir insanın dahi, kısacık bir an için bile olsa, sevdiğine ilişkin düşüncelerden nasıl mutluluk duyabileceğini anladım. İnsanın, kendini olumlu eylemle ifade edemediği ve tek yapabileceğinin çektiği acılara doğru bir yolla (onurlu bir yol) katlanmak olabileceği mutlak issızlık durumundaki birinin, sevdiğine dair içinde taşıdığı imgeye sığınarak tatmin olabileceğini gördüm. Hayatımda ilk defa “Melekler sonsuz bir görkemin ebedi düşüncesinde kayboldu” sözlerinin ne ifade ettiğini anladım.
Doktorun hastalığa doğru teşhis koyması bozgunculuk veya hıyanet midir? Benim tek istediğim hastalığı iyileştirmek.
Martin Eden – Umudun trajik masalı…Edebiyat
Mart… Bir mücadelenin öyküsü mü? Hayır. Martin Eden umudun trajik masalıdır. Kitap yayımlandıktan yıllar sonra Jack London şöyle bahseder kitaptan; “ben bu kitabı bireyciliğe eleştiri olması maksadıyla yazdım, demek ki becerememişim çünkü kimse anlamadı.” İnsanların bireyciliğin yüceltildiğini düşündüğü bu eser aslında bir taşlama idi. Son bölümde Mart’ın intiharı bu eleştiriyi destekliyor gözükse de bende kitabı okurken bireyciliği eleştirdiğini düşünmedim. Sanki Mozart edası ile bir bireycilik senfonisi gibi kulaklarımda yükselmişti martin. Her ne kadar eserin sonunda martin ölse de bu onun ve onun savunduğu değerlerin yanıldığının kanıtı olmaz, olamaz. Çünkü martin tatminlik ile ölmüştü. O ona inanmayanlara göz kırparak ölmüştü. Onun kaybettiği ne vardı ki? değersiz insanlarla geçireceği değersiz bir hayattan başka. O sadece bunu tercih etmek istemedi.
Martin bir “ubermesch”’ti. O burjuvazi putlarının alacakaranlığından sıyrılan bir ışıktı. O günlük hayatta yaşadığımız hayal kırıklığının bir roman karakterine bürünmesi. Hepimizden bir parçaya sahip martin. Hepimiz yaşamışızdır bunu, bir olguyu ya da bir kişiyi tanımadan onun hatasız olduğunu düşünürüz. Aşk’tır bu, çünkü aşk bilinmeyene duyulan bir arzudur. İnsan sadece ve sadece tanımadığına birisine âşık olur. Çünkü bilmediği özellikleri kendi arzusuna göre doldurur ve o kişinin üstüne aslında var olmayan bir “şey” yaratır.
İşte martin de tıpkı bunları yaşamıştır. Düz yolda bile yürüyemeyen bir denizci iken başını kaldırıp bir burjuva kızına vurulmuş. Ona ulaşmak için o kadar çaba sarf etmiş ki basamakları çıktıkça o derin ve entelektüel olarak tahayyül ettiği burjuvazinin. Donuk samimiyetsizliğine tanıklık etmiş. Her şeyin statü için yapıldığı bu dünyaya giren martin bu kadar çabanın bu alacakaranlık için