Yazar:
Paulo Coelho
Çevirmen:
Ayşegül Hatay
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 4 dk.
Sayfa Sayısı:
320
Basım Tarihi:
Eylül 2005
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
O Zahir
Orijinal Dil:
Portekizce
Orijinal Ülke:
Brezilya
ISBN:
9789750705793
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bir İçsel Yolculuk Manifestosu ' Zahir"
Aramak mı? Bulmak mı? Önemli olan nedir bu hayatta? Sevgi mi, fedakarlık mı, kendin olmak mı, yoksa sürekli bir arayışta kalmak mı? Belki de özgürlük .. Bunun gibi yüzlerce soru sorulabilir. Herkesin aradığı şey içinde kaybettiği şey farklıdır. Ne arıyoruz?
Peki, bu soruların mutlak bir cevabı, değişmez bir doğrusu var mıdır? Kendini aramak ve bulmak sanıldığı kadar kolay mıdır?
Paulo Coelho’nun Zahir’ini okuyup bitirdiğimde, kapağını yavaşça kapatıp gözlerimi yumduğumda (ekranı kapattım çünkü pdf:) ilk düşündüğüm şey bu oldu.Benim Zahir’im nedir? Ve bence içtenlikle okuyan bir çok okur bunu kendine sormuştur..
Hikaye, eşi Esther bir anda ortadan kaybolan bir yazarın peşine düşmemizle başlıyor. Ama adamın asıl peşine düştüğü şey Esther’in fiziksel varlığı değil "Neden gitti?" sorusunun o can yakıcı cevabı. Belki de onu gittiği gün değil, çok daha önceden, ruhunu anlamayı bıraktığı gün kaybetti. Bu yüzden Zahir, bir kayıp hikayesinden ziyade bir adamın içsel yolculuğunu ve kendi hakikatini bulma macerasını anlatıyor.
Yazar kendini bulma yolculuğunda bir çok insanla tanışıyor, farklı gruplarda ki insanları tanıyoruz. Ritüeller, mistik karekterler, inançlar ,Toplumun içinde olanlar toplumun dışladıği insanlar, tabularımız içimizde geçen karekterle dışımızdaki karekterin bir olmadığı zevklerimiz ,isteklerimiz ,düşündüklerimiz, ve söylediklerimiz...Hepsi ile bir yüzleşme yazar ve biz için .Buna hazır mısınız:) o vakit okuyun derim...
Sevgi Bir Pranga mıdır?
Kitap boyunca Esther’i anlamaya çalışırken aslında kendimi bir içsel yolculuğun ortasında buldum. Çoğu zaman sevgiyi bir sahiplik sanıyoruz. Oysa gerçek sevgi, birine sahip olmak değil, o kişi hayatımızda bir boşluk açtığında bile o boşluğun içinden geçip kendimize
Puan vermedi·320 syf.··
Beğendi
·2025 38. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 21 Temmuz 2025 00:00
Ünlü bir yazarın eşi olan Esther esrarengiz bir şekilde ortadan kaybolur. Tek şüpheli ise kocasıdır. Yazar evli kaldığı sürece Esther'e öyle alışmış ki artık varlığı ile yokluğunu ayır edemez hale gelmiş. Onun için bir hayaletten farksız olmuş. Ortadan kaybolmasıyla hayatında oluşan boşluğun farkına varır ve bu boşluğu doldurmaya çabalar. Mikhail ile tanışıncaya kadar...
Bu Mikhail kimdir? Esther ile ne alakası var?
İnsan bazı şeylerin değerini kaybedince anlıyor. İnanç da bunlardan biri... İnandıysan gerisi kolay teslim oluyorsun. Hayatın akışında sürükleniyorsun. Ama sorgulamaya başladığında inandığın şeylerin sağlamlığından şüpheler duymaya başladıkça sürüklenirken botunda delikler açılmaya başlıyor. Bir yandan bottaki delikleri yamamaya bir yandan içeri dolan suyu atmaya çalışırken bir yandan da bu bota ihtiyacım var mı'yı sorguluyorsun. Bazen akıntıya karşı kürek çekiyor bazen kürekleri fırlatıp atasın geliyor. Ama değişmeyen tek şey var her şeye rağmen Hayat akıyor...
Yatırım tavsiyesidir...
"Zahir" bir şeyi kəşf etdikdən sonra onsuz yaşaya bilmədiyiniz, bağlandığınız bir varlıq deməkdir. Və "Zahir" insanla birlikdə doğulur yazır Koelho. Yəqin ki, hər birimizin həyatında onunla doğulduğumuz, lakin sonradan kəşf edib bağlandığımız bir "Zahir" var...
