Yazar:
Paulo Coelho
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 4 dk.
Sayfa Sayısı:
320
Basım Tarihi:
2015
Yayınevi:
Qanun Nəşriyyatı
Orijinal Adı:
O Zahir
Orijinal Dil:
Portekizce
Orijinal Ülke:
Brezilya
ISBN:
9789952263282
Ülke:
Azerbaycan
Dil:
Azerbaycanca
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Paulo Coelho daha çok Simyacı eseriyle tanınmıştır. Ama bence Zahir de Simyacı kadar mükemmel yazılmış. Zahir'deki aşk hiçte "aşk" denince akla gelen türden değil. Çok ince detaylar öyle mükemmel anlatılmış ki,etkisinden çıkmak zor ola biliyordu menim için. Okudukça kafa yormak gerekir her detayı anlamak için. Eğerki bir an için dikkatiniz dağılırsa bence çok şey kaybedilir..
Çeviri oldukca kötü. Atlayarak okuma imkanı veriyor. Belki başka bir basım başka bir yayınevi varsa denenebilir. Simyacı ya alışan aykırı bir üslupla karşılaşır. Ya da tamamen kişisel algim.
içe yolculuk
Puan vermedi·320 syf.··
Beğendi
·2025 3. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 01 Temmuz 2025 20:26
Kitap bir insanın içe yolculuğunu anlatıyor. Tabi bu yolculuk karısının onu terketmesi ile başlıyor. Zengin ve ünlü bir yazarın savaş muhabiri olan ve bir gün aniden kaybolan karısını ararken aslında kendini arayışa dönüştüğü bir roman.
Çoğu zaman heyecanlı Bazen de sıkıcı olmakla beraber yazarın insanla aşkla ilişkilerle olan tespitleri gayet güzel.
İlişkileri ve insanın kendisini canlı tutmak için yapabilecegi şeyleri romanın içine serpistirmesi gayet güzel.
Ama en garipsediğim şey evli insanların başka bir insanla birliktelik yaşamasının normalmiş gibi karşılanması.
Aşkın kaç türü vardır ? Nasıl bir hastalıktır ki , kimse bundan kurtulmak istemez ?
Yazarın anlatım tarzını her kitabında ayrı ayrı sevdim. Bu kitabında da aynı şekilde serüvene hiç sıkılmadan severek devam etmemi sağladı . . .
Hayata , aşka , insan ilişkilerine dair her şeyden biraz biraz yazmış. Bunu da konuya öyle güzel bir biçimde entegre etmiş ki , hikaye ve dersler birbirinden ayrılmadan mükemmel bir uyum içerisinde kitabın sonuna kadar ilerlemiş.
Kendime not : Yazarın bütün kitaplarını oku . . . !
Ama bunu ara ara yap ki , hemen bitmesinler :)
Puan vermedi
Paulo Coelho – Zahir Romanının Özeti ve Önemi
Özeti:
Romanın başkahramanı, ünlü bir yazar olan anlatıcıdır. Bir gün, hiçbir açıklama yapmadan karısı Esther ortadan kaybolur. Yazar, Esther’in kaçırıldığını düşünse de yetkililer onun kendi isteğiyle gittiğini söyler. Karısının kayboluşu, yazarın hayatında bir boşluk yaratır.
Zamanla yeni bir ilişkiye başlar, ancak Esther’in gizemi ve onun neden gittiği sorusu zihnini sürekli meşgul eder. Bu düşünceler onu bir tür saplantıya sürükler; zihninden çıkaramadığı bu fikre Zahir adını verir. (Zahir, sufi geleneğinde, bir insanın zihnini ele geçirerek onu tamamen etkisi altına alan bir kavramdır.)
