Canan
@Canan_g_
188 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Fantastik roman sevenlerin bolca okuduğu yazar Ursula.
Gördüğü rüyaları gerçeğe dönüşen bir adam George. Onun bu yetisini bir velinimet olarak görüp insanlığın çektiği tüm acılara bir son vermek isteyen tüm kötülüklerin kökünü kazımak için bu rüyaları kullanan bilim insanı, psikolog Dr. Haber.
“ Elde edilen güç ne kadar büyük olursa, daha fazla güce sahip olma iştahı o denli artar.” (s:156) Peki doktor elindeki bu gücü nasıl kullanacaktır?
Oldukça etkili bir dil kullanıyor Ursula. Etkili rüyaları gibi.
Sürükleyici, keyifle okunacak bir eser.
Reklam
“Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.” Şeklinde başlar Kör Baykuş. Ve daha ilk cümleden o derinliğe alır çeker sizi.
Anlaması da anlatması da zor bir eser. Her okuyuşta farklı şeyler hissettirir haleti ruhiyeye göre. Ne anlattığından çok size neler hissettirdiğini konuşmak gerek belki de.
Rüyalar, sanrılar, vehimler, hayaller. Anlayamayız hayal mi gerçek mi hiçbir şeyi. Karanlık, kapkaranlık boğucu bir hava hakimdir. Son sayfaya kadar zifiri karanlık bir odaya hapsedilmiş hissedersiniz kendinizi. Olaylar tekrarlanır, tekrar tekrar yaşanır. Aslında aynı kişilerdir belki de. “ ben kendim geçmiş nesillerin bir toplamı değil miydim, onların tecrübeleri bana miras kalmamış mıydı?” Derken anlıyoruz belki de yaşanılan tecrübelerin geçmişte de kader ortakları olduğunu ve bizim bunların toplamından oluştuğumuzu.
Yalnız ölüm yalan söylemez!
Ölümün varlığı bütün vehim ve hayalleri yok eder. Bizler ölümün çocuklarıyız, hayatın aldatmacalarından bizi o kurtarır. Hayatın derinlerinden seslenir, yanına çağırır bizi.” Kendisinin de nasıl bir sona doğru gittiğini yazıyordu belki de Sadık Hidayet.
Derin, çok derin, zor bir eser.
Hayat bana tek ve değişmez bir mevsim oldu hep. Bu hayat bir soğuk bölgede ve sonsuz bir karanlıkta geçti âdeta, öyle ki bağrımda hep aynı alev vardı ve o beni bir mum gibi eritti.
Odamı sınırlayan dört duvar arasında, varlığımı ve düşüncelerimi kuşatan hisarın içinde ömrüm azar azar eriyor bir mum gibi, hayır, yanlışım var, ömrüm bir oduna benziyor, ocaktan düşen bir oduna: Öteki odunların ateşinde kavrulmuş, kömürleşmiş, ama ne yanmış, ne olduğu gibi kalmış bir oduna benziyor. Fakat diğerlerinin dumanından, soluğundan boğulmuş.
Reklam