Aradığım O Kişi Değil, Aradığım Bendim
Zâhir bende derin bir iz bıraktı. Bana “gerçek yolculuk dışarıda değil, içimde” dedirtti. Sevginin, özgürlüğün, sadakatin ve kişinin kendi ruhuna karşı dürüst olmasının ne kadar zor ama ne kadar gerekli olduğunu hissettirdi.
Bu kitabı okurken kendimi sürekli sorguladım. Sanki Paulo Coelho, benim içimde yıllardır taşıdığım o açıklanamayan “eksikliği”, o adını koyamadığım huzursuzluğu eline alıp tek tek masaya koydu. Zâhir dediği şey, insana musallat olan o fikri, o kişiyi, o tutunup da bırakamadığımız duyguyu anlatıyor ya… İşte ben de kitap boyunca kendi Zâhirimle yüzleştim.
Hikâyede ünlü bir yazarın, aniden ortadan kaybolan karısının izini sürmesini okuyoruz ama ben bunu sadece bir arama hikâyesi olarak görmedim. Kadın bir anda yok olduğunda adamın tüm düzeni, tüm özgüveni, hatta kendine anlattığı tüm yalanlar çökmeye başlıyor. Ben de adamın yanında yürüyormuşum gibi hissettim; kaybolan biri değil aslında kendini arayan biri vardı karşımda.
Adam, onun peşine düştükçe, benim de içimde bir yerlerde yıllardır susturduğum sorular uyanmaya başladı:
“Gerçekten ne istiyorum?”
“Kendi hayatımı mı yaşıyorum, yoksa başkalarının uygun gördüğü hayatı mı?”
Her durakta yeni bir yüz, yeni bir aynayla karşılaşıyor; ve ben her birinde kendi kırık parçalarımı görüyordum. Yolculuk Paris’ten Kazakistan bozkırlarına kadar uzanırken, aslında yapılan şey bambaşka bir yolculuktu: içe doğru, derine doğru, cesaret isteyen bir dönüş yolculuğu.
En çok etkileyen tarafı ise şu oldu: Adam, karısını bulmaya çalışırken, onu kaybedenin kendisi olduğunu da fark ediyor. Çünkü sevgi, sadece sahip olmak değil… Bazen bırakabilmek, bazen anlamaya çalışmak, bazen de kendi karanlığına ışık tutmak.
Kitabın sonunda karısını bulması, benim için “birini bulmak”tan çok “kendini bulmak”tı. Ve ben o an şunuRoman
Zâhir bende derin bir iz bıraktı. Bana “gerçek yolculuk dışarıda değil, içimde” dedirtti. Sevginin, özgürlüğün, sadakatin ve kişinin kendi ruhuna karşı dürüst olmasının ne kadar zor ama ne kadar gerekli olduğunu hissettirdi.
Bu kitabı okurken kendimi sürekli sorguladım. Sanki Paulo Coelho, benim içimde yıllardır taşıdığım o açıklanamayan “eksikliği”, o adını koyamadığım huzursuzluğu eline alıp tek tek masaya koydu. Zâhir dediği şey, insana musallat olan o fikri, o kişiyi, o tutunup da bırakamadığımız duyguyu anlatıyor ya… İşte ben de kitap boyunca kendi Zâhirimle yüzleştim.
Hikâyede ünlü bir yazarın, aniden ortadan kaybolan karısının izini sürmesini okuyoruz ama ben bunu sadece bir arama hikâyesi olarak görmedim. Kadın bir anda yok olduğunda adamın tüm düzeni, tüm özgüveni, hatta kendine anlattığı tüm yalanlar çökmeye başlıyor. Ben de adamın yanında yürüyormuşum gibi hissettim; kaybolan biri değil aslında kendini arayan biri vardı karşımda.
Adam, onun peşine düştükçe, benim de içimde bir yerlerde yıllardır susturduğum sorular uyanmaya başladı:
“Gerçekten ne istiyorum?”
“Kendi hayatımı mı yaşıyorum, yoksa başkalarının uygun gördüğü hayatı mı?”
Her durakta yeni bir yüz, yeni bir aynayla karşılaşıyor; ve ben her birinde kendi kırık parçalarımı görüyordum. Yolculuk Paris’ten Kazakistan bozkırlarına kadar uzanırken, aslında yapılan şey bambaşka bir yolculuktu: içe doğru, derine doğru, cesaret isteyen bir dönüş yolculuğu.
En çok etkileyen tarafı ise şu oldu: Adam, karısını bulmaya çalışırken, onu kaybedenin kendisi olduğunu da fark ediyor. Çünkü sevgi, sadece sahip olmak değil… Bazen bırakabilmek, bazen anlamaya çalışmak, bazen de kendi karanlığına ışık tutmak.
Kitabın sonunda karısını bulması, benim için “birini bulmak”tan çok “kendini bulmak”tı. Ve ben o an şunuSenin Zahir'in Kim?1000Kitap
Puan vermedi·320 syf.·
2019 17. kitabı
Rahman ve Rahim olanın adıyla...
