Öyle bir hayat yaşıyorum ki,
Cenneti de gördüm, cehennemi de
Öyle bir aşk yaşadım ki
Tutkuyu da gördüm, pes etmeyi de
Bazıları seyrederken hayatı en önden
Kendime bir sahne buldum oynadım
Öyle bir rol vermişler ki
Okudum okudum anlamadım.
Kendi kendime konuştum bazen evimde
Hem kızdım hem güldüm halime
Sonra dedim ki ‘ söz ver kendine
Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin
Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin
Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin
Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin
Öyle bir hayat yaşadım ki, son yolculukları erken tanıdım
Öyle çok değerliymiş ki zaman
Hep acele etmem bundan, anladım…
Bir gece, gecede bir uyku..
Uykunun içinde ben..
Uyuyorum, uykudayım,
Yanımda sen.
Uykumun içinde bir rüya,
Rüyamda bir gece, gecede ben..
Bir yere gidiyorum, delice..
Aklımda sen.
Ben seni seviyorum, gizlice..
El-pençe duruyorum, yüzüne bakıyorum,
Söylemeden, tek hece.
İzlerken, ince düşünülmüş, üstüne kafa yorulmuş, çok dolu, duymak isteneni değil de söylenmesi gerekeni söyleyen bir kitap okuyormuş gibi oluyor, her ne kadar "öğle, nasıl estiyse" izlenimi