Arayışı sırasında, Esther’in bir savaş muhabiri olarak Kazakistan’a gittiğini öğrenir. Onun eski dostlarından biri olan Mikhail ile tanışır. Mikhail, yazarın kendi iç yolculuğunu tamamlamadan Esther’i bulamayacağını söyler. Yazar, Mikhail’in rehberliğinde kendini, aşkı ve özgürlüğü anlamaya çalışır. Sonunda Kazakistan’a gider ve Esther’i bulur. Ancak bu süreçte, onun gerçekten neyi aradığını ve aşkın yalnızca sahip olmak değil, özgür bırakmak olduğunu fark eder.
Önemi:
• Zahir, aşk, bağlılık, özgürlük ve bireyin kendini keşfetme süreci üzerine derin felsefi sorular sorar.
• Roman, mutluluğun ve aşkın sahip olmaktan çok, anlamaktan ve özgür bırakmaktan geçtiğini vurgular.
• Coelho, Doğu mistisizmi ve Batı düşüncesini harmanlayarak insanın içsel yolculuğunu anlatır.
• Aşkı ve ilişkileri bir bağlılık veya zorunluluk olarak değil, bireysel gelişimi tamamlayan bir süreç olarak ele alır.
Sonuç olarak, Zahir, insanın kendi hayatına ve aşkına dair bakış açısını sorgulatan, derinlemesine düşündüren bir romandır.
Bir İçsel Yolculuk Manifestosu ' Zahir"
Aramak mı? Bulmak mı? Önemli olan nedir bu hayatta? Sevgi mi, fedakarlık mı, kendin olmak mı, yoksa sürekli bir arayışta kalmak mı? Belki de özgürlük .. Bunun gibi yüzlerce soru sorulabilir. Herkesin aradığı şey içinde kaybettiği şey farklıdır. Ne arıyoruz?
Peki, bu soruların mutlak bir cevabı, değişmez bir doğrusu var mıdır? Kendini aramak ve bulmak sanıldığı kadar kolay mıdır?
Paulo Coelho’nun Zahir’ini okuyup bitirdiğimde, kapağını yavaşça kapatıp gözlerimi yumduğumda (ekranı kapattım çünkü pdf:) ilk düşündüğüm şey bu oldu.Benim Zahir’im nedir? Ve bence içtenlikle okuyan bir çok okur bunu kendine sormuştur..
Hikaye, eşi Esther bir anda ortadan kaybolan bir yazarın peşine düşmemizle başlıyor. Ama adamın asıl peşine düştüğü şey Esther’in fiziksel varlığı değil "Neden gitti?" sorusunun o can yakıcı cevabı. Belki de onu gittiği gün değil, çok daha önceden, ruhunu anlamayı bıraktığı gün kaybetti. Bu yüzden Zahir, bir kayıp hikayesinden ziyade bir adamın içsel yolculuğunu ve kendi hakikatini bulma macerasını anlatıyor.
Yazar kendini bulma yolculuğunda bir çok insanla tanışıyor, farklı gruplarda ki insanları tanıyoruz. Ritüeller, mistik karekterler, inançlar ,Toplumun içinde olanlar toplumun dışladıği insanlar, tabularımız içimizde geçen karekterle dışımızdaki karekterin bir olmadığı zevklerimiz ,isteklerimiz ,düşündüklerimiz, ve söylediklerimiz...Hepsi ile bir yüzleşme yazar ve biz için .Buna hazır mısınız:) o vakit okuyun derim...
Sevgi Bir Pranga mıdır?
Kitap boyunca Esther’i anlamaya çalışırken aslında kendimi bir içsel yolculuğun ortasında buldum. Çoğu zaman sevgiyi bir sahiplik sanıyoruz. Oysa gerçek sevgi, birine sahip olmak değil, o kişi hayatımızda bir boşluk açtığında bile o boşluğun içinden geçip kendimize
Puan vermedi·320 syf.··
Beğendi
·2025 38. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 21 Temmuz 2025 00:00
Ünlü bir yazarın eşi olan Esther esrarengiz bir şekilde ortadan kaybolur. Tek şüpheli ise kocasıdır. Yazar evli kaldığı sürece Esther'e öyle alışmış ki artık varlığı ile yokluğunu ayır edemez hale gelmiş. Onun için bir hayaletten farksız olmuş. Ortadan kaybolmasıyla hayatında oluşan boşluğun farkına varır ve bu boşluğu doldurmaya çabalar. Mikhail ile tanışıncaya kadar...
