S.
@Brethil
59 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Sultanmurat Cengiz Aytmatov'un duru anlatımıyla yazdığı güzel bir kitap. Kitapta yine savaşın değiştirdiği hayatlar, yaşanılan zorluklar ve her zorluğa rağmen hayatımızdan asla çıkaramadığımız bir aşk var. Kitabın baş kahramanı Sultanmurat 7. Sınıfa giden bir öğrencidir. Köyde erkek kalmadığı için tarlaları sürme ve ekme görevi Sultanmurat'ın da bulunduğu bir grup çocuğa verilir ve olay bunun etrafında şekillenir. Kitapta sevdiğim kısımlar Sultanmurat'ın Mirzagül'den yüz bulamadığı her anda sinirlenip onun hakkında kötü düşünmesi ve sonrasında bundan pişman olup kendisinden utanmasıydı. Burada o fark edilmeyişin öfkesi ve sonrasında sevdiğine karşı olan şefkati birbirine çocuksu bir duyguyla karışıyor, bende de tebessüm bırakıyordu. Ayrıca o yaştaki çocukların sorumluluk duyguları, hayatın onları erken büyümek zorunda bırakması da kitabın bir diğer çarpıcı kısmıydı. Sonu bana biraz yarım geldi. Sultanmurat'ın hikayesini daha uzun okumak isterdim.
Simyacı
Simyacıyı okuyalı iki yıl oldu ama hâlâ aklımda taze bir şekilde duruyor. Santiago isimli bir çobanın Mısır'a olan yolculuğu, yaşadığı deneyimler gerçekten çok güzeldi. Kitapta ezan sesini duyduğunda insanların camiye gitmesini ve namazı tasviri beni gülümsetmişti. Farklı dinden ve farklı kültürden gelen insanların gözünden kendimize bakmak her zaman hoşuma gitmiştir. Bir de kişisel menkıbe olayı vardır ki hâlâ kafamı karıştırır. Sonuç olarak çok uzun olmayan güzel bir kitap.
Korku
Satranç'la birlikte Stefan Zweig'in beğendiğim ikinci kitabı. Kitaplarının kısa ve bir solukta okunacak özellikte olmaları güzel yanlarından. Bu kitapta da çaresizlik duygusu iyi işlenmişti.
Satranç
Aslında Stefan Zweig biraz ön yargılı olduğum bir yazardı. İlk olarak bu kitabını okudum ve hoşuma gitti. Kitapta fiziksel olarak bir şiddet yoktu ancak psikoloji şiddetin tasviri öyle güzel yapılmıştı ki o çaresizlik ve kapana kısılmışlık duygusunu ben de tattım. Kısa hoş bir kitap
Uçurtma Avcısı
"Ne gizemli olacak kadar doğuda, ne de uygar olacak kadar batıda görülen, "ortadoğu" denilen topraklarda yaşıyordu bir grup insan. denizin tuzu, dağın rüzgarı ve çölün kumuyla sertleşen yüzlerin diyarı. uğruna en çok savaşılan ve hep bir şeylerin uğruna ölmek zorunda kalan insanların toprağı. bu dünyanın en karmaşık, en sorunlu yeri. medeniyetin doğduğu ve bu gidişle medeniyetin son bulacağı topraklar"
Diyecek başka bir şey kalmıyor.