Bigam Jayiyev
@Bigam
“Some are born great, some achieve greatness, and some have greatness thrust upon them”
William Shakespeare
William ShakespeareLegatus ad Mundum
International Relations
Azerbaijan
27 Eylül
107 okur puanıHaziran 2021 tarihinde katıldı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bir gece, gecede bir uyku..
Uykunun içinde ben..
Uyuyorum, uykudayım,
Yanımda sen.
Uykumun içinde bir rüya,
Rüyamda bir gece, gecede ben..
Bir yere gidiyorum, delice..
Aklımda sen.
Ben seni seviyorum, gizlice..
El-pençe duruyorum, yüzüne bakıyorum,
Söylemeden, tek hece.
Özdemir Asaf 
Yalnızlık Paylaşılmaz
Özdemir Asaf Yalnızlık PaylaşılmazHerkesin bir paltosu vardır!
Palto 1842 yılında 
Nikolay Gogol tarafından kaleme alınmış, 𝗱ö𝗻𝗲𝗺𝗶𝗻 Ç𝗮𝗿𝗹ı𝗸 𝗥𝘂𝘀𝘆𝗮'𝘀ı𝗻ı 𝗮𝗻𝗹𝗮𝘁𝗮𝗻 𝘃𝗲 𝗮𝘆𝗻ı 𝘇𝗮𝗺𝗮𝗻𝗱𝗮 𝗱𝗮 𝗲𝗹𝗲ş𝘁𝗶𝗿𝗲𝗻 𝗯𝗶𝗿 𝗲𝘀𝗲𝗿𝗱𝗶𝗿. Gogol'un ustalık eseri Paltoyu okumak çok ayrı, çok güzeldi. Okumayanlar okusun derim. Rus edebiyatında en sevdiğim şey, bunu genellikle 
Fyodor Dostoyevski külliyatında görürüz, o 𝙨𝙤ğ𝙪𝙠 𝙢𝙪 𝙨𝙤ğ𝙪𝙠, 𝙞𝙣𝙨𝙖𝙣ı𝙣 𝙞ç𝙞𝙣𝙞 𝙙𝙚𝙡𝙞𝙥 𝙜𝙚ç𝙚𝙣, 𝙠𝙖𝙧𝙖𝙣𝙡ı𝙠 𝙗𝙞𝙧 𝙤 𝙠𝙖𝙙𝙖𝙧 𝙙𝙖 𝙜𝙚𝙧ç𝙚𝙠 𝙤𝙡𝙖𝙣 dünyadır. Bu dünyayı Palto'da da görüyoruz.
Spoiler İçerir:
Hikayemizin ana karakteri Akakiy Akakiyeviç dışarıdan bakıldığında oldukça sıradan biri gibi gözükse de; yaptığı iş, karakteri, insanlarla kurduğu (daha doğrusu kuramadığı) bağlar açısından sıradan, ama bence tuhaf bir karaktere sahip (öyküyü okuyanlar beni anlayacaktır). Akakiy düşük rütbeli bir memur. Böyle ki, işi yazıları temize çekmek . Yazıları temize çekmek oldukça sıradan bir iş olsa da, Akakiy için bu bir işten ziyade bir yaşam biçimi. İşten eve döndüğünde bile yarım kalmış işleri evde tamamlıyor, hatta yapılacak bir iş yoksa, kendine "kime ne lazım işler" buluyor. İş arkadaşlarıyla arası bir hayli kötü, öyle ki, iş arkadaşları her fırsatta onunla dalga geçiyor, bu dalgalarının Akakiy'in üzerinde bir etkisi olmadığını gördükteyse, işi biraz da abartarak, onun canını yakmaya çalışıyorlardı. Akakiy'in yıllık kazancına gelirsek, işinden 400 ruble, bunun üzerine de yıl sonu ikramiyesinden 40 bilemedin 60 ruble avans ekledin mi, 440-460 ruble para kazanıyordu. Bu parayla kıt kanaat geçinen Akakiy'in her tarafı yamadan, kesiklerden ibaret bir paltosu vardı. İş arkadaşları bu paltoya palto demenin, palto kelimesine hakaret olduğu gerekçesiyle, cüppe sözünü daha uygun görmüşlerdi hatta. Şehrin keskin soğuğunda Akakiy artık bu paltoyla dolaşamaz duruma gelmişti. Bu yüzden de bir terziye gider, ve paltodakı yamalar, ve dikişler azmışHayat ve İnsan
