Melike
@Bucketlist
Şu anda okuduğu kitap
Melike
, bir kitap okuduPuan vermedi·176 syf.·
Beğendi
·2020 35. kitabı
Osman Y. isimli okura yanıt verildi
Melike
Ahahahahsgshaj
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yan Etki / Kasım Ayı Hikaye Etkinliği
İyileşeli bir yılı geçti. Kimseye hasta olduğumu söylemedim. Seyahate çıkıyorum dedim, yalan değildi, zaten ben yalan söylemeyi pek sevmezdim. Ne zaman yalan söylesem o ne yapar eder gerçeklik dünyasında yerini bulur ve hayatıma dahil olurdu. Bu yüzden iyileşme sürecimi uzun bir seyahat olarak algıladım. İyileşince seyahat dileğim gerçekleşsin diye. İçime öyle yerleşsin istedim.
İçimde bir şeylerim iyi gitmiyormuş, organlarım büyüyormuş falan filan. Doktor o kadar detaylı anlatsaydı hatırlardım ama sadece bu büyümeyi durdurmalıyız dedi. Bir süre sonra sağından soluna dönemezsin dedi. Sadece bir organ olsa iyi hepsinde kütle kütle büyüme var olacak iş değil dedi. Neden büyüdüğünü sormadım. Zira içim biraz daha büyüsün diye o kadar çok şey yapmıştım ki onlara bağladım.
Anlayış için, tolerans için, sükunet için nefesim büyüsün ile başlayan döngüde nefesim genişledikçe organlarıma sirayet eden bu büyümenin iyi olacağını düşünmüştüm. Zira hayatımda yolunda gitmeyen ne varsa aşırı anlayışlıydım artık. Kısa süre içinde genişlemenin yanlış anlaşıldığını bana anlatmak isteyen organlarım başarıya ulaşmıştı.
Doktor, aynı anda büyüyen organların ameliyatının riskli olacağını söyledi, beni ilaç tedavisine başlattı. İlaçların yan etkileri olabilir ama şu an ilk amaç bu büyümeyi durdurmak dediğinde yan etkilerin baş ağrısı, kusma, uykusuzluk, cilt kuruluğu daha bir sayfa dolusu sayılabilecek şey olduğunu düşünmüştüm. Bir yıl içinde sabah öğle akşam, sabah çişe kalkar kalkmaz, gece yatağa girmeden hatta uykumdan bile uyanıp yığınla hap yuttum. Ne saydığım yan etkileri yaşadım ne de bir benzerlerini.
İlaçlarla toparlanan içimi, çeşitli egzersizler ve iyi beslenme takip etmeye başlayınca seyahatim bitti. Eve döndüm. İşte ne olduysa ondan sonra oldu. Doktorun yan etki dediği şeyin
Seçil Yardım Örengül isimli okura yanıt verildi
Melike
Çok teşekkür ederim ne mutlu, keyifle okuyun :)
Başlamak, Duman , BilinmezlikEtkinlik
Sigaraya başladım, sonra nargileye, az ama ikisi de. Duman özlemi var bende, siz bilmezsiniz. Duman dinliyorum bu ara yine, tatlı tatlı söylüyor, “Sor bana pişman mıyım?” değilim.
Yürümeye başladım, spor sayılabilecek hareketlere de üstelik. Yeşil alanlarda zaman geçiriyorum, turistler gibi ağzı açık garip bir gülümsemeyle bakıyorum çimenlere, kedilere ve köpeklere.
Dağlara düşüyor yolum bazen, seviniyorum, bu iyi diyorum.
Hobilerimi sorsa birileri, “kitaplara inceleme yazmak” diyemem elbette ama siz yabancı değilsiniz, içimi dökebilirim. İnceleme yazarken var olmanın dayanılmaz hafifliği geliyor üzerim(iz)e. Utanmayın,seviyoruz işte okumayı ve yazmayı, eğleniyoruz hatta, mutlu muyuz yoksa? Bilmiyorum.
Yalnızlığımı büyütüyorum çokça bir de, çok alışmışız birbirimize, Dosto’nun Yeraltı kahramanı gibi çelişkili bir hüzün kaplıyor içimi ve dışımı. İkiyüzlüdür insan diyorum, olmayan var mı? Dünya benim etrafımda dönmüyorsa kimin etrafında dönüyor? Bilmiyorum.
Gerçek zannettiklerinin birer yanılgı olduğunu anladığında, başından bildiğin yanılgıları da gerçek kabul etmek gayet makul geliyor. Tökezlemenin tadını çıkarmak diye bir şey var yani. Uçurumun kenarında hayalperestçilik oynamak diye bir şey de var ayrıca. Biliyor muyuz?
Duman diyorum iyi ki var, “Seni kendime sakladım/Hepsini ben hesapladım” Eski kafalı ve tembel olmak zor mesele diyorum, modern hayat çok bilinmeyenli bir denklem gibi her an sürprizlerle doluyken, dönüp dolaşıp aynı sıradanlıkta ısrar etmek çok demode. Adam olur muyum? Bilmiyorum.