Bu Mikhail kimdir? Esther ile ne alakası var?
İnsan bazı şeylerin değerini kaybedince anlıyor. İnanç da bunlardan biri... İnandıysan gerisi kolay teslim oluyorsun. Hayatın akışında sürükleniyorsun. Ama sorgulamaya başladığında inandığın şeylerin sağlamlığından şüpheler duymaya başladıkça sürüklenirken botunda delikler açılmaya başlıyor. Bir yandan bottaki delikleri yamamaya bir yandan içeri dolan suyu atmaya çalışırken bir yandan da bu bota ihtiyacım var mı'yı sorguluyorsun. Bazen akıntıya karşı kürek çekiyor bazen kürekleri fırlatıp atasın geliyor. Ama değişmeyen tek şey var her şeye rağmen Hayat akıyor...
Yatırım tavsiyesidir...
"Zahir" bir şeyi kəşf etdikdən sonra onsuz yaşaya bilmədiyiniz, bağlandığınız bir varlıq deməkdir. Və "Zahir" insanla birlikdə doğulur yazır Koelho. Yəqin ki, hər birimizin həyatında onunla doğulduğumuz, lakin sonradan kəşf edib bağlandığımız bir "Zahir" var...
Aradığım O Kişi Değil, Aradığım Bendim
Zâhir bende derin bir iz bıraktı. Bana “gerçek yolculuk dışarıda değil, içimde” dedirtti. Sevginin, özgürlüğün, sadakatin ve kişinin kendi ruhuna karşı dürüst olmasının ne kadar zor ama ne kadar gerekli olduğunu hissettirdi.
Bu kitabı okurken kendimi sürekli sorguladım. Sanki Paulo Coelho, benim içimde yıllardır taşıdığım o açıklanamayan “eksikliği”, o adını koyamadığım huzursuzluğu eline alıp tek tek masaya koydu. Zâhir dediği şey, insana musallat olan o fikri, o kişiyi, o tutunup da bırakamadığımız duyguyu anlatıyor ya… İşte ben de kitap boyunca kendi Zâhirimle yüzleştim.
Hikâyede ünlü bir yazarın, aniden ortadan kaybolan karısının izini sürmesini okuyoruz ama ben bunu sadece bir arama hikâyesi olarak görmedim. Kadın bir anda yok olduğunda adamın tüm düzeni, tüm özgüveni, hatta kendine anlattığı tüm yalanlar çökmeye başlıyor. Ben de adamın yanında yürüyormuşum gibi hissettim; kaybolan biri değil aslında kendini arayan biri vardı karşımda.
Adam, onun peşine düştükçe, benim de içimde bir yerlerde yıllardır susturduğum sorular uyanmaya başladı:
“Gerçekten ne istiyorum?”
“Kendi hayatımı mı yaşıyorum, yoksa başkalarının uygun gördüğü hayatı mı?”
Her durakta yeni bir yüz, yeni bir aynayla karşılaşıyor; ve ben her birinde kendi kırık parçalarımı görüyordum. Yolculuk Paris’ten Kazakistan bozkırlarına kadar uzanırken, aslında yapılan şey bambaşka bir yolculuktu: içe doğru, derine doğru, cesaret isteyen bir dönüş yolculuğu.
En çok etkileyen tarafı ise şu oldu: Adam, karısını bulmaya çalışırken, onu kaybedenin kendisi olduğunu da fark ediyor. Çünkü sevgi, sadece sahip olmak değil… Bazen bırakabilmek, bazen anlamaya çalışmak, bazen de kendi karanlığına ışık tutmak.
