Berceste
@Berceste06
4094 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Hâlâ bir umut var bizim için:
Şafak belirleyecek nereye gideceğimizi.
Sayfa 181 - Yapı kredi yayınları
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Benito CerenoBercesteden
Puan vermedi·144 syf.·
2026 63. kitabı
19. yüzyıl Amerikan edebiyatının en güçlü isimlerinden biri olan 
Herman Melville 
Benito Cereno da kurduğu atmosferle sürekli bir şüphe ve belirsizlik içinde tutuyor. Görünene güvenmenin ne kadar yanıltıcı olabileceğini anlatıyor.
Kitabı doğrudan merkezindeki karaktere Don Benito Cereno’ya işaret ediyor gözükse de bundan fazlasını taşıyor. Bu isimle yalnızca bir kaptanı değil, çöken bir otoriteyi ve görünüşte var olup aslında elinden kayıp giden bir gücü temsil ediyor.
Amerikan kaptanın, denizde ilerleyen bir tuhaf davranışlar sergileyen bir gemiyle karşılaşmasıyla başlıyor. Gemi düzensiz, insanlar hasta ve ortamda açıklanamayan bir gerginlik dolaşıyor.
Melville bu hikayeyle insanın görmek istediğini gördüğünü anlatıyor. Gerçek çoğu zaman gözünün önünde duruyor ama zihin onu kabullenmek istemiyor. İyimserlik bir erdem değil bir körlük haline gelebileceğini konu ediniyor.
Güç, otorite ve korku arasındaki ilişkiyi gösterirken, insanın yüzeyde kalan açıklamalarla kendini nasıl kandırabildiğini anlatıyor. Denizde karşılaşılan gizemli bir gemideki tuhaf düzen, aslında görünenden çok daha derin ve çözülmesi zor bir gerçeği saklıyor. Bu da muhtemelen 1kda okurların düşük puan vermesine sebep oluyor. Benito Cereno, görünene aldanmamak gerektiğini hissettiren atmosferiyle okuru düşünerek ilerliyor.
Herkese keyifli okumalar.
Herman Melville Benito Cereno da kurduğu atmosferle sürekli bir şüphe ve belirsizlik içinde tutuyor. Görünene güvenmenin ne kadar yanıltıcı olabileceğini anlatıyor.
Kitabı doğrudan merkezindeki karaktere Don Benito Cereno’ya işaret ediyor gözükse de bundan fazlasını taşıyor. Bu isimle yalnızca bir kaptanı değil, çöken bir otoriteyi ve görünüşte var olup aslında elinden kayıp giden bir gücü temsil ediyor.
Amerikan kaptanın, denizde ilerleyen bir tuhaf davranışlar sergileyen bir gemiyle karşılaşmasıyla başlıyor. Gemi düzensiz, insanlar hasta ve ortamda açıklanamayan bir gerginlik dolaşıyor.
Melville bu hikayeyle insanın görmek istediğini gördüğünü anlatıyor. Gerçek çoğu zaman gözünün önünde duruyor ama zihin onu kabullenmek istemiyor. İyimserlik bir erdem değil bir körlük haline gelebileceğini konu ediniyor.
Güç, otorite ve korku arasındaki ilişkiyi gösterirken, insanın yüzeyde kalan açıklamalarla kendini nasıl kandırabildiğini anlatıyor. Denizde karşılaşılan gizemli bir gemideki tuhaf düzen, aslında görünenden çok daha derin ve çözülmesi zor bir gerçeği saklıyor. Bu da muhtemelen 1kda okurların düşük puan vermesine sebep oluyor. Benito Cereno, görünene aldanmamak gerektiğini hissettiren atmosferiyle okuru düşünerek ilerliyor.
Herkese keyifli okumalar.İlk ÖğretmenimBercesteden
Puan vermedi·80 syf.·
2026 62. kitabı
“Yüreğinizin sıcaklığını esirgemeyin benden; yaklaşın, biraz daha yaklaşın, size öykümü anlatmak zorundayım.” (s.6)
Cengiz Aytmatov alıntıdaki çağrısıyla daha ilk satırlarda hikayenin içine çağırıyor diğer kitaplarındaki üslubu gibi bir mesafe koyarak değil, insanın kalbine dokunarak kuruyor. Bozkırın ortasında geçen öyküsüyle yalnızca bir köyü değil, aslında insanın karanlıktan aydınlığa yürüyüşünü anlatıyor.
Eğitimin ne demek olduğunu bilmeyen bir köye gelen Düyşen’ isimli öğretmenin çabasıyla her şey yavaş yavaş değişmeye başlıyor. Eski bir ahırı okula çeviriyor, çocukları tek tek topluyor, imkansızlıkların içindeki bozırdan bir gelecek kurmaya çabalıyor. Bu sürecin merkezinde de Altınay duruyor.
Aytmatov bir insanın inancıyla bir hayatı nasıl değişebileciğini ve o değişen hayat da başka hayatlara dokunarak büyüyor. Eğitimin insanın kaderini nasıl değiştirebileceğini, cehaletin karanlığına karşı en büyük ışığın emek ve inanç olduğunu hissettiriyor.
Altınay’ın yıllar sonra duyduğu minneti yazar okurunun içine de yerleştiriyor. İlk Öğretmenim’le insanın içindeki iyiliğe, umuda ve inanca sessizce sesleniyor. Aytmayov kitaplarının bıraktığı duygu uzun süre içimizde kalıyor, her kitabı gibi bu da okunmayı fazlasıyla hak ediyor.
Herkese keyifli okumalar.
Cengiz Aytmatov alıntıdaki çağrısıyla daha ilk satırlarda hikayenin içine çağırıyor diğer kitaplarındaki üslubu gibi bir mesafe koyarak değil, insanın kalbine dokunarak kuruyor. Bozkırın ortasında geçen öyküsüyle yalnızca bir köyü değil, aslında insanın karanlıktan aydınlığa yürüyüşünü anlatıyor.
Eğitimin ne demek olduğunu bilmeyen bir köye gelen Düyşen’ isimli öğretmenin çabasıyla her şey yavaş yavaş değişmeye başlıyor. Eski bir ahırı okula çeviriyor, çocukları tek tek topluyor, imkansızlıkların içindeki bozırdan bir gelecek kurmaya çabalıyor. Bu sürecin merkezinde de Altınay duruyor.
Aytmatov bir insanın inancıyla bir hayatı nasıl değişebileciğini ve o değişen hayat da başka hayatlara dokunarak büyüyor. Eğitimin insanın kaderini nasıl değiştirebileceğini, cehaletin karanlığına karşı en büyük ışığın emek ve inanç olduğunu hissettiriyor.
Altınay’ın yıllar sonra duyduğu minneti yazar okurunun içine de yerleştiriyor. İlk Öğretmenim’le insanın içindeki iyiliğe, umuda ve inanca sessizce sesleniyor. Aytmayov kitaplarının bıraktığı duygu uzun süre içimizde kalıyor, her kitabı gibi bu da okunmayı fazlasıyla hak ediyor.
Herkese keyifli okumalar.