Zihinlerimizin gerçeklerden kaçmak için her türlü yolu yaratması inanılmaz.özelikle kendinizle ya da sevdiğiniz birisiyle ilgili yüzleşmek istemediğiniz bir şey olduğu zaman.
Yalnızca başlangıçtaki vesileyle bakmakla yetinirseniz bir sevginin gücünü yanlış değerlendirirsiniz, aslında daha öncesindeki gerilime, ruhun bütün büyük sarsıntılarına zemin hazırlayan, yalnızlığın ve düş kırıklıklarının yarattığı o bomboş karanlığa bakmak gerekir yaşanmamış duygular burada birikerek aşırı ağırlaşır ve değeceğine inanılan ilk kişiyle karşılaşıldığında alabildiğine boşalır.
Eğer insanlar bir başkasının mutsuzluğu peşinde koşmak yerine kendi mutluluklarını peşine düşmeyi öğrenirlerse bu beklenti hemen yarın gerçekleşebilir bu hiç de uygulanmayacak kadar sert bir ahlak töresi değildir ama benimsenmesi dünyayı bir cennete dönüştürebilir.