Puan vermedi·56 syf.·
2022 5. kitabı
Palto 1842 yılında Nikolay Gogol tarafından kaleme alınmış, 𝗱ö𝗻𝗲𝗺𝗶𝗻 Ç𝗮𝗿𝗹ı𝗸 𝗥𝘂𝘀𝘆𝗮'𝘀ı𝗻ı 𝗮𝗻𝗹𝗮𝘁𝗮𝗻 𝘃𝗲 𝗮𝘆𝗻ı 𝘇𝗮𝗺𝗮𝗻𝗱𝗮 𝗱𝗮 𝗲𝗹𝗲ş𝘁𝗶𝗿𝗲𝗻 𝗯𝗶𝗿 𝗲𝘀𝗲𝗿𝗱𝗶𝗿. Gogol'un ustalık eseri Paltoyu okumak çok ayrı, çok güzeldi. Okumayanlar okusun derim. Rus edebiyatında en sevdiğim şey, bunu genellikle Fyodor Dostoyevski külliyatında görürüz, o 𝙨𝙤ğ𝙪𝙠 𝙢𝙪 𝙨𝙤ğ𝙪𝙠, 𝙞𝙣𝙨𝙖𝙣ı𝙣 𝙞ç𝙞𝙣𝙞 𝙙𝙚𝙡𝙞𝙥 𝙜𝙚ç𝙚𝙣, 𝙠𝙖𝙧𝙖𝙣𝙡ı𝙠 𝙗𝙞𝙧 𝙤 𝙠𝙖𝙙𝙖𝙧 𝙙𝙖 𝙜𝙚𝙧ç𝙚𝙠 𝙤𝙡𝙖𝙣 dünyadır. Bu dünyayı Palto'da da görüyoruz.
Spoiler İçerir:
Hikayemizin ana karakteri Akakiy Akakiyeviç dışarıdan bakıldığında oldukça sıradan biri gibi gözükse de; yaptığı iş, karakteri, insanlarla kurduğu (daha doğrusu kuramadığı) bağlar açısından sıradan, ama bence tuhaf bir karaktere sahip (öyküyü okuyanlar beni anlayacaktır). Akakiy düşük rütbeli bir memur. Böyle ki, işi yazıları temize çekmek . Yazıları temize çekmek oldukça sıradan bir iş olsa da, Akakiy için bu bir işten ziyade bir yaşam biçimi. İşten eve döndüğünde bile yarım kalmış işleri evde tamamlıyor, hatta yapılacak bir iş yoksa, kendine "kime ne lazım işler" buluyor. İş arkadaşlarıyla arası bir hayli kötü, öyle ki, iş arkadaşları her fırsatta onunla dalga geçiyor, bu dalgalarının Akakiy'in üzerinde bir etkisi olmadığını gördükteyse, işi biraz da abartarak, onun canını yakmaya çalışıyorlardı. Akakiy'in yıllık kazancına gelirsek, işinden 400 ruble, bunun üzerine de yıl sonu ikramiyesinden 40 bilemedin 60 ruble avans ekledin mi, 440-460 ruble para kazanıyordu. Bu parayla kıt kanaat geçinen Akakiy'in her tarafı yamadan, kesiklerden ibaret bir paltosu vardı. İş arkadaşları bu paltoya palto demenin, palto kelimesine hakaret olduğu gerekçesiyle, cüppe sözünü daha uygun görmüşlerdi hatta. Şehrin keskin soğuğunda Akakiy artık bu paltoyla dolaşamaz duruma gelmişti. Bu yüzden de bir terziye gider, ve paltodakı yamalar, ve dikişler azmışKorku cezadan çok daha beterdir·64 syf.·
Stefan Zweig bu işi biliyor. Hissettim. Tüm o korkuyu, acıyı, pişmanlığı, ruha teselli gibi gelen yaşanmışlıklara ve sahte çıkar yollara son umut tutunmayı. Ve Çaresizliği. Kısa amma öz yazılmış bir hikaye. Kadına hak vermedim amma onu anladım. Duyduğu tüm duyguları, tüm içtenliğimle kendi içimde kendimde duydum.
