Berna Yayla
@BernaY_
Bu hesap; kitaplar, düşünceler ve içsel yolculuklar için bir duraktır.
Yalnızca kitap tartışmaları ve dünya görüşü paylaşımlarına açık.
Sınırlarına saygı gösteren, samimi ve seviyeli mesajlara yanıt verilir.
16 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Bir Portreye Sığan Ruh: Dorian Gray’in Dönüşümü
Her şey Basil’in atölyesinde, Dorian’ın portresini yapmasıyla başladı. Basil, onun güzelliğine ve masumiyetine öylesine hayrandı ki, bu duyguyu fırçasının her darbesine yansıttı. Ancak Dorian’ın hayatını asıl değiştiren, Lord Henry oldu. Onun çekici ama zehirli fikirleri Dorian’ın zihnine işledi. Gençlik ve güzelliğin geçici olduğunu, dünyadaki en kıymetli şeyin bu ikisi olduğunu söylediğinde, Dorian bu sözlere öylesine kapıldı ki, henüz tanımadığı bir karanlığa dilek tutarak adım attı: “Keşke hep bu portredeki gibi kalsam… Yaşlanacak, değişecek olan o olsun.”
Dorian’ın trajedisi de böyle başladı.
Bir tiyatro oyuncusuna âşık oldu. Aşkını arkadaşlarına tanıttı. Ama kızın sahnede başarısız olması, onun gözündeki tüm değerini yitirmesine yetti. Genç kadını yüzüstü bıraktı. Ertesi gün, onun intihar ettiğini öğrendiğinde, hayatının ilk kırılma noktası yaşandı. Basil ve Lord Henry farklı yollar önerdi ona: Biri vicdanıydı, diğeri arzusu. Dorian, ne yazık ki arzuyu seçti. Ve günahlarla örülü bir hayatın kapısını araladı.
Portresindeki ilk değişikliği fark ettiğinde, dileğinin gerçekleştiğini anladı. Güzelliği baki kalmıştı; ancak tablo, ruhunun her lekesini taşımaya başlamıştı. Bu yüzden onu çatı katındaki bir odaya kilitledi. O andan itibaren Dorian dışarıda herkesin hayran olduğu, yakışıklı, zengin ve etkileyici bir adama dönüşürken; içindeki çöküş o tablonun çehresine kazınıyordu.
Zamanla Dorian, çevresindekileri de karanlığına çekmeye başladı. Masum, iyi niyetli insanları etkiliyor, onları ahlaki sınırların dışına sürüklüyor, sonra da arkalarında yıkık hayatlar bırakarak yollarına devam ediyordu. Bir bakıma, şeytanın yeryüzündeki temsilcisine dönüşmüştü. Dorian’ın kendisi bile itiraf ediyordu: “Masum olanı yoldan çıkarmak… en tatlı zevk.”
Tablodaki suret ise artık
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Umut
Umutsuz yarın;
Bugün öldüğün anlamına gelir,
Bir küçük gün ışığı da olsa ,
Umudunu ve yaşamını kaybetme…
Zenginlik Neyi Ölçer? — Bir Özeleştiri
Bazen durup düşünürüm…
Zenginlik gerçekten neyle ölçülüyor bu hayatta?
Eskiden maddi gücü olan insanlara içten içe hayranlıkla bakardım.
Daha büyük evleri, daha pahalı kıyafetleri, daha konforlu hayatları vardı.
Ben de kendimi eksik hissederdim.
Sanki onların sahip oldukları bana uzak, benim sahip olduklarım ise yetersizdi.
Fakat zaman geçtikçe fark ettim ki; asıl eksiklik, kalpteki yoksulluktu.
Bugün görüyorum ki;
Maddi olarak “zengin” görülen birçok insan, huzuru ararken daha da yoksullaşıyor.
Sessizliği, sakinliği, huzurlu bir sabahı satın alamıyorlar.
Oysa ben;
Bir dostla içilen kahvede,
Bir çocuğun kahkahasında,
Ya da bir satırda kendini bulmanın mutluluğunda
gerçek zenginliği yaşamaya başladım.
Artık şunu biliyorum:
Karakteriyle parlayan biri, cebindekiyle değil kalbindekiyle zengindir.
Ve eğer içimdeki sevgiyi, paylaşmayı, sadakati ve inceliği koruyabiliyorsam
Ben de zenginim.
Artık kimin neye sahip olduğuna değil,
Kimin nasıl bir insan olduğuna bakıyorum.
Ve en önemlisi, artık kendime daha çok değer veriyorum.
Ben bir döneme değil, her döneme ait bir yaşam diliyorum.
Sade, samimi ve gerçek.
Zenginlik sandığım şeyin peşinden değil,