İyiliğin bazen kötülük kadar tehlikeli olabileceğini sende öğreniyorum. İnsan olmanın küçük anlarını kaçırmak ne denli kötü ise, enayilik de o denli kötü.
"Bir küçük parkın duvar dibinde boy vermiş iki leylak ağacı gördü. Beyaz beyaz ve eflatun eflatun açmış çiçekleri... Çiçekler alabildiğine fışkırmış... Kişi bazen böyle sessizce fışkırmış güzellikleri görmeden geçer. Durmadan durulacak yerlerde, durulacak duraklarda.
Dergiye, özgürlüğün kapanın elinde kalacak, bir kez de yapıştın mı üstünde gerine gerine ve mutlu yüzdüğün o, çocukların lastik deniz simidine benzer bir simit olmadığını yazacağım.
Sanki bir gözümle uyuyor, öteki gözümle uyanık yatıyordum. Bir kulağım sağır, öteki kulağım gecelerin bütün seslerine açık. ... Düşünüyorum da uykularımın uyanık oluşu yeni değil.