Her kes hayatta yanlış yapa bilir. Asıl mesele durumun vehametinin farkında olmak ve bunun doğrultusunda sonraki her bir adımın dikkatle ve özenle seçmektedir.
İnsanı hep kendi öldürür. Düşünceleriyle yapar bunu. Aynı korkunç olay iki ayrı insanın başına gele bilir ancak ikisi de bu durum karşısında farklı şekilde davrana, farklı tutum sergileye bilirler. İçlerinden biri, ayağa kalka, yoluna devam edebilir mesela. O bilir kişi, zaten geçmişi değişemeyeceğimizi anlar. Hayatın sadece bugünlerden, hatta anlardan; milimetrik saniyelerden oluştuğunu bilir ve geçmişin ve yapılmış yanlışların o tozlu havasını, bugününe bulaştırmamayı seçer. Hiç şüphesiz, bu yapılmış yanlışların önemini azaltmaz amma o yanlışların bizi yiyip bitirmesine de mani ola bilme kapasitesindedir. Elimizden ne gelir ki, hayata ve kendimize tutunmak dışında. Seven zaten anlar. Sorunlar konuşularak çözülür.
Şu da bir gerçek ki, her zaman söylemek kolaydır. Yaşamak gerekir. Böyle ki, bu hikayede geçen konu, çok muhafazakar bir ailede yaşansa, ne yapılmalı, pek bilemiyorum ancak yapılmaması gereken şeyi biliyorum: Umudunu kaybetmek ve çaresizliğin o sakin kollarına kendini bırakıvermek.İnceleme
9/10
2023 3. kitabı
Stefan Zweig bu işi biliyor. Hissettim. Tüm o korkuyu, acıyı, pişmanlığı, ruha teselli gibi gelen yaşanmışlıklara ve sahte çıkar yollara son umut tutunmayı. Ve Çaresizliği. Kısa amma öz yazılmış bir hikaye. Kadına hak vermedim amma onu anladım. Duyduğu tüm duyguları, tüm içtenliğimle kendi içimde kendimde duydum.
Her kes hayatta yanlış yapa bilir. Asıl mesele durumun vehametinin farkında olmak ve bunun doğrultusunda sonraki her bir adımın dikkatle ve özenle seçmektedir.
İnsanı hep kendi öldürür. Düşünceleriyle yapar bunu. Aynı korkunç olay iki ayrı insanın başına gele bilir ancak ikisi de bu durum karşısında farklı şekilde davrana, farklı tutum sergileye bilirler. İçlerinden biri, ayağa kalka, yoluna devam edebilir mesela. O bilir kişi, zaten geçmişi değişemeyeceğimizi anlar. Hayatın sadece bugünlerden, hatta anlardan; milimetrik saniyelerden oluştuğunu bilir ve geçmişin ve yapılmış yanlışların o tozlu havasını, bugününe bulaştırmamayı seçer. Hiç şüphesiz, bu yapılmış yanlışların önemini azaltmaz amma o yanlışların bizi yiyip bitirmesine de mani ola bilme kapasitesindedir. Elimizden ne gelir ki, hayata ve kendimize tutunmak dışında. Seven zaten anlar. Sorunlar konuşularak çözülür.
Şu da bir gerçek ki, her zaman söylemek kolaydır. Yaşamak gerekir. Böyle ki, bu hikayede geçen konu, çok muhafazakar bir ailede yaşansa, ne yapılmalı, pek bilemiyorum ancak yapılmaması gereken şeyi biliyorum: Umudunu kaybetmek ve çaresizliğin o sakin kollarına kendini bırakıvermek.