Yakup KAZDAL
@Captainyk
“POYRAZ BİR HİKÂYE” Kitabımın ilk bölümleri hikâyeler kısmında.Okuyup yıldızlayarak destek verebilir,yorum ve eleştirilerinizle yol gösterici olabilirsiniz.Vakit ayıran herkese teşekkürler.
#272384665
Cahit Zarifoğlu
Oğuz Atay
Fyodor Dostoyevski
Cahit Zarifoğlu
Oğuz Atay
Fyodor DostoyevskiŞu anda okuduğu kitap
Reklam
“RAĞMEN SEVMEK”Alıntı
Sevgi nedir?
“Dünyada bana sevgi kadar anlaşılmaz gelen hiçbir şey yoktur; ne insan, ne Şeytan ne de başka bir şey, çünkü sevgi her şeyden daha çok işler ruha. Yüreği böylesine kaplayan, böylesine bağlayan hiçbir şey yoktur.”
—
- Peki ya sana göre “sevgi” nedir ?
- Ben sevgiyi tek kelimeyle ifade ediyorum.
“Rağmen”
Neye inanıyorsanız inanın…
Hayatınıza birileri girer. Kimi acıtır, kimi gülümsetir. Kimi “iyi ki” olur, kimi sadece bir gölgeden ibaret kalır. Ama bilmeden de olsa, dokunurlar size.
Bazen bir sokakta çarpıştığınız insan, bazen yıllar önce bir masada söylediğiniz cümle, bazen de adını dahi hatırlamadığınız biri… Fark etmeden bir yön belirler.
Bugün olduğunuz kişi, belki de hiç tanımadığınız birinin aldığı bir kararın sonucudur.
Kader mi buna karar verir, yoksa ihtimallerin zinciri mi? Kimse tam olarak bilemez.
Ama bilinen tek bir şey vardır:
Hayat, sadece görünen ellerle değil, görünmeyen dokunuşlarla şekillenir.
—
O gün, orada da böyle bir şey yaşanıyordu, Poyraz’ın hayatına birileri dokunmuş, domino taşı etkisiyle kendisine kadar ulaşmıştı…
Ve o son taş, İsmet KARA’ydı.
Yakup KAZDAL
Yakup KAZDALNarin’in bakışlarında, kaderine razı gelmiş bir kızın sessiz kabullenişi vardı. Geleceği, hayalleri, giydiği kıyafetler bile babasının onayından geçmek zorundaydı.
Bu iki çocuk, birbirlerine hiçbir zaman “seni seviyorum” ya da “sana aşığım” demediler.
Buna ihtiyaç da duymadılar…
Yeni alınmış bir silginin hediye edilmesi zaten kelimelerden çok daha fazlasını taşıyordu.
O okul çatısı altında geçen yıllar, çocuk kalplerin birbirini fark ettiği, ama henüz kirlenmediği zamanlardı.
Zaman ilerledikçe, yolların ayrılacağı belliydi. Bu yüzden ortaokul dönemlerinde, duyguları dostça bir edaya büründü. Birbirlerini gelecekte, sadece geçmişin güzelliğiyle anacaklardı.
Ve bu onlara yetiyordu…
Yakup KAZDAL
Yakup KAZDAL- “Zor iştir asker olmak evlat…
Demirden değil, sabırdan yapılır burada insanlar. Bir emirle hayatını ortaya koyarsın. Bir gecede tayin edilir kaderin. Rütben bile bazen yalnız bırakır seni. Omuzlarındaki apoletler… Hem yük hem yalnızlık olur.”
Yakup KAZDAL
Yakup KAZDALReklam