Yoksunun ve yoksulun yanında yer aldığımızda öğrencilerin yaşama başka bir pencereden bakmalarını sağlayabiliriz. Belki o zaman yargılamadan başkalarının duygularını anlamaya çalışabiliriz. Fotoğrafçı Magnus Wennman, suriyeli çocukları uyudukları yerlerde fotoğraflamış. Uzun süre inceledim fotoğrafları, fotoğraftaki çocukların öykülerine baktığımda; korku, ölüm, kaçmak, hastalık, fakirlik, şarpnel, yitirmek sözcükleri yüzüme çarptı. Bu sözcüklerin içinden çıkıp, 'ülkemde Suriyeli istemiyorum' demek öyle ağır geliyor ki... Buğun bir zamanların dillere destan şehri Halep'te yaşananların üç gün sonra İstanbul'da yaşanmayacağını kim garanti edebilir? Yaşanan zorlukları anlamak için Ege denizinde üstümüzde fason can yelekleri ile nefes almaya çalışmak mı gerekiyor?