Rezan
@Bezmikitap
Düşünmek, ruhun akıl yoluyla nefes alıp vermesidir
#Freepalestine
Dostoyevski, gülüşüne bakılarak bir insanın uzun boylu psikolojik araştırılardan çok daha iyi anlaşılabileceğini belirtir.Çünkü hem dostça ve nazik hem düşmanca ve saldırgan nüansları içerir gülme.
Anlatıldığına göre, bir gün Sokrates, konuşmak için kürsüye çıkan hırpani kılıklı birine şöyle seslenir: “Ey Atinalı genç, kendini beğenmişliğin, üstündeki giysinin yırtıklarından başını çıkarmış sırıtıyor.”
“İnsanın en mümeyyiz vasfı düşünmekse düşünmekle ilgili en mükemmel yetkinliğe ulaşmak nihai hedefimiz olur. Düşünmekle ilgili yetkinlik en mükemmel düşünceye ulaşmaktır derler. En mükemmel düşünce Tanrı düşüncesidir. Bütün varlık tablosu hiyerarşik bir anlam, kümülatif yükselişiyle Tanrı’ya dönük bir motivasyonla her şey kendi aşaması itibariyle bir üst aşamaya çıkma çabasından yetkinleşerek nihayetinde ona ulaşmayı arzu eder.”
Bir insanın karakteri, bizim için asla ahlaksal bir değerlendirmeye temel yapılamaz ancak o insanın çevresi üzerine nasıl bir etki yaptığı ve çevresiyle nasıl bir ilişki içinde bulunduğu konusunda toplumsal nitelikli bir bilgi böyle bir temel rolünü oynayabilir.
Nereden, nerede ve nereye soruları esasen "hangi yerden, hangi yerde ve hangi yere" anlamlarında yer zarflarıdır. Bu soruş tarzı, insanın yer sorusunun, en temel sorusu olduğunu gösterir bize; felsefi bir deyişle varlık sorusu, insanın metafizik güvenliğinin ana sorusudur. Üç yer sorusu ve bu sorulara tarih boyunca verilen yanıtlar, ilkece insanın anlam arayışının tarihidir