Azecan Yılmaz
@CANAZE
Kula Bela
Kelimelere döküldüğü anda her düşünce değerinden kaybeder, kelimeler başkalarına ait bir şeye dönüştürür onu, anlayabilenin anlayabileceği hale sokar.
Azecan Yılmaz
Yaşamak uğruna ölmek bu olsa gerek, sevmek uğruna acı çekmek bu olsa gerek. Hayat uğruna savaşmak bu olsa gerek, peki ya senin uğruna üzülmek niye?
Seni anlıyorum.
Seni seviyorum.
Senden nefret ediyorum.
Seni istiyorum.Sensiz yapamıyorum.Vesaire.
Bütün bunların mânâsı her ferde, her âna, her şarta göre farklı farklıdır.
Ama ne kadar garip.Umumi olarak kullanıp duruyor ve anlaştığımızı sanıyoruz.
Azecan Yılmaz
Mesela Salatalığın kabuğunu soymak, onun hıyar olduğu gerçeğini değiştirmez ki
Çok çok güzel..Şiir
Hangi eşikte, hangi akşamda
Ayrıldı yan yana yürüyen gölgelerimiz,
Hangi aydınlık yuttu seni
Nasıl taş taş ördüm ben
Bu yalnızlığı dört bir yanımda ..
Sayfa 126
Azecan Yılmaz
Kim o, dеmе boşuna…
Bеnim, bеn.
Öylе bir bеn ki gеlеn kapına;
bu fırsatı kaçırma
Baştan başa sеn.
"Her yaşam vaktinden önce sona erer. "
Azecan Yılmaz
Sözün Telafuzu:
Tarkovski' nin dediği gibi İnsan 16 yaşındayken dünyayı değiştireceğini düşünür.18 olduğunda düşünceleri sert bir kayaya çarpar. 20 yaşına geldiğinde hiçbir şey değiştiremeyeceğini anlar 25 yaşına geldiğinde ise dünyanın onu değiştirdiğini fark eder. Ve insan 25 yaşında ölür, 75 yaşında gömülür.