Kitabın sonunda karısını bulması, benim için “birini bulmak”tan çok “kendini bulmak”tı. Ve ben o an şunuRoman
Zâhir bende derin bir iz bıraktı. Bana “gerçek yolculuk dışarıda değil, içimde” dedirtti. Sevginin, özgürlüğün, sadakatin ve kişinin kendi ruhuna karşı dürüst olmasının ne kadar zor ama ne kadar gerekli olduğunu hissettirdi.
Bu kitabı okurken kendimi sürekli sorguladım. Sanki Paulo Coelho, benim içimde yıllardır taşıdığım o açıklanamayan “eksikliği”, o adını koyamadığım huzursuzluğu eline alıp tek tek masaya koydu. Zâhir dediği şey, insana musallat olan o fikri, o kişiyi, o tutunup da bırakamadığımız duyguyu anlatıyor ya… İşte ben de kitap boyunca kendi Zâhirimle yüzleştim.
Hikâyede ünlü bir yazarın, aniden ortadan kaybolan karısının izini sürmesini okuyoruz ama ben bunu sadece bir arama hikâyesi olarak görmedim. Kadın bir anda yok olduğunda adamın tüm düzeni, tüm özgüveni, hatta kendine anlattığı tüm yalanlar çökmeye başlıyor. Ben de adamın yanında yürüyormuşum gibi hissettim; kaybolan biri değil aslında kendini arayan biri vardı karşımda.
Adam, onun peşine düştükçe, benim de içimde bir yerlerde yıllardır susturduğum sorular uyanmaya başladı:
“Gerçekten ne istiyorum?”
“Kendi hayatımı mı yaşıyorum, yoksa başkalarının uygun gördüğü hayatı mı?”
Her durakta yeni bir yüz, yeni bir aynayla karşılaşıyor; ve ben her birinde kendi kırık parçalarımı görüyordum. Yolculuk Paris’ten Kazakistan bozkırlarına kadar uzanırken, aslında yapılan şey bambaşka bir yolculuktu: içe doğru, derine doğru, cesaret isteyen bir dönüş yolculuğu.
En çok etkileyen tarafı ise şu oldu: Adam, karısını bulmaya çalışırken, onu kaybedenin kendisi olduğunu da fark ediyor. Çünkü sevgi, sadece sahip olmak değil… Bazen bırakabilmek, bazen anlamaya çalışmak, bazen de kendi karanlığına ışık tutmak.
Kitabın sonunda karısını bulması, benim için “birini bulmak”tan çok “kendini bulmak”tı. Ve ben o an şunuzor bir deneme oldu ama umarım hakkını verebilmişimdir.·328 syf.·1000Kitap
7/10
2025 303. kitabı
Kitap yalnızca bir kayıp eşin arayışı değil, aynı zamanda içsel bir özgürleşme hikâyesi. Romanın merkezinde ünlü bir yazarın eşinin (Esther) kaybolmasıyla başlayan bir yolculuk var. Bu yolculuk dışarıdan bakıldığında fiziksel bir arayış gibi görünse de aslında derinlerde, ruhun sınırlarını aşmaya çalışan bir içsel yürüyüşe dönüşüyor.
Coelho, aşkı bir sahiplik ya da karşılıklı bağlılık olarak değil, insanın kendi iç yolculuğunda dönüştürücü bir unsur olarak anlatıyor. Roman boyunca kahraman, Esther’in nereye gittiğini değil, onun neden gittiğini anlamaya çabalıyor. Bu da okuru sürekli şu soruyla baş başa bırakıyor: “Gerçek sevgi, ötekinin özgürlüğünü kabul edebilmek midir, yoksa onun varlığına tutunmak mıdır?”
Zâhir, Coelho’nun tipik felsefi üslubunu taşıyor. Ancak bu kez, mistik öğretilerle gündelik hayat arasında daha somut bir köprü kurmuş. Kazak bozkırları, göçebeler, Tengri inancı gibi unsurlar, kahramanın yolculuğunu evrensel bir arayışa dönüştürüyor. Kitap bazen ağır felsefi tartışmalara girse de, Coelho’nun yalın anlatımı sayesinde okur kendi içsel sorularına kolayca çekiliyor.
