Berke Uçar
@Berkeve
Hukukçu
İstanbul
73 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Reklam
Bu kitabı okumaya başladığımda çocuktum ama bitirdiğimde artık çocuk değildim. Yıllar sonra tekrar okuduğumda sahip olduğum birçok özelliğimi bu kitaptan öğrendiğimi fark ettim. Bize her söylenene boyun eğmemeyi, itiraz etmeyi, haksızlıkla mücadele etmeyi öğreten; hayatımızı değiştirebilecek bir kitap.
İnsan doğası başlangıçta hayatta kalma güdüsü üzerine şekillenmiştir. Bu nedenle bebeklerde merhamet, acıma, empati gibi duyguları göremeyiz. Bebekler bunu yıllar geçtikçe çevresindeki insanlardan gördükçe öğrenir. Çocukluk dönemi ile beraber artık bu duyguları iyice kavrayıp benimsemeye başlarlar. Ama bazılarında bu duyguları özümsemek mümkün olmayabilir veya çok daha az özümsenmiş olabilir.
Eğer biz belli yaştaki çocukları ebeveynlerinden uzaklaştırırsak aslında o ana kadar yetişmiş oldukları ve benimsedikleri değerler üzerinden hayatlarına devam ederler. Aslında onları tutan, yönlendiren yetişkinlerin sağduyusudur. Yetişkinler ortadan kalktığında insan vahşi doğasına doğru bir dönüş başlar. Aslında bir çok kitapta belirtilen yetişkinlerin kötü çocukların saf temiz olduğuna ilişkin iddiaya bir karşı çıkıştır bu.
İnsan bir tekamül içerisindedir. Gelişmiş değerlere sahip kişiler insanları eğitmediği sürece Dünya'da hep bir kaos olacaktır. Kitap aslında fikri simgesel bir şekilde savunuyor.
İncelemelerde gördüğüm kadarıyla Oskar'ı rahatsız edici bulanlar varmış. Zaten Oskar insanları rahatsız etmek için kurgulanmış bir karakter. Tüm dezavantajlarına rağmen trampetiyle varlığını sürekli hatırlatan, bazen kötülükler bazen iyilikler yaparak kendisinin de bir insan olduğunu sürekli göstermeye çalışan birisi. Toplum onu dışında tutmaya çalıştıkça kendisini kanıtlamak için bir eylem içine giriyor. Roman boyunca Oskar'a üzülsem de çoğu kimsede olmayan cesarete sahip Oskar, saygı duyulası bir karakter.
