hergele
@Banner
10 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Insan her şeyini kaybettiğinde elinde kalan son şey için Umutsuzca savaşır
Sayfa 50
İnsan bekliyor,bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağırmaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız. Yalnız.
Hayatım boyunca tek bir düşünceye saplanıp kalmış, monoman insanların her türü hep dikkatimi çekmiştir, çünkü bir insan kendini sınırladığı ölçüde Sonsuzluğa da yaklaşmış demektir.
Dağlar, insanlar ve hatta ölüm bile yorulduysa, şimdi en güzel şiir barıştır...
