Hepimizin vardır değil mi hatırlamak ve hiç unutmak istemediği konuşmalar, sesler, gülüşler.. Dönmek istediğimiz evler de vardır; yolunu bilsek de dönemediğimiz, dönsek de hatırladığımız gibi bulamadığımız evler..
Herkes yaşamın asıl anlamının bir planı izlemek olduğuna inanıyor. Bu planın kendi planları mı olduğunu yoksa başka bir başkası İçin mi yapıldığını asla sorgulamıyor. Deneyimler , anılar, diğer insanların fikirlerini ve daha birçok şeyi topluyorlar ve bu belki de başa çıkabileceklerinden çok daha fazlası oluyor