Bıçkın bir delikanlıdır ruhum, ergendir. Duman söylüyor, “ Ah kimin için atıyor bu yürek” Bir gün bir dizide izlemiştim, adam şöyle demişti, “ Üç şey gizlenemez: Aşk, duman,parasızlık” Haklıydı belki de, kim bilebilir ?
Başlamak bana göre değil diyorum, plansızım.
Melike
''bir gün değişir mi her şey?'' buna pandemi de dahil mi ;) emeğinize sağlık :)
Okuyup da sevmeyeni azdır diye düşünüyorum. Sisli puslu havalarda canım hep bir Shakespeare çeker. Geçen yıl da aynı zaman diliminde okumam mutlaka sisli havaların etkisindendir. :)
Beğendiğimiz her kitaptan mutlaka bir cümle işler aklımıza. O kitabı gördüğümüzde o cümle aklımıza gelir de görmek için kitabın kapağını yeniden kaldırırız. ( durumuma mantıklı açıklamalar getirmek istedim :)) İşte bu kitapta da o kadar cümlenin içinden gitmişim de şu cümleyi tutmuşum aklımda:
-Size güzel düşünmeler ve mutlu saatler dilerim!
-Ben de günlerinizin gönlünüzce geçmesini dilerim efendim.
Biri çıkıp bu kitap nasıl bir kitap dese, Shylock'tan bahsetmem, hak, hukuk, adalet diye başlayıp mitolojik ögeleri ne de güzel kullanmış diye devam etmem gerekirken ben bu cümleyi söyleyip susarım. Tıpkı Macbeth de cadıların şiirsel söylemini dilime doladığım gibi.
Van gogh'un da söylediği üzere" Shakespeare harika bir adam! Kim onun kadar esrarlı olabilmiş? İnsan okumasını öğrenmek zorunda, tıpkı görmeyi, yaşamayı öğrenmek zorunda olduğu gibi..."
Ne diyeyim Allah herkese Graziano nüktedanlığı, Antonio ve Bassanio dostluğu, Portia zekası versin.
İzlemek de kısmet olsun temennilerimle,
Sisli puslu havalarda yeniden görüşmek üzere ;)
Bedia Yılmaz isimli okura yanıt verildi
Melike
teşekkür ederim :) keyifle okuyun :)
Yan Etki / Kasım Ayı Hikaye Etkinliği
İyileşeli bir yılı geçti. Kimseye hasta olduğumu söylemedim. Seyahate çıkıyorum dedim, yalan değildi, zaten ben yalan söylemeyi pek sevmezdim. Ne zaman yalan söylesem o ne yapar eder gerçeklik dünyasında yerini bulur ve hayatıma dahil olurdu. Bu yüzden iyileşme sürecimi uzun bir seyahat olarak algıladım. İyileşince seyahat dileğim gerçekleşsin diye. İçime öyle yerleşsin istedim.
İçimde bir şeylerim iyi gitmiyormuş, organlarım büyüyormuş falan filan. Doktor o kadar detaylı anlatsaydı hatırlardım ama sadece bu büyümeyi durdurmalıyız dedi. Bir süre sonra sağından soluna dönemezsin dedi. Sadece bir organ olsa iyi hepsinde kütle kütle büyüme var olacak iş değil dedi. Neden büyüdüğünü sormadım. Zira içim biraz daha büyüsün diye o kadar çok şey yapmıştım ki onlara bağladım.
Anlayış için, tolerans için, sükunet için nefesim büyüsün ile başlayan döngüde nefesim genişledikçe organlarıma sirayet eden bu büyümenin iyi olacağını düşünmüştüm. Zira hayatımda yolunda gitmeyen ne varsa aşırı anlayışlıydım artık. Kısa süre içinde genişlemenin yanlış anlaşıldığını bana anlatmak isteyen organlarım başarıya ulaşmıştı.
Doktor, aynı anda büyüyen organların ameliyatının riskli olacağını söyledi, beni ilaç tedavisine başlattı. İlaçların yan etkileri olabilir ama şu an ilk amaç bu büyümeyi durdurmak dediğinde yan etkilerin baş ağrısı, kusma, uykusuzluk, cilt kuruluğu daha bir sayfa dolusu sayılabilecek şey olduğunu düşünmüştüm. Bir yıl içinde sabah öğle akşam, sabah çişe kalkar kalkmaz, gece yatağa girmeden hatta uykumdan bile uyanıp yığınla hap yuttum. Ne saydığım yan etkileri yaşadım ne de bir benzerlerini.
İlaçlarla toparlanan içimi, çeşitli egzersizler ve iyi beslenme takip etmeye başlayınca seyahatim bitti. Eve döndüm. İşte ne olduysa ondan sonra oldu. Doktorun yan etki dediği şeyin
Osman Y. isimli okura yanıt verildi
Melike
:) teşekkürler, başlarken nereye gideceğiz bakalım dediğim bir ay oldu bu ayki etkinlik. Ters köşe yorumu sevindirdi esasen :) sürpriz sonlu güzel hikayeler bol olsun hayatlarımızda