Bu yönüyle Zâhir, yalnızca bir aşk hikâyesi değil; özgürlük, inanç, sadakat ve kendini tanıma üzerine bir roman. Bitirdiğinizde, “benim zâhirim nedir?” diye sormaktan kendinizi alamıyorsunuz.
Esther, romanda sadece kaybolan bir eş değil; aslında kahramanın “ayna”sı. Onun kayboluşu, erkeğin kendi boşluğunu fark etmesi için bir kırılma noktası. Esther’i ilginç kılan, sadece terk eden ya da kaçan biri olması değil, aksine kendi sesini bulmaya çalışan bir kadın oluşu.
Bağımsızlık Arayışı: Esther, kocasının gölgesinde yaşamayı reddediyor. Onun için evlilik, yalnızca “eş olma” rolüne sıkışmak değil; dünyayı kendi gözleriyle görmek, kendi yolunu çizmek anlamına geliyor. Bu yüzden gidişi bir
Yazar Hakkında
Paulo CoelhoYazar · 41 kitap
Paulo Coelho yazarlığa başlamadan önce ülkesinde tanınan bir şarkı sözü yazarıydı. Bir süre gazetecilik de yapan Paulo Coelho, 1986 yılında Hıristiyanların Batı Avrupa'dan başlayıp İspanya'da Santiago de Compestela kentinde sona eren geleneksel hac yolculuğunu yaptı. Bu deneyimini Hac (özgün adı: "The Pilgrimage") adlı kitabında anlattı. 1988 yılında yayınlanan romanı Simyacı, Coelho'yu en çok okunan çağdaş yazarlardan biri yaptı. 42 ülkede yayınlanan, 26 dile çevrilen Simyacı, benzersiz bir başarıya ulaştı ve bu kitap sayesinde Gabriel Garcia Marquez'den sonra en çok okunan Latin Amerikalı yazar oldu. Paulo Coelho'nun kurduğu Paulo Coelho Enstitüsü, ülkesindeki yoksul çocuk ve yaşlılara yardım etmektedir. Coelho, UNESCO'nun Kültürlerarası Diyaloglar programında danışman olarak görev yapmaktadır. Aynı zamanda İsviçre'nin Davos kentindeki Dünya Ekonomik Forumu'nu düzenleyen Schwab Vakfı'nın yönetim kurulundadır. Paulo Coelho pek çok saygın ödülün sahibi oldu; bunlar arasında Dünya Ekonomik Formu'nun verdiği Crystal Award ve Fransız Légion d'Honneur nişanı da vardır. Yazar 2002 yılında Brezilya Edebiyat Akademisi'ne kabul edildi. Coelho, ayrıca pek çok saygın basın kuruluşu için haftalık köşe yazıları yazmaktadır. Paulo Coelho Rio de Janerio'da yaşamaktadır.
Elif adlı romanı, Portekizce'den sonra ilk olarak Türkçeye çevrildi ve Mart 2011'de yayınlandı. Romanda, yazar ve yetenekli bir keman virtüözü, sıradışı genç bir Türk kızı Hilal'in Sibirya'yı baştan başa geçecekleri bir yolculuk sırasında, kendileri, birbirleri ve varoluşları ile yüzleşmeleri anlatılmaktadır. Kitabın tanıtımı için açtığı yarışmayı Aleph by Raif Kurt videosuyla, Türk sanatçı Raif Kurt kazanmıştır.
Türkçe'ye "Okçu'nun Yolu" (The Archer) adıyla çevrilen son kitabını 2020 Tokyo Olimpiyatları'nda altın madalya kazanarak tarihi bir başarıya imza atan milli okçumuz Mete Gazoz'a adadı.
