Büşra
@Busra545
1 Ekim
78 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Gustave Flaubert’in Madame Bovary’si, yalnızca bir kadının trajik hikâyesi değildir; insan ruhunun en derin çatışmalarını, hayallerle gerçek arasındaki bitmeyen savaşı gözler önüne seren bir başyapıttır. Romanı okurken, Emma Bovary’nin yaşadığı her duyguyu iliklerimize kadar hissederiz çünkü onun arayışları, özlemleri ve hayal kırıklıkları hepimize tanıdık gelir.
Emma sıradan bir yaşamın içinde sıkışıp kalmış genç bir kadındır. Kendisini çevreleyen küçük dünyadan çok daha büyük hayaller kurar. Okuduğu romantik romanların büyüsüne kapılarak büyük bir aşka, tutkulu bir yaşama ve parıltılı bir hayata özlem duyar. Ancak karşısına çıkan gerçekler, hayal ettiklerinden çok uzaktır. Kocası Charles iyi yürekli ama sıradan bir adamdır; evlilik hayatı güvenli ama heyecansızdır. Emma ise sıradanlıktan nefret eder, hep daha fazlasını arar.
Roman ilerledikçe Emma’nın iç dünyasında büyüyen boşluk derinleşir. Tutkularının peşinden gitmeye çalışırken hem kendine hem çevresindekilere zarar verir. Aşkı ararken bulduğu ilişkiler ona aradığı mutluluğu getirmez; lüks içinde yaşamak isterken borç batağına saplanır. Hayatını bir roman gibi yaşamak isteyen Emma, sonunda romanlarda bile bulunamayacak kadar trajik bir sona sürüklenir.
Flaubert’in anlatımı kusursuz bir gerçeklikle doludur. Emma’yı ne yüceltir ne de yargılar; onu tüm zaafları, çelişkileri ve kırılganlığıyla önümüze koyar. Bu tarafsızlık sayesinde Emma’ya kızarken bile onu anlamadan edemeyiz. Çünkü onun doyumsuzluğu, bizim de zaman zaman yaşadığımız bir duygunun abartılı halidir: mevcut olanla yetinememek.
Madame Bovary, romantik hayallerin ne kadar tehlikeli olabileceğini, gerçeklerden kaçmanın sonunda insanı nasıl yok edebileceğini gösterir. Aynı zamanda 19. yüzyıl taşra yaşamının sıkıcılığını ve toplumsal baskılarını da
Reklam
"Bizim mutluluğumuz kitaplardakine benzemeyecek:
Biz gerçekten mutlu olacağız!.."
Hayat bir bütündür. Sen bu hayatın sadece bir parçasısın. Bu parçayla hayatı iyileştirmek veya kötüleştirmek, çoğaltmak veya azaltmak senin elindedir.
"Bir çocuğun ölümünü görmektense, dünyaya geliş biletimi iade etmek isterim."
Gecenin bu saati. Bu sayfa son diye diye bu gece sonuna geldim bu kitabın. Bu kitapla yaşamak isterdim. Bir görev gibi. Her sabah kalkıp biraz okumak , sonra canım sıkıldığı bir anda açıp okumak , gece yatmadan önce okumak isterdim. Ama bir müddet etkisinden çıkamayacağımi biliyorum. Belki ben de Turgut gibi yollara düştüğüm vakitlerde bu kitabı alacağım arabama.
Hiç umut yok. Evet acı bir karamsarlık var. Ama en acısı içinde bulunan mizah. Ağlatmadı evet ama içimi sizlatti. Bir gün dönüp seni tekrar okuyacağım. Canım kitabım benim. Ben seni unutmam. Sen de beni unutma sakın. Turgutu da unutmam. Selim'i unutamam zaten.
Canım Oğuz Atay. Sen öleli yıllar olmuş ama ben yasını tutmaya yeni başlıyorum.