...
Seviyorum.Sır kelimesini zikretmesini seviyorum.Zaman zaman sırlanmanın içindeki gizemi seviyorum.Görünmeyinin ardında süpriz olan neşeyi seviyorum. İnsan düşünceyle kıvam bulduğundan her sır binbir gecede binbir fikirler doğuruyor fikirlerimiz kalbimizde ince bir güle dönüyor.
ZAHİR..
Brezilyalı yazar Paulo Coelho'nun okuduğum ilk kitabı.Zahir ismini görünce aklıma hemen Esmaül Hüsna boyutu geldi bu yüzden kitabın çekim gücü fazlaydı ve isminin zahirine aldanmış bulundum.
Bazen var olanı görünür kılmak için yok olmak gerekir ve her kayboluş sözüm ona sırlanma tam da olması gerektiği an gerçekleşir.Esther de Paulo için vardı ama yok gibiydi ta ki gerçekten evi terkettiğinde varlığını fark etti.Sonra bir arayış yolculuğu başladı yazar için. Aslında aradığı afakta Esther gibi görünse de enfüste kendini arıyordu.Uzun bir arayıştan sonra ne zaman ki Esther'i buldu o zaman anladı aradığının kendisi olduğunu. Hepimizin asıl arayışı bu değil mi zaten.
Görünenin ardında göründüğü gibi olmayan işler bize anlatıyor ki gördüklerimiz bize gösterildiği kadar, göremediğimiz nice hakikatler var.
Kitabın kapağının siması oldukça renkli.
Bütün sevgimi enerjimi kuşanarak başladım okumaya. Zahirde gördüğüm neydi gösterilen ne. Hemen batınına dalış yaptım ama sürekli su üstüne çıkan yüzücüden farksızdım okumam boyunca
Oysa ben isterdim ki bütün hücrelerimin dans ettiği bir başlangıçla dallanıp budaklanayım bu kitapla yeni fikirler doğurayım, yeni pencereler keşfedeyim, hayata dair bambaşka noktalardan zuhur eden pınar olayım.
Lakin
kitabın bendeki tecessümü hayal-i sükuttu.
Sosyoloji, psikoloji ve din penceresinden seyre daldım olayları.
Üç pencerenin ardında anlamaya çalıştım kavraması müşkül durumları. Paulo beye olan kızgınlığımı ancak
Zahir iki duygunun kapılarında geçer: Mutluluk ve mutsuzluk. Bu iki kavramı da anlamlandıran biz insanlarız. Eşini kaybeden zengin ve şöhretli bir yazarın onu tekrar buluncaya dek yaşamını nasıl anlamlandırdığını izlerken siz de kendi hayatınızı ve hatta dünyadaki mutluluk ve mutsuzluk ikileminin aslında neyden ibaret olduğunu keşfedeceksiniz. Bu keşfe geç kalmayın.
Artık para için yazdığını düşününce Paulo Coelho okumaya uzuuuuuuun bir ara vermiştim. Çerezlik birkaç kitaptan sonra "Zahir" gözüme ilişti ve okumaya başladım. Yazarın kalemini övmeme ihtiyacı yok ben kimim zaten. Başarılı ve sözcükleri okurken ağzınızda güzel bir tat bırakıyor ancak konular hep aynı içerik hep aynıymış gibi hissediyorum. Anlatacağı şeyler bitmiş gibi. İyi bir yol tutturmuşta başka yoldan gitmeye korkuyormuş gibi.
Kadim bilge ve 'bilgi' lerine göre insanların ve dahi varlıkların çoğunluğunun iki yönü var; ZAHİR ve BATIN. Bu; görünen ve görünmeyen, gizli ve açık, bilinen ve bilinmeyen vb. İnsanın iki ana yön ve özelliğini ifade eder. Bu biraz da bilinç ve bilinçaltı olarak da ifade edilebilir. Adına ne derseniz deyin önemli olan aslında ne olduğumuzu anlamış olmaktır.
Bu kitap bir 'ezberleri sorgulama' kitabı. Ne kadar çok ezberimizin olduğunu bize gösterme ameliyesi. Ne zaman ve kim tarafından bize öğretildiğini bilmediğimiz bu ezberlerin içinde hapsolduğumuzu öğretme çabası. Veya biz bizden sonraki nesle hangi ezberleri hazırlıyoruz bunu biliyor muyuz? Tüm ilişki ve davranışlarımızı bir de böyle düşünmeyi bize salık veren bir yazın.
Aslında tüm dinlerin, devrimlerin ve fikirlerin kendilerinden önceki ezberleri bozan birer yeni ezber olduğunu anlatmaya çalışıyor. Ve insanlar ne kadar meraklıymış ezbere. Aristotales kendisinden önce ona öğretilen 'köleliğin normal olmasını' ezberini inadına savunurken, Hz. İbrahim ona ezberletilen 'putlara tapınmaya' baltalarken bir ezberbozandı. Biz hangi ezberlerin kulu ve hangi ezberlerin de fikir babasıyız bilmek lazım.
Ve dahi yazar da ezber bozar sanki; kavramları değiştirir, 'zahir' i 'batın' , 'batın' ı da 'zahir' yapar. Bakalım zahir' imiz ne batın'ımız ne?
Kitabın derinliklerine inmek insanı farklı kılacak...
Tipik bir Paulo Coelho kitabı olsa da ben bu içsel anlatımı çok seviyorum. Özellikle aşkın sevginin dünyadaki yegane duygu olduğunu gösteren bu eserlerin insan içine derinlik kattığını düşünüyorum. Kitabımızın kahramanı olan yazarın sevgili eşinin savaş muhabiri olmak için Kazakistan'a gitmesi ile başlıyor olaylar. Yazar içinde değişik psikolojik duygu durumlarına girmesi yazarın eşini bulmak için Kazakistan'a doğru yolculuğa itiyor. Bu yolculuk sırasında yazarımız dinginlik ve derinlik kazanıyor. Zaten eşini bulduğunda da eşinin hamile olduğunu görüyor. Olaylar daha farklı bir hal alıyor.
Okuyun, okutun efendim.
Puan vermedi·298 syf.
Coelho' nun en az beğendiğim kitabı oldu. Akıp giden bir hikâye yok. Bir durum var. Evet sonunda bu durum sonuca bağlanıyor, beklenen oluyor ama hiç sürükleyici değil. Kitaptaki durumun içindeki insanlar arasında bir sorgulama, cevapsız sorulara yanıt arama, tartışma şeklinde geçiyor. Herhalde yazarın görüşleri kitap kahramanlarının kişilikleri üzerinden tartışılıyor. Okumak biraz sıkıntılı oldu. Akıp gitmedi. Ancak yine de bir Coelho kitabı. Tabiî iyi. Benim beklentimi karşılamadı.
Yazar Hakkında
Paulo CoelhoYazar · 41 kitap
Paulo Coelho yazarlığa başlamadan önce ülkesinde tanınan bir şarkı sözü yazarıydı. Bir süre gazetecilik de yapan Paulo Coelho, 1986 yılında Hıristiyanların Batı Avrupa'dan başlayıp İspanya'da Santiago de Compestela kentinde sona eren geleneksel hac yolculuğunu yaptı. Bu deneyimini Hac (özgün adı: "The Pilgrimage") adlı kitabında anlattı. 1988 yılında yayınlanan romanı Simyacı, Coelho'yu en çok okunan çağdaş yazarlardan biri yaptı. 42 ülkede yayınlanan, 26 dile çevrilen Simyacı, benzersiz bir başarıya ulaştı ve bu kitap sayesinde Gabriel Garcia Marquez'den sonra en çok okunan Latin Amerikalı yazar oldu. Paulo Coelho'nun kurduğu Paulo Coelho Enstitüsü, ülkesindeki yoksul çocuk ve yaşlılara yardım etmektedir. Coelho, UNESCO'nun Kültürlerarası Diyaloglar programında danışman olarak görev yapmaktadır. Aynı zamanda İsviçre'nin Davos kentindeki Dünya Ekonomik Forumu'nu düzenleyen Schwab Vakfı'nın yönetim kurulundadır. Paulo Coelho pek çok saygın ödülün sahibi oldu; bunlar arasında Dünya Ekonomik Formu'nun verdiği Crystal Award ve Fransız Légion d'Honneur nişanı da vardır. Yazar 2002 yılında Brezilya Edebiyat Akademisi'ne kabul edildi. Coelho, ayrıca pek çok saygın basın kuruluşu için haftalık köşe yazıları yazmaktadır. Paulo Coelho Rio de Janerio'da yaşamaktadır.
Elif adlı romanı, Portekizce'den sonra ilk olarak Türkçeye çevrildi ve Mart 2011'de yayınlandı. Romanda, yazar ve yetenekli bir keman virtüözü, sıradışı genç bir Türk kızı Hilal'in Sibirya'yı baştan başa geçecekleri bir yolculuk sırasında, kendileri, birbirleri ve varoluşları ile yüzleşmeleri anlatılmaktadır. Kitabın tanıtımı için açtığı yarışmayı Aleph by Raif Kurt videosuyla, Türk sanatçı Raif Kurt kazanmıştır.
Türkçe'ye "Okçu'nun Yolu" (The Archer) adıyla çevrilen son kitabını 2020 Tokyo Olimpiyatları'nda altın madalya kazanarak tarihi bir başarıya imza atan milli okçumuz Mete Gazoz